Bade
@coffein
36 kütüphaneci puanı
638 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Ermek, esasında asla erdim diyememek. Daima yolda olmak ve asla vardım diyememek. Gözlerinin gördüğü, kulaklarının işittiği süre zarfında "kum ve köpük" toplamak. Genellikle sükunet içinde olmak. Zira bu sükunet bozulduğunda kelimeler düşüncelerin yarısını öldürür. Ben de sükunete sarılıyor ve itinayla okunmasını öneriyorum.
Kitap iki bölümden oluşuyor ilk bölümü Ateş Yakana Kılavuz ikincisi ise Kut Arayana Kılavuz. Okurken bir nebze beyin kanaması geçirdim, tekrar tekrar ve tekrar yineleyen ateş ve kut'tan mütevellit. Lakin çok olumsuz bir etki de bırakmadı. Sakin kafayla okunduğu müddetçe güzel bir eser. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar.
Sylvia Plath'ın yarı otobiyografik romanı. Okumadan önce hayatına ve intiharına dair araştırma yapmıştım. Varoluşsal sancılar içinde kıvrandım. İntihara meyilli biri için çok ağır bunun iç muhakemesi ile gelebilecek olan sakınca. Ruhuna pranga vuruyor. Sylvia Plath'ın çaresizliğini hissettim. Belki de Sırça fanusun içinde ölü bir bebek gibi tıkanıp kalınca intihardan başka seçenek kalmıyordur... Birilerinin fanusu açması ve ellerini uzatması gerekiyordu.. Lakin kendisi de bırakmıştı zaten düşünmeyi ve beklemeyi.. "Birinden hiçbir şey beklemeyince, asla düş kırıklığına uğramaz insan.” Belkiler, Keşkeler... Yıllar önce bir yerde okumuştum Sylvia Plath kendini bu kitapta öldürseydi, belki gerçekte öldürmeyecekti. Tam tersini seçti. Hiçbir yere ait olamama hissiyatını Cemal Süreya'dan daha güzel özetleyemezdim sanırım. "Oda çok geniş ama sığamıyorsun, bak kapı orda ama çıkamıyorsun, pencere açık ama nefes alamıyorsun."
Tek kelimeyle BOŞ. İncelemeye dahi tenezzül etmeyecektim lakin bu vasıfsız kitaba hür iradeyle 25 tl verip de paranızı ve en önemlisi vaktinizi ziyan etmenizi istemem. Sadece bunu bildireyim. Neyse ki bana amazon hediye çekinden gelen beleş bir kitap, 5 kuruş harcamadım. :D İlle de okuyacağım diyorsanız size kalmış. Keyifli okumalar.
The Nun filminde gördüğüm İsa'nın kanı mevzusundan müteakiben birkaç kaynak okuma gereği duydum. Filmleri film diye izleyip geçmemek mühim. Zira altında ne bilgi haznesi yatıyor-ki zihinsel doyumun zirvesini yaşatıyor. Gelgelelim İsa'nın kanı mevzusuna. Genel anlamda peygamberlerin kanının toprağa karışması toprağın hiçbir zaman yeşermeyeceği, hiçbir zaman hayat bulmayacağı anlamına geliyormuş. Bundan mütevellit ölen peygamberlerin kanlarına baş melekler tarafından müdahele ediliyormuş. Bu durum yalnızca pagan inancında böyle. Örn- Hz. Muhammed'in savaş esnasında dişinin kırılıp akan kana müdahele edilmesi gibi gibi. Fakat İsa'da durum farklı. İsa'nın yaşamını sonlandıracak mızrak darbesi sonrasında akan kanları saklamak amacıyla yarılan kısma tutulan kutsal kase, İsa'nın tüm bunların yaşanacağını bilip öncesinde kendi kanını şarap kadehinde sunması... Çok ilginç. Kim neye inanır bilemem, o sizin kendi iç muhakemeniz. Lakin fazla bilgi göz çıkarmaz.
