Arif bilir aşk ehlinin hâlini
Kaldırır gönlünden kıyl ü kâlini
Herkes dosta yazmış arzuhâlini
Benimkini ürüzgâra yazmışlar
Allah'ın iyi ve arif kulları başkalarının gönlünün de insan gönlü olduğunu, onların da yaralarından dolayı acı çektiklerini görüp rüzgardan daha fazla ağırlık vermeden merhem sunmayı bilenlerdir.
Bir de yüreğimden ziyade zekâmı ve yeteneklerimi takdir ediyor, oysa o benim tek gurur vesilem, her şeyin, her yeteneğin, her mutluluğun, her acının tek başına kaynağı. Ah, benim bildiklerimi herkes bilebilir -bana özgü olansa yalnızca yüreğim.
Bahçeden kopardığı bir baş lahanayı sofraya koyan insanın basit ve saf mutluluğunu kalbim hissedebiliyorsa, keyfime diyecek yoktur, çünkü o yalnızca lahanayı değil, bütün güzel günleri, onu ektiği o tatlı sabahı, suladığı o tatlı akşamları da sofraya koymuş olur, lahananın günbegün büyümesi ona haz verdiği için her şeyin tadına bir anda yeniden varır.
Rufus, ağır depresyon ya da kaygı yaşadıkları için kendisine gelen hastalarına şöyle diyor: Rahatsızlık hissettiğin için deli değilsin. Arızalı değilsin. Kusurlu değilsin. Bazen de Doğulu filozof Jiddu Krishnamurti'den alıntı yapıyor: "Hasta bir topluma iyi uyum sağlamış olmak sağlık ölçütü degildir. "