Merhabaa! Çok sevdiğim bir yazarın yine elinizden bırakamayacağınız kadar sürükleyici bir kitabıyla geldim: Kusursuz Çocuk.
Cass ailesi dışarıdan bakıldığında kusursuz görünen bir hayata sahiptir. Anne, baba, oğulları Liam ve kızları Hannah ile mutlu bir aile tablosu çizerler. Ancak Liam’ın geçmişte okullarında yaşadığı olaylar ve ailesinin bile tam olarak çözemediği karanlık yönü, herkesi zaman zaman endişelendirmektedir.
Bir gün Liam, Olivia adında bir kızla dışarı çıkar. Ertesi sabah Olivia ortadan kaybolunca tüm şüpheler Liam’ın üzerine yönelir ve olaylar hızla bambaşka bir hâl alır.
Yazar, her zamanki gibi ters köşeleriyle okuru şaşırtmayı başarıyor. Ben sonunu kısmen tahmin etmiş olsam da kitabı elimden bırakamadım. Sayfalar su gibi akıp gitti.
Gerilim ve psikolojik gizem türünü seviyorsanız, Kusursuz Çocuk kesinlikle şans vermeniz gereken kitaplardan biri.
Alex Schulman Bence fazla travmatik bir kitaptı. Akışı ve hikayesi güzel. Okurken sıkılmadım. Merak ve sorular silsilesi son sayfaya kadar devam ediyor. Hüzünlüydü. Normalde daha çabuk biterdi ama küçük bebeğim olduğundan dolayı boş vakit bulabilme şansım kısıtlıydı. Normalde max 2 günde sindirerek rahatça okunur. Anne olgusu benim için çok yüksek bir yerde. Annesine aşırı bağlı biri olarak, bu satırları okurken zorlandım. Sanki ben yaşıyormuşum gibi çok zor, çok korkunç bence. Otokontrolünü sağlayamayan insanların çocuk yetiştirme konusunda destek alabilmeleri şart!! Yoksa sorunlu bireyler yetişip bu bozuk psikolojik durumu nesillerce devam ediyor. Ne gerek var ki? Öz eleştiri yap ve kendini bil! Ona göre davran ve ona göre yetiştir.
Son olarak; kitabı beğendim,tavsiye ederim.
Kitabın başkahramanı Zezé, yoksul bir ailede yaşayan, hayal gücü çok güçlü ve oldukça zeki bir çocuktur. Çevresindeki insanlar tarafından çoğu zaman yanlış anlaşılsa da sevgiye, ilgiye ve anlayışa ihtiyaç duyar. Zezé'nin bahçesindeki şeker portakalı ağacıyla kurduğu dostluk, onun yalnızlığını ve iç dünyasını okuyucuya derinden hissettirir.
Romanın en güçlü yanı, çocuk gözünden anlatılan olayların hem sıcak hem de hüzünlü bir etki bırakmasıdır. Zezé'nin yaşadığı sevinçler ve hayal kırıklıkları o kadar gerçekçi anlatılır ki okuyucu kendisini onun yanında hisseder. Kitap ilerledikçe duygusal yoğunluğu artar ve birçok okuru gözyaşlarına boğabilecek sahneler içerir.
Yazarın sade ve akıcı dili sayesinde eser her yaştan okuyucuya hitap eder. Ancak görünüşte bir çocuk kitabı olsa da içinde aile, sevgi, yoksulluk, dostluk ve büyümenin zorlukları gibi derin temalar barındırır.
Puan vermedi
Dünyanın en korkusuz ajanı Pofidik, arkadaşları ile birlikte gittiği bir su parkında en ezeli düşmanı ile karşılaşıyor. Islak Willy sıradan bir iş adamı gibi davransa da bambaşka amaçları var. Geç olmadan onu durdurmaları gerekiyor. İşte macera şimdi başlıyordu. Bakalım Pofidik ve ekibi onu durdurmayı başarabilecekler miydi?
Fakat bir sorun var, Pofidik asla smokinini çıkarmıyor ve karnı açken asla ajanlık yapmıyor. Sizce bu uykucu, obur ve komik kedi ve ekibini neler bekliyor?
Eğlenceli ve aksiyon dolu bir kahkaha kitabı. Çizgi roman okumayı seven tüm çocuklar Pofidik Ajan Kedi'yi çok sevecekler. Biz keyifle okuduk ve şimdiden maceranın devam kitabını beklemeye başladık.
Keyifli okumalar dilerim...
Dondurmacı Harry’e Bekleriz
Ahh… “Ferny”
Hiç spoiler vermeden bir kaç cümle söylemek istiyorum.
