ama şimdi - sanki sevdalı gibiyiz şimdi,
sanki karanlıkta sezinledik aydınlığın başladığı yeri
şimdi kurduk sanki geceyi gündüzle,
şimdi kuruttuk sanki gündüzü geceyle-
aydınlığın karanlığında görür gözlerimiz
gündüz yarasalarıyız biz.
“Zaman içinde insanların içine bir şeyler doğar,” demişti bir keresinde. “Bunlar, üstüne yeni şeyler eklemeleri için yeterlidir. Masallar yer yer gerçeklerle yamalanmştır ve her şey yamalı masallardan oluşan bir kilimden başka bir şey değil.” “Peki gerçek ne?” diye sormuştu Karou.
“Öldürebiliyorsan ya da karşındaki seni öldürebiliyorsa, gerçektir.”
Setterhan, sen ne kaybettin geçmişinde bunu bilmiyorum. Ama unutma. Onu hiç bulamayacaksın. Hiç bulamamaktan daha acısı var biliyor musun Setterhan? Her kapıyı çalacaksın. Her defasında buldum sanacaksın ama hiç bulamayacaksın.
Settar, aşk dediysem hesabım yoktu benim. Ancak o kadar aşktım. Sense sürekli hesap yaptın. Bu kadar hesap yapma. Günah deyip duruyorsun. Etin kaç dirhem senin? Bedenin günahını ruhun günahından daha üste koyma.