I never thought that one day I would read and finish this book, but here I am — I read it, I finished it, and just as I expected, it turned out exactly that way. The Love Hypothesis is a book full of clichés but with the “I’m going to break the clichés” kind of attitude.
I’m not even sure where to start. I don’t know if I actually liked the book, but I enjoyed reading it. It flowed really well, so I can’t complain about that part. However, Olive constantly talking about how big Adam was started to annoy me. I wanted to tell her, “Yes, we get it, he’s a big guy. You don’t have to remind us every ten seconds!”
After that, their dialogues… I don’t know, they felt really ridiculous to me. It was less of a romantic comedy and more of a romantic nonsense kind of story. But it was the type of book that didn’t require much thought, was easy to read, and flowed nicely. I already know that once I finished it, I wouldn’t think about it again.
The movie adaptation is coming. I’m not sure if I’ll watch it, but maybe I will just to clear my mind and have something easy to watch.
Bir gün bu kitabı okuyup ve bitireceğimi hiç düşünmezdim ama işte buradayım, okudum ve bitirdim ve tahmin ettiğim gibi oldu. Klişelerle dolu ama ben klişeleri yıkmaya karar verdim havası ile love hypothesis kitabı. Nereden başlasam emin değilim. Kitabı beğendim mi, ondan bile emin değilim ama okurken keyif aldım, yani akıp gitti okurken. O kısımda bir sorun yoktu ama olive'in sürekli adam ne kadar büyük demesi sinir bozucuydu. Kendisine gidip evet anladık, o büyük biri. Bunu her on saniyede bize hatırlatmana gerek yok! Sonrasında aralarındaki diyaloglar, bilmiyorum çok saçma geldi. Romantik komediden çok, romantik saçmalıklar üzerine bir kurguydu ama kafayı yormayan, akan ve bittiğinde bir daha
Contains slight spoilers!
Okay first things first — I am completely obsessed with this series. Diana, Samkiel, Imogen… honestly, I love every single character in this series, the good ones and the bad ones.
But HOW did you make me fall for Kaden like this?? I literally went from "meh, not a fan" to "wait, Diana and Kaden could totally be endgame??" ,and this is coming from someone whose favorite book husband is Samkiel!! Why would you do this to me??
And what you did to Reggie?? I was an absolute mess, ugly crying the whole time! We needed him, he was our dad figure why did you take him away from us, Amber, WHY??
Okay but real talk, the pacing was perfect, and this book had me glued to the pages the entire time. I honestly don't know how you do it, queen, but you just get it. Keep doing what you're doing — even if you destroy my emotions every single time, I still love you for it.
Also the 5th book needs to come out NOW because I genuinely cannot wait anymore!!
In Amis’s famous novel, London Fields, the witty language is used and highlighted in the book repatedly. With the use of wit and pan (word play) Amis creates one of the most intelligent written novel ‘London Fields’. These uses of high elevated language and word plays also gives us the hints of postmodern fiction. As the novel is considered one of the best novel representing postmodernism, one can appreciate it due to the style that the novel is written, by means of wit and language. To give examples from the book;
-It was fixed. It was written. The murderer was not the murderer. But the murderee had always been a murderee.
The quote from Samson Young foreshadows that the real murderer is not the one we think, it will change. However the murderee ‘Nicola’ will always be the victim, not be affected by the inconstant murderer.
- I know what his poetry will be about. What poetry is always about. The cruelty of the poet’s mistress.
In this quote we can also sense the metaphor that is made to Nicola. Here Samson , as a writer, claims that the poets are writing poetry due to the relationship between their mistresses. It is known that Young also writes a novel about Nicola, creating the same plot with the poets he criticizes.
-I close my eyes, trying to see a way- how do writers dare do what they do ? – and there is just chaos. It seems to me that writing brings trouble with it, moral trouble, unexamined trouble. Even to the best.
