Çocukların yanında konuşulan her şey onların dünyasında iz bırakır.
Çocuklar sadece sözleri değil, o sözlerin altındaki duyguyu da alır. Bu yüzden yetişkinlerin yanında yapılan konuşmalar, sandığımızdan çok daha büyük bir etki oluşturur. Bazen bir cümle, bir çocukta uzun yıllar unutulmayacak bir düşünceye dönüşebilir.
“Beynini Formatla Ancak
Yeni ve Gelişmiş Bir Program
Yüklemeyi Unutma”
Beyin hakkında aklınıza gelen bütün soruların cevabının alındığı bi kitap. Bu tarz kişisel gelişim kitaplarını seven biri olarak bu kitabı çok beğendim. Bilimsel bilgiler de içeriyor kitap. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim:)
Kitabın girişi şu şekilde:
Merhaba,
BeyinSİZ adlı kitabımı beynin hak ettiği değerin bir yansıması olarak görmeni istiyorum. İnanıyorum ki, okuduktan sonra kendi kendine ve kendiliğinden “Değerliyim” ve “Yeterliyim” sözlerini söyleyecek, sevdiklerinin de yararlanmalarını isteyeceksin. Beyne ilişkin ilgi ve hayranlığımın gerekçelerine hak vereceksin.
Beynini tanıyarak ve işleyişini kavrayarak; onu hızlı düşünen ve doğru kararlar alabilen bir organ haline getirmek istemez misin?
Yerleşik olarak kabullendiğin ağrılarından, fobilerinden, stresten vb. sorunlarından; kısa bir süreçte sonuç alınan, güvenli, etkili, sana özel ve uygulaması kolay yöntemlerle kurtulmak istemez misin?
Geçmişten getirdiğin pişmanlıkları düşündüğün zaman “Keşke” demek yerine, bunları bir başkasına ait hatıraları dinler gibi karşılamak istemez misin? Bu anılardan kendine dersler çıkarmak isteyen bir gözlemci olmak istemez misin?
Beynin çalışma ilkelerini öğrenip; karmaşa içerisindeyken bile,fark edilmeyen çözümleri sakince görebilen birisi olmak istemez misin?
Beynini etkin kullanabilme becerilerine sahip olarak; yaratıcı hızlı kolay ve kalıcı bir öğrenme yeteneğine sahip olmak için, beyinSİZ’i okumalısın…
İnanın pişman olmazsınız benden demesi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun süredir Canan Tan okumuyordum. Önce Sen Vardın hikaye kitabını görünce başlayayım dedim. Ama hüsrana uğradım. Çünkü hikayeler kendini tekrar ediyor. Daha önce bu kitabi okumadım ama içindeki hikayeler çok tanıdık geldi. Başka kitaplarındaki hikayeleri toplamış gibi sanki. Hatırlamadığım hikayeler de vardı ama biraz zaman kaybı oldu ne yazık ki. Canan Tan'a ilk defa başlayacaklar için daha uygun.
Hadi dedim gizem, gerilim, polisiye de yeni yazarlara yöneleyim de ufkumu açayım, aman açmaz olaydım da ufuksuz kalaydım.:))
İlk olarak;
Kitap çoklu anlatıma sahip ve kimden kime geçiş yaptığı ayrıştırılmamış.
Bir Evie okuyoruz, bir Cleo, arada bir avukat sonra hop bir bakmışsın seriye adını vermiş ama dedektiflikten çok aşk karmaşasına düşmüş Stephanie.
İkinci olaraktan;
Bu ne beceriksiz, ne saçma, ne acemice bir cinayet soruşturması ve mahkeme süreciydi öyle.
Markı tanıyan, adamın karakterine şahitlik edecek yada analiz edecek kimse yok mu?
Çifti bir arada gören, ilişkilerinin dinamiğine şahitlik edecek kimse yok mu?
Katilin ve maktulun geçmişindeki şüpheli olayları, kişileri ve çocukluklarını araştırıp işe yarar bir kanıt elde edebilecek kimse yok mu?
Kimse yok mu söyleyin yani yok mu??:))
Neyse delirmeden devam ediyorum.
Sakinim, sakiniz, sakin,….
Seriye adını veren dedektif, katilin kocasına şans eseri kafede denk geliyor, ordan araştırıp adamı buluyor, konuşturuyor da bir iki delil buluyor falan, böyle saçmalık mı olur ya!!!
İngiliz polisiyelerinde yetersiz ve keskin zekasız soruşturmalara aşinayım ama bu kadarı da fazlaydı bence.
Bir üçüncüsü;
Dedektif Stephanie nin kitaptaki hiçbir olayda baskınlığının, artısının ve yaptırımımın olmaması olamaması, sadece eski sevgilisi ve iş arkadaşı olan Gus la saçma ilişkilerinin sorunlarını okuyoruz.
Bir döndücüsü;
(söz bu son anlaşılan o ki çok içimde biriktirmişim, devam edersem ardı arkası kesilmeyecek)
Kitabın nerdeyse başından beri belli olan gizemi, gereksiz ve germeyen gerilimi, hiçbirşeyi çözemeyen, başarısız olan polisiyesi ve saçma bir şekilde kötünün amacına ulaştığı ama yine de mutlu olamadığı hatta belki bundan da yırtarım belli mi olur dediği sonu.
Te Allahım, ya sabır ki ne sabır,…
Kitabı sevmedim,
Kendini Tüketmeden Yaşa, Beyhan Budak'ın son çıkan kitabı ve bence en rahat okunan kitabı. Her bölüm 2 ya da 3 sayfa olunca ister istemez daha kolay okunuyor. İçerisinde çok değerli konular var. Beyhan Budak'ın yıllar içerisinde kendi deneyimlerinden edindiği tespitleri okuyoruz aslında bu kitapta. Ben okurken çok keyif aldım. Ara ara dönüp altını çizdiğim satırlara bakacağım.
"Bir gün yeni biçilmiş bir saman tarlasının kenarında eski bir karavan belirdi. Ne elektriği vardı ne de suyu.. Bir hafta sonra önünde iki testere tezgahı arasında kabaca yerleştirilmiş bir tahtadan oluşan bir masa koyulmuştu. Üzerine süslü bir baharatlık, birkaç askeri kamuflaj, matara, sırt çantası ve bir yemek takımı dizilmişti. Ve bir not; "BEDAVA".
Birileri, "İhtiyacımdan çok daha fazlasına sahibim, o yüzden seninle paylaşmak istiyorum," diyor. Bu küçük eylemlerin birkaç kilometrelik bir kır yolunda gerçekleşmesi de tesadüf olmasa gerek. Vermek, vermeyi doğurur; armağan dolaşımda kalır. Ve böyle yolların sayısı tahminimizden çok daha fazladır."
