Kadın hikâyeleri okumayı çok seviyorum. Çünkü bir kadının hayatını okurken yalnızca bir karakteri değil; umutlarını, kırgınlıklarını, vazgeçişlerini, yeniden ayağa kalkışını ve bazen de koca bir dönemin izlerini okuyorsunuz.
Bu romanda Eylem, Lale, Su ve Nazlı'nın birbirinden farklı ama bir o kadar da tanıdık hayatlarına konuk oluyoruz. Her birinin kalbinde sakladığı acılar, kayıplar, hayal kırıklıkları ve yeniden yeşeren umutlar var. Sayfalar ilerledikçe onların hikâyesini okumuyor, adeta onlarla birlikte yaşıyorsunuz.
Kitabın en sevdiğim yönlerinden biri de sadece bireysel hayatlara odaklanmamasıydı. Darbe yıllarından pandemi dönemine kadar uzanan toplumsal olaylar, karakterlerin yaşamına öyle doğal bir şekilde işlenmiş ki, kendinizi bir ailenin ve bir ülkenin değişimine tanıklık ederken buluyorsunuz.
Müge Acar kalemi ise oldukça zarif. Sade ama duygu yüklü anlatımı sayesinde hiçbir cümle yorucu gelmiyor. Bazı satırlarda durup düşünmek, bazı satırlarda ise boğazınızın düğümlendiğini hissetmek mümkün.
Dantel, bana bir kez daha şunu hatırlattı: En güçlü insanlar, en çok yara almış ama buna rağmen sevgiden ve umuttan vazgeçmemiş olanlardır. Tıpkı bir dantel gibi... En güzel desenler, sabırla ve emekle ilmek ilmek işlenir.
Kadınların iç dünyasını, aile bağlarını, dostluğu, mücadeleyi ve hayatın tüm kırılganlığına rağmen yeniden filizlenen umudu anlatan romanları seviyorsanız bu kitaba mutlaka bir şans verin. Ben severek okudum. Keyifli okumalar...
Kısa ve akıcı. Çok özel bir kitap olduğu söylenemez. Sinema tadında bir hikayesi var. Bölüm başlarındaki alıntılar güzeldi.
Aşk rasyonel olanın sessizce çöktüğü noktada başlar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Edebi Derinlik ve Okuma Deneyimi Üzerineİnceleme
Bir kitabı okurken benim için belirleyici olan, anlatılanların ahlaki sınırları ya da karakterlerin tercihleri değildir. Ben, bir metnin taşıdığı ebedi derinliğe ve yazarın o evreni nasıl inşa ettiğine bakarım. Goethe’nin Genç Werther'in Acıları adlı eseri, tam da bu yönüyle beni içine çeken, tutkulu ve melankolik bir yolculuktu.
Goethe'nin kalemi, betimlemeleri ve kurduğu dil gerçekten çok etkileyici. Ancak dürüst olmam gerekirse, kitabın akıcılığı konusunda biraz zorlandım. Eserin çevirisinden kaynaklanan pürüzler mi, yoksa kurgudaki kopukluklar mı emin değilim; ama kitap oldukça kısa olmasına rağmen bitirmem üç günümü aldı. Tabii bu okuma sürecinde, o döneme denk gelen yoğun iş tempomun (karne işleri ve benzeri sorumluluklar) da üzerimde ciddi bir etkisi oldu.
Yine de bu deneyim benim için çok kıymetliydi. Goethe’nin kaleminden okuduğum bu ilk eser, yazarın neden dünya klasikleri arasında başı çektiğini bana gösterdi. Çevirinin ya da kurgusal yapının yarattığı o ufak tefek pürüzleri bir kenara bırakırsam, Werther’in o sarsıcı dünyasında iz bırakan bir edebi derinlik bulduğumu söyleyebilirim.
Edebiyatın "doğru" olanla değil, "güzel" olanla ilgilenenler için Werther, üzerinde durulması ve mutlaka okunması gereken bir başyapıt. Şimdi aklımda şu soru var: Goethe’nin diğer eserlerinde bu edebi derinlik nasıl bir form kazanıyor?
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,3bin okunma
Yazarın okuduğum bu ikinci romanı. Yine çok beğenerek okudum. Belli ki kaleminden nitelikli yazılar akıyor. Etkileyici, sürükleyici, efsanevi bir konu işlemiş. Kitabın konusu, 19. yy ortalarında Osmanlı İmparatorluğu egemenliğindeki Lübnan'ın içinde bir köyü de barındıran dağlık kesimlerinde geçiyor. Dönemin siyasi ve yönetim şekli yoğun bir şekilde ele alınmış. Köyün güzel kadını Lamia'nın Tanios'u dünyaya getirmesi ile başlıyor herşey. Olaylar, kurgular Tanios'un etrafında dönüyor. Zira Tanios'un kimliği hayatı boyunca ona bir yük olacaktır. Tarihsel dönem olarak hikaye, Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın Osmanlı'ya baş kaldırdığı dönemde geçiyor. İngiliz ve Fransız ajanlarının, misyonerlerin güç savaşı yürüttüğü bu dönem küçük bir köyün düzenini alt üst ediyor. Kitabın ortasında yazar heyecan katmayı bilmiş. Tanios bu güç savaşları, hırs, intikam arasında kalarak sürgün hayatı yaşamak zorunda kalıyor. Yazar ona tahmini zor bir son hazırlamış. Doğu Akdeniz'in kültür, coğrafya ve tarih dokusunu iliklerinize kadar hissedeceksiniz. Romanın konusu gerçek hayattan alınmış ve kurgularla birleştirilmiş. Böylece efsanevi bir eser ortaya çıkmış. Tavsiye ederim. Keyifle okuyun.