-When God got mad he was a jealous God. He had other planets, thanks, and in better parts of the universe. He promised plague, famine mile-high tides, sound-speed winds and terror, ubiquitous and incessant terror, with blood flowing bridle deep. He threatened to make her old and keep her that way forever… Cross that firebreak and then cross that
Alın, okuyun ve okutturunEdebiyat
Genel yorumum:
Bugün, size 
George R. R. Martin'in yazdığı ve uzun yıllardır hâlen devam etmekte olan Buz ve Ateşin şarkısı serisinin ilk kitabını, yani 
Taht Oyunları'ndan bahsedeceğim. Dizisini bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Yaklaşık olarak final sezonuna kadar adından ve başarısından söz ettiren dizinin finali tartışmalı bir şekilde biten bu serinin aslı 1996 yılında çıkan orijinal ismiyle 
A Game of Thrones kitabıdır. Öncelikle bu kadar popüler bir seri olmasının hakkını sonuna kadar veriyor diyebilirim. İlk sayfasından son sayfasına kadar okuduğum ve uzun zamandır fantezi eserleri arasından beni bu kadar içine kaptıran bir kitap olmamıştı. Karakterleri, atmosferi, olayları falan okurken akıp gidiyor resmen satırlar arasında. Kitabın konusuna gelecek olursam eğer kitabımız; Bran isminde Stark hanedanlığına mensup bir çocuğun gözünden başlıyor. Kuzeyde yaşayan starklar onurlu, güvenilir insanlarıyla ve soğuk iklimleriyle bilinen insanlar. Kışyarında mutlu, mesut, herşeyin eğlencesinde doyasıya yaşayan starklar, birgün krallığın daha doğrusu direk kralın baş yardımcısı, kral eli Jon Aryn’ın ölümü haberiyle birlikte bizzat sarsılıyorlar. Bunun üzerine kral Robert Baratheon, çok yakın arkadaşı olan ve kışyarının lordu olan Eddard Stark’ı yeni kral eli olması için ziyarete geliyor ve olaylar bu noktada baş göstermeye başlıyor. Ve hikaye genel olarak olarak Stark, Baratheon, Lannister ve Targaryen gibi hanedanlıkları ele alıyor daha çok. Çok fazla konusundan da bahsetmek istemiyorum aslında, tavsiyem çok fazla bilgi edinmeden, spoiler yemeden okumanızdan yanadır. Stark ailesinin yanı sıra kitabın her bölümünde farklı bir karakteri okuyor, farklı bir hanedanın gözünden olayları değerlendirme fırsatı buluyoruz. Ayrıca hikayenin çeşitliği açısından da çok hoş bir yazım tarzı kullanılmış bence. Ve
George R. R. Martin'in yazdığı ve uzun yıllardır hâlen devam etmekte olan Buz ve Ateşin şarkısı serisinin ilk kitabını, yani Taht Oyunları'ndan bahsedeceğim. Dizisini bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Yaklaşık olarak final sezonuna kadar adından ve başarısından söz ettiren dizinin finali tartışmalı bir şekilde biten bu serinin aslı 1996 yılında çıkan orijinal ismiyle A Game of Thrones kitabıdır. Öncelikle bu kadar popüler bir seri olmasının hakkını sonuna kadar veriyor diyebilirim. İlk sayfasından son sayfasına kadar okuduğum ve uzun zamandır fantezi eserleri arasından beni bu kadar içine kaptıran bir kitap olmamıştı. Karakterleri, atmosferi, olayları falan okurken akıp gidiyor resmen satırlar arasında. Kitabın konusuna gelecek olursam eğer kitabımız; Bran isminde Stark hanedanlığına mensup bir çocuğun gözünden başlıyor. Kuzeyde yaşayan starklar onurlu, güvenilir insanlarıyla ve soğuk iklimleriyle bilinen insanlar. Kışyarında mutlu, mesut, herşeyin eğlencesinde doyasıya yaşayan starklar, birgün krallığın daha doğrusu direk kralın baş yardımcısı, kral eli Jon Aryn’ın ölümü haberiyle birlikte bizzat sarsılıyorlar. Bunun üzerine kral Robert Baratheon, çok yakın arkadaşı olan ve kışyarının lordu olan Eddard Stark’ı yeni kral eli olması için ziyarete geliyor ve olaylar bu noktada baş göstermeye başlıyor. Ve hikaye genel olarak olarak Stark, Baratheon, Lannister ve Targaryen gibi hanedanlıkları ele alıyor daha çok. Çok fazla konusundan da bahsetmek istemiyorum aslında, tavsiyem çok fazla bilgi edinmeden, spoiler yemeden okumanızdan yanadır. Stark ailesinin yanı sıra kitabın her bölümünde farklı bir karakteri okuyor, farklı bir hanedanın gözünden olayları değerlendirme fırsatı buluyoruz. Ayrıca hikayenin çeşitliği açısından da çok hoş bir yazım tarzı kullanılmış bence. Ve
Erewhon’la ilk defa Samuel Butler okudum ve karmaşık duygular içerisindeyim. Erewhon, 1872’de anonim olarak yayımlanmış, bir yazardan çok bir ressamın yazdığı ve birçok amacı olan amatör bir kitap kanısı çokça vurgulanmış tarihçesinde. Butler, romanı bir arkadaşının önerisi üzerine, daha önceden kaleme aldığı birkaç denemeyi birleştirip ve bunlara eklemeler yaparak ortaya çıkardığını belirtmiş. Romanın çok bir yükseliş ve düşüş öyküsü var: anonim olarak yayımlanmasından dolayı, Butler’ı henüz tanımayan İngiliz toplumu, yapıtı, iki yıl önce The Coming Race adlı ütopik çalışmasıyla dikkatleri çeken Bulwer Lytton’ın yazdığını düşünüp ve ona büyük bir önem verir. Fakat daha sonraki baskılarında Butler ismi yapıta eklendiğinde romana olan ilgi dramatik bir biçimde düşer. Yine de Erewhon, Butler’ın yaşamı boyunca en çok satan yapıtı olur, ancak birkaç baskı yapsa da yazarına maddi kazanç sağlayacak kadar değildir.
