eda
@cuput
12 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bir kez geçmiştin ırmağı. Boğulsan sebebin olacak idim. Büyük bir iş başarmıştın. Er kişiydin. Yiğittin. Dağlar gibiydin. Yüreklendirmiştim seni, el etmiştim. Dönmek olmazdı. Saçından sular sızıyordu bedenine.
Sayfa 16
ama şimdi - sanki sevdalı gibiyiz şimdi,
sanki karanlıkta sezinledik aydınlığın başladığı yeri
şimdi kurduk sanki geceyi gündüzle,
şimdi kuruttuk sanki gündüzü geceyle-
aydınlığın karanlığında görür gözlerimiz
gündüz yarasalarıyız biz.
Sayfa 19
“Zaman içinde insanların içine bir şeyler doğar,” demişti bir keresinde. “Bunlar, üstüne yeni şeyler eklemeleri için yeterlidir. Masallar yer yer gerçeklerle yamalanmştır ve her şey yamalı masallardan oluşan bir kilimden başka bir şey değil.” “Peki gerçek ne?” diye sormuştu Karou.
“Öldürebiliyorsan ya da karşındaki seni öldürebiliyorsa, gerçektir.”
Sayfa 104
Setterhan, sen ne kaybettin geçmişinde bunu bilmiyorum. Ama unutma. Onu hiç bulamayacaksın. Hiç bulamamaktan daha acısı var biliyor musun Setterhan? Her kapıyı çalacaksın. Her defasında buldum sanacaksın ama hiç bulamayacaksın.
Settar, aşk dediysem hesabım yoktu benim. Ancak o kadar aşktım. Sense sürekli hesap yaptın. Bu kadar hesap yapma. Günah deyip duruyorsun. Etin kaç dirhem senin? Bedenin günahını ruhun günahından daha üste koyma.