Öncelikle 
Kuzey Baykal 
İlayda Güzel ikilisini tebrik ederim. Gerçekten kalbimizden vuran bir kitabı dilimize böyle güzel kazandırdıkları için.
Kapak fotoğrafı ise şahane kitabın duygusunu gerçekten yansıtıyor.
Kitabımızda on iki yaşındaki ergenlik döneminde anne babası tarafından görünmez olduğunu düşünen bir genç kızın gözünden olaylar aktarılıyor. 3 çocuklu, aile işletmesi olan kendi ritminde tatlı bir aile. Ancak o trajediden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmuyor.
Kitabın o bölümünü okurken bebeğim kucağımda uyuyordu. O kadar çok ağladım ki…
Çok çok çok etkilendim.
Kitabı da çok sevdim. Anne olduktan sonra özellikle bir çocuğun gözünden, ağzından yazılan metinlere daha farklı bakar ve ilgilenir oldum.
Daha fazla bir şey söylemek istemiyorum.
Okunacaklar listenizin en başına eklemenizi tavsiye ederim.
Kuzey Baykal İlayda Güzel ikilisini tebrik ederim. Gerçekten kalbimizden vuran bir kitabı dilimize böyle güzel kazandırdıkları için.
Kapak fotoğrafı ise şahane kitabın duygusunu gerçekten yansıtıyor.
Kitabımızda on iki yaşındaki ergenlik döneminde anne babası tarafından görünmez olduğunu düşünen bir genç kızın gözünden olaylar aktarılıyor. 3 çocuklu, aile işletmesi olan kendi ritminde tatlı bir aile. Ancak o trajediden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmuyor.
Kitabın o bölümünü okurken bebeğim kucağımda uyuyordu. O kadar çok ağladım ki…
Çok çok çok etkilendim.
Kitabı da çok sevdim. Anne olduktan sonra özellikle bir çocuğun gözünden, ağzından yazılan metinlere daha farklı bakar ve ilgilenir oldum.
Daha fazla bir şey söylemek istemiyorum.
Okunacaklar listenizin en başına eklemenizi tavsiye ederim.
Bu kitabı öğretmen olarak okumak hep hayalimdi. Öğrenciyken filmi çok kez izleyip kitabı atandığımda, atanmış bir sınıf öğretmeni olarak okuyacağım diyordum. Şimdi o gündeyim.
İsmet Özel'in dediği gibi "üzerime yüreğimden başka muska takmadan konuşmak istiyorum."
Filmi öyle çok kez izledim ki, kitabı da Genco Erkal'ın sesiyle okudum. Film, eserin aslıyla yarışacak kadar iyi. Film müzikleri, çekilen ortamın doğallığı, çocuklar, her şeyin olduğu gibi aktarılması... Sanki Hakkari'de olan biziz gibi.
Kitaba gelecek olursam... Kendim yazmadığım için üzüldüğüm bir eser. Bence her öğretmenin böyle kendi mevsimini yazdığı bi eseri vardır. Ferit Edgü aklına, kalemine sağlık, sendeki nasıl bi his, nasıl bir kafa böyle...
"Kendini ararken başkalarını bulacağım" ümidiyle yola çıkan bu öğretmenimiz, bence herkesin iç dünyasına biraz ayna tutmuştur. Özellikle itirafla ilgili söylediği sözler çok çarpıcıydı. Kimsenin değil, insanın en çok kendine itirafı acı verir, diyor kitapta.
Kitapta ardı ardına ölen bebekleri öyle anlatmış ki, bebeklerin vücutlarındaki soğukluğu bile hissettim. Öğretmenin bu düzene karşı çıkışı, geç gelen yardıma karşı koyduğu sert tepki de o döneme ve yaşananlara bir eleştiri niteliğinde olmuş. Benzer bir durum İnce Memed romanında da vardı. Zeki öğretmenin sıtma hastalığı karşısındaki duruşunu hatırlattı bana okurken.
Ah portakal sahnesi.... Bu sahneye diyecek bir söz bulamıyorum. Hayatında hiç portakal görmeyen bir çocuk, portakalı eline alınca nasıl hisseder? Ve bir çocuğun hiç portakal görmemiş olması...
Kitabın sonunu okur okumaz tanıdım. Genco Erkal filmde burayı değiştirmeden okumuş. Kitabı okurken çocukların konuşma bitince dahi sınıftan çıkmaması, sonra bahçede birlikte fotoğraf çektikleri an gözümde canlandı.
Kitap bitince her yerini çizdiğimi, her