Servet edinmek uğruna İngiltere’yi terkeden bir gezginin kendisini son derece tuhaf bir ülkede, Erewhon’da bulur. Hastalığın suç sayıldığı, üniversitelerde en iyi işin laf salatalığı yapmak olduğunun, teknolojik araçların yasaklandığının, çünkü bütün bu teknolojik icatların günün birinde yok olursa insanlığın yeteneksiz ve işlevsiz bir akılla kalacağı korkusu, bitkilerin ve hayvanların hakları vs. konuları ele alıyor.
Erewhon, çok beğendiğim bir eser olmadı maalesef. Ortada bir kurgu olduğunu düşünmüyorum, çünkü arada kalmış hissi son sayfaya değin hissediliyor. Roman mı, distopik roman mı ya da kurmaca mı, kurgu dışı mı olduğuna karar verememiş bir metin bana kalırsa. İngiltere’nin yapısal temellerine, toplum yapısına ve yaşayışına önemli bir hiciv olsa da, fazla gerçek dışı kaçtığını söylemem gerek. İlla bu türü okumak istiyorsanız, benim çok beğendiğim “Geriye
Winter is comingFantastik
George R. R. Martin’in 
Taht Oyunları'ı, epik fantastik türünün en güçlü örneklerinden biri. Westeros’ta geçen hikaye; Starklar, Lannisterlar, Targaryenler ve daha birçok hanedanın iktidar mücadelesi üzerinden ilerlerken, okuru entrika, ihanet ve savaşın ortasına bırakıyor.
Romanın en çarpıcı yanı, kurduğu dünyanın gerçekçiliği. George R. R. Martin, klasik iyi-kötü ayrımını neredeyse tamamen ortadan kaldırıyor. Her karakterin kendi motivasyonu, haklılığı ve karanlık tarafı var. Bu da hikayeyi tahmin edilemez kılıyor. Olay örgüsü inanılmaz derecede akıcı; her bölüm farklı bir karakterin gözünden ilerlediği için tempo hiç düşmüyor ve sürekli “bir bölüm daha” hissi yaratıyor.
Kitapta siyaset, güç dengeleri ve insan doğası oldukça sert bir şekilde ele alınıyor. İhanetler, ani ölümler ve beklenmedik gelişmeler, hikayeye sürekli bir gerilim katıyor. Bu yönüyle Taht Oyunları, sadece bir fantastik roman değil; aynı zamanda insan doğasına dair oldukça gerçekçi bir anlatı.
Epsilon Yayınevi’nin 20. yıla özel resimli ciltli baskısı ise deneyimi bambaşka bir noktaya taşıyor. Kitabın içinde yer alan illüstrasyonlar, zaten güçlü olan atmosferi görsel olarak da destekliyor. Karakterler, haritalar, mekanlar ve önemli sahneler, zihinde canlandırmayı kolaylaştıran detaylarla sunulmuş. Fiziksel olarak da oldukça özenli bir baskı; hem koleksiyonluk hem de okuma keyfini artıran bir edisyon.
Taht Oyunları, hem kurduğu evren hem de karakter derinliğiyle okuru içine çeken, epik anlatımıyla uzun süre etkisinden çıkılamayan bir roman. Türünün zirve noktalarından biri ve kesinlikle unutulmaz bir okuma deneyimi.
Taht Oyunları'ı, epik fantastik türünün en güçlü örneklerinden biri. Westeros’ta geçen hikaye; Starklar, Lannisterlar, Targaryenler ve daha birçok hanedanın iktidar mücadelesi üzerinden ilerlerken, okuru entrika, ihanet ve savaşın ortasına bırakıyor.
Romanın en çarpıcı yanı, kurduğu dünyanın gerçekçiliği. George R. R. Martin, klasik iyi-kötü ayrımını neredeyse tamamen ortadan kaldırıyor. Her karakterin kendi motivasyonu, haklılığı ve karanlık tarafı var. Bu da hikayeyi tahmin edilemez kılıyor. Olay örgüsü inanılmaz derecede akıcı; her bölüm farklı bir karakterin gözünden ilerlediği için tempo hiç düşmüyor ve sürekli “bir bölüm daha” hissi yaratıyor.
Kitapta siyaset, güç dengeleri ve insan doğası oldukça sert bir şekilde ele alınıyor. İhanetler, ani ölümler ve beklenmedik gelişmeler, hikayeye sürekli bir gerilim katıyor. Bu yönüyle Taht Oyunları, sadece bir fantastik roman değil; aynı zamanda insan doğasına dair oldukça gerçekçi bir anlatı.
Epsilon Yayınevi’nin 20. yıla özel resimli ciltli baskısı ise deneyimi bambaşka bir noktaya taşıyor. Kitabın içinde yer alan illüstrasyonlar, zaten güçlü olan atmosferi görsel olarak da destekliyor. Karakterler, haritalar, mekanlar ve önemli sahneler, zihinde canlandırmayı kolaylaştıran detaylarla sunulmuş. Fiziksel olarak da oldukça özenli bir baskı; hem koleksiyonluk hem de okuma keyfini artıran bir edisyon.
Taht Oyunları, hem kurduğu evren hem de karakter derinliğiyle okuru içine çeken, epik anlatımıyla uzun süre etkisinden çıkılamayan bir roman. Türünün zirve noktalarından biri ve kesinlikle unutulmaz bir okuma deneyimi.