“Başkalarıyla birlikte geçen bir saatin ruhta bıraktığı lekeyi silmeye bir yıllık yalnızlık yetmez; ortak soluk alarak geçmiş bütün bir ömrün bıraktığı lekeye gelince, bunu unutmaya ne cennette ne de cehennemde yeterli zaman olur.”
Biz bu dünyada kaldıkça Şeytana el uzatmamız gerekir; bu teslimiyet olmadan soluk alamayız. Bu dünyanın ötesinde belki Tanrı bize kollarını açacaktır, ama aldığımız soluğun artık ne anlamı ne de yeri olacaktır. Kelimenin gerçek anlamıyla hayat ancak cennet yokluğunda vardır. İşte, varoluşun tek aksiyomu budur. Gerisi özgürlüktür...