Yekê ser bi zêr e, Kofîkêl
Awirşewat e, Kemalteşîr e,
Nazik e, Xwînşêrîn e,
Nazelîn e....
Serê wê, sêsed û çil û çar kezî na,
Serê keziya bi aqûd û zumrûd û firingê bajarî na,
Tu dibê "Ya Xaliqo!"
te di mûm û ava zîv û zêr de hilanîna.
#Miradê Kinê
BEN/CİL/LİKAforizmalar
"Ben, ben, ben" diyen insan bir hiçtir.
Herkes insandır ve her insan vazgeçilmez değildir.
İnsanın insandan bir üstünlüğü yoktur.
İnsanın insandan üstünlüğü Allah indinde takva iledir.
Bir insanın üstünlüğü varsa da o insan; "ben" dediği vakit al aşağı olur. Esfeli safilin seviyesine iner.
Siz siz olun "ben" demeyin.
Bırak Allah sizi üstün kılsın.
Üstünlük ve iyiliğinizi "ben" diliyle yok etmeyin.
"Ben/cil/lik"; eksik ve tamamlanmamış insanın dilidir...
Erdal ÖZAYDIN
Erdal ÖZAYDIN
Canım sıkılıyor, keşke sizinkini de sıkabilsem. Nerede ruhunuzun o dokundukça sancıyan yeri bilsem, alnımın korunda kızdırdığım hayallerle dürterdim orayı. Çil yavrusu denilen ve dağılmakla meşhur o ne olduğunu bilmediğim şeyler gibi dağılırdınız etrafımdan kaçarak.. En yavaş olanınızı gözüme kestirip yakalamadan fakat uzansam tutabileceğim bir mesafede takip ederdim, her ardına dehşetle bakışında parmaklarımı gözüne batıracak gibi uzatırdım yüzüne fakat asla yakalamazdım. Korkunun, dehşete düşürmenin sanatı budur, yakalanmaya ramak kala kurban en büyük dehşeti yaşar. Yakalandığında ise bu akla zarar dehşet, ya teslimiyete ya da ender rastlanılan bir mücadeleye dönüşür. Ben sizi zirvede tutmak istiyorum, tıpkı uçurum kenarı gibi durdukça sonu gelmeyen bir düşmeyi vaadediyorum. Asılsız vaatlerden korkanlarınız da az değil, yine de en heveslileriniz onlar, mağdur rolünün repliklerini en iyi bilenleriniz, sinsi ve gizlice mazoşist olanlarınız. Ve ansızın gelen ben ne zırvalıyorum hissi, iç sesimin boğuk haykırışları arasında tanımadığım uzak kahkahalar, parıldayan gözler ve dudak ısırmaları. Tiksinen bir bacak, beyaz ve yaşlı duvarlar.. Perdeyi kapatmam gerek, doğrulamıyorum
967
cesaret
göz önünde olmaktan ziyade
ben(cil)liği bir kenara bırakıp
insani davranma biçimidir
Cebahir Sevil
14.6.2026/Ö.Ö.7.26
Hadi uyan
Gün ışığı çilemeye başladı başucunda
Denizler bir mavilik edindi günden
Seher yeline uyup kuşlar yerinden uçtu
Bu türküyü dinlemiyecek misin
Hadi uyan
Aydınlığa çık da çil gözlerin ışısın
İlkyazlar sıcağı biriksin yüreğine
Yoksul olsan da uyan
Garip olsan da uyan
Madem ki güzelsin, güzeli yaşatmak için
Madem ki iyisin iyiyi yaşatmak için
Madem ki umutlusun, umudu yaşatmak için
Hadi uyan
Denizi dinle, yaşamak desin
Toprağı dinle, barışmak desin
Göğü dinle, sevişmek desin
Bir plâk konmuş gibi gramofona
İşte aşk, işte özlem, işte savaşmak gücü
Uyan diyor uyansana
Hadi uyan
Sevdiğim uyan
Ne olur uyan!
Metin Eloğlu
Pîr û kal
Nizanim ezê çawa dest bi gotinê bikim lê divê ji serîyekî destpê bikim!
Ev çendî di devê mirovan de ev peyv heye , xêr û bereket nemaye ! Gelo hew xêr û bereket nemaye an mirovahî jî nemaye ?
Dihê bîra min dema zarok bûm ez û dîya xwe û bavê xwe em diçûn gund ku em derdiketin kolanan pîrên gund cil û bergê wan ne wekî ê me bûn wekî çarîya dîya min li serê wan bû û li ser jî dismal girêdayî bûn digotun kofî û pêşmal li ber wan hebûn . Carna ku em di ber wan re derbasdibûn ji pêşmala xwe carna mewîj ji nav pêşmala xwe derdixistin û didan me em pir kêfxweş dibûn . Pîrên an kal ên berê pir ji zarokan hezdikirin , hezkirinek ji dil . Peyva serê zimanê wan xalo heyran apo qurban bû . Belê ev jî hebû pir qedr û qiymetê wan jî hebû lê niha wan dixin odeyekê nan û avê wan dikin û dibêjin bila dengê we dernekeve bila em we nebînin ku ji xetê şaş dibin berê wan didin HUZUREVÎ ‘ ya ( qaşo malên aramî ji bo kal û pîran ) aha ez dixwazim vê bêjim ew mewîjên kû dixistin destê zarokan berket ew bû hezkirin bû rêz girtin bû mirovahî bû danek ji dilê sedqane bû !
Vê sibê wisa hate bîra min zaroktîya min min jî berîka xwe tijî şekirê îdê kir û min berê xwe da nava gund û kîjan zarokê ku di ber min re derbas bû min şekirek xist destê wan û de ka werin em dilê zarokan û kal û pîran xweş bikin da kû xêr û berketa me li me vegerin ☺️