"Birini gerçekten seviyorsan aslında onu iki kez seversin, ilki çabuktur. O, kelebeklerin hissettirdiği andır. Gülüşüne, kahkahasına; konuşurken ellerini kullanışına ya da ismini özel bir anlam taşırmış gibi söyleyişine âşık olursun. Bu, sevmesi kolay olan halidir onun. Dünyaya gösterdiği yüzüdür. Zaman geçer, maskeler düşer. Sakladığı tarafları görürsün. Kaygılarını, güven sorunlarını; fazla uzun süren sessizliklerini, büyük yaralardan gelen o küçük alışkanlıklarını...İşte, çoğu insan tam da burada vazgeçer. Ama eğer kalırsan o dağınıklığı gördükten sonra bile, romantik ya da kolay olmadığında bile onu seçersen... İşte o zaman ikinci aşk başlar. Gerçek ve sağlam olan aşk... 'Seni görüyorum ve hiçbir yere gitmiyorum' aşkı. Çünkü zor tarafları ortaya çıktıktan sonra seni seviyorum, demek artık bir his değil, bir yemindir."