Yabancı yazar yazmış olsaydı, bu serinin kaderi başkaydı...
Bu kitapla uzun zaman sonra ilk defa fantastik okumuş oldum. Uzun zaman sonra ilk fantastik seçimi olarak, bence, yeterli bir kitaptı.
Bu kurgunun yeteri kadar değer görmediğini düşünüyorum. Sırf bu kurgunu bir yabancı yazar, hele ki son zamanlarda meşhurlaşmış serilerin yazarları yazmış olsaydı, çok daha fazla okunurdu. Kurgu farklı kı, farklı, kendine özgü mü, kendine özgü, karakterler iyi, hayvan karakterler çok sevimli ve bol-bol sahneleri var (seriyi sevmenizde en büyük etken bile olabilir, benim en sevdiğim sahneler onlarla olan sahnelerdi) ve en önemlisi de ana karakterler arasında çok iyi hissedilir bir çekim okuyoruz. Ana kızımız Larinanın şapşik salaklıkları ile Ası büyülemesi, kendine çekmesi ve böyle sahnelerle gelişen çekim güzel sahneler okutturuyordu. Şahsen ben o çekimi buram-buram hissediyordum, halbuki kız karakterimizin büyüme şeklini göze alırsak, baya Ası etkilemeyi iyi başarıyordu.
Fantastik romantik bir seri olarak fantastik tarafı da asla az değildi ve de kapsamlıydı, baya merak ettiriyordu, çünkü bazı fantastik ögeleri kurgunun gidişatında anlamak mümkündü ve bu da devam ettiriyordu.
Kitapta bulunan ögeler de kitabı okutturacak cinsdendi. Mesela cadılar ve geçmişleri, büyüler, Asın Sis, Larinanın Jarlanın Tılsımı olması detayı, büyülü hayvanların olması, yok olmuş bir krallığın prensinin savaşını okuyoruz. 1.kitap için 448 sayfa, bence, normal, boşuna uzatılmamış da. Kitapta en sevdiğim detay asi Melivim, nankör ve egolu su atımız ve Vivim...
Kitabı benim açımdan ortalama yapan detaysa son bölümlerin işleyiş tarzını beğenmemeyim, ilk bölümleri ne kadar heyecanla okuyordumsa, sonuncu bölümleri de sıkılarak okumamdı. Kaptan karakterini ve onunla birlikte kurgunun devamını da beğenemedim, son 2 bölümü bitirmek için heyecanlanmalıydım, ama Kaptan
Zamanın İçinde Kalanlar
Puan vermedi·528 syf.·
2026 128. kitabı
Mo Yan’ın Kızıl Darı Tarlaları romanı, yalnızca bir aileyi anlatmıyor; aynı zamanda Çin’in yakın tarihini, savaşın insan hayatında bıraktığı derin izleri ve kuşaklar boyunca aktarılan hafızayı da gözler önüne seriyor. Nobel Edebiyat Ödüllü yazar, büyülü gerçekçiliğin güçlü anlatımıyla tarihi, doğayı ve insanı aynı potada buluşturuyor.
Mo Yan’ın Kızıl Darı Tarlaları romanı, bir ailenin üç kuşak boyunca uzanan hikâyesi üzerinden Çin’in yakın tarihine, savaşın yıkıcılığına ve insan ruhunun dönüşümüne ışık tutuyor. Anlatı, bireysel yaşamlarla toplumsal hafızayı iç içe geçirirken, insanın kaderle ve geçmişle kurduğu bağı da görünür kılıyor.
Roman, sadece yaşanan olayları değil; bu olayların insanın iç dünyasında bıraktığı izleri de anlatıyor.
Bana bıraktığı bir hissi buraya taşıyorum ;
“Gerçek âşıklar görünmez bir bağla birbirlerine bağlıdır.”
Darı tarlaları roman boyunca yalnızca bir mekân olarak kalmıyor; yaşamın, ölümün, emeğin ve şiddetin iç içe geçtiği bir varoluş alanına dönüşüyor. Doğa burada sessiz değil; olup bitene tanıklık eden, her şeyi taşıyan canlı bir hafıza gibi duruyor.
Mo Yan, karakterlerini kesin çizgilerle ayırmıyor. İyilik ve kötülük, sevgi ve nefret, cesaret ve korku aynı insanın içinde birlikte var oluyor. Bu yüzden roman, bir hikâyeden çok insanın kendi iç çatışmasının anlatısı gibi ilerliyor.
Zaman, düz bir çizgide akmıyor. Geçmiş, anlatının içine sızıyor; bugünle birleşiyor ve okur, hafızanın aslında sürekli hareket eden bir alan olduğunu hissediyor.
Kızıl Darı Tarlaları, yalnızca bir savaş anlatısı değil; insanın kökleriyle, acısıyla ve yaşama tutunma biçimiyle yüzleştiği güçlü bir roman olarak kalıyor. Mo Yan, toprağın yalnızca üzerinde yaşananları değil, aynı zamanda silinmeyen izleri de taşıdığını gösteriyor.
Romanı kapattığımda geriye