Erkan Bilki
@cyber20
Fotoğraf çekmek ve okumak hayatımın vazgeçilmezleridir.
Öğrenci
Paü-Sosyoloji
Denizli
Denizli, 20 Şubat
22 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Emir ve Hasan. İki isim tek hikaye. Kaderleri birlikte yazılmış birbiriyle çok zıt karakterde iki çocuk.
Uzun zamandır okumak istediğim ama sürekli ertelediğim bir kitaptı. Nihayet okuyabilidim ve bu zamana kadar ertelediğim için hayıflandım.
Kitap çok akıcıydı. Sizi bir duygu karmaşasının içerisine hapseden elinizden düşütemediğiniz ve sürekli bir merak içerisinde sayfaları arşınladığınız bir kitap. Aksiyon filmlerini aratmayan sahneler, kimi duygusal filmlerin yaşatamadığı hüznü yaşatan anlar bir hayli fazla.
Gönderdiği mesajlar vermek istediği alt metinle savaşın ne kadar kötü ve acı verici bir şey olduğunu tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermiş Khaled Hosseini. Ben kitabı çok ama çok beğendim ve 1k kitapta 10/10 verdiğim ilk kitap oldu. Sizinde beğeneceğinizi umuyorum okumadıysanız en kısa zamanda okumayı ve başkalarına tavsiye edip okutturmanızı temenni ediyorum.
İyi günler iyi okumalar. :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ah Sabahattin Ali ahh. Ruhumda ve zihnimde yine derin izler bıraktın. Kitabı kapayıp gözlerimi kapattığımda derin bir boşluk içerisine hapsettin beni. Kitabı okurken film izlettin sanki bana. Karakterlerini öyle bir yaratmışsın, onları öyle bir anlatmışsın ki kitabı okuyan herkezin hayatında mutlaka böyle insanlar olmuştur ve kitabı okurken gözlerinin önüne onlar gelmiştir. Kitabı ne kadar övsem ne kadar incelesem az gelir. Mutlaka okuyun okutturun. Başka insanların Sabahattin Aliyle tanışmasına vesile olarak onlara büyük bir iyilik yapın. :)
İçinizdeki şeytana uymayarak, iyi bir insan olarak hayata devam etmeniz ve gözlerinizi iyi onurlu, şerefli bir insan olarak yummanız dileğiyle. :)
Dostoyevski yazar da güzel olmaz mı hiç? Kitap kalın olmasına rağmen gayet akıcıydı. İlk başta bir insan 1025 sayfa ne anlatabilir ne kurgulayabilir diye düşündüm ama söz konusu Dostoyevski olunca bunlar önemsiz birer soru haline geliyor.
Pek vaktim olmamasına rağmen bu kalınlıkta bir kitabı 13 günde bitirdim. Gayet akıcıydı yani. Bir roman olmasının yanı sıra dinle, felsefeyle, insanla ilgili size öyle şeyler anlatıyor ki etkilenmemek mümkün değil.
Kitap hakkında çok övgü ve inceleme var. Zaten isimde belli. DOSTOYEVSKİ. :) Mutlaka okuyun okutturun çok şey kazanacağınıza eminim.
Kitap hakkında tek şikayetim kalın olmasından ötürü okurken yaşadığım zorluk oldu. Eli kolu ağrıtabiliyor :)
Son olarak mahkeme sahnesinde çok etkilendim. Bir insan iki karşıt düşünceyi nasıl bu kadar ustalıkla kurgulayıp savunabilir hâlâ aklım almıyor. Gerçekten Dostoyevski okuduktan sonra diğer kitaplar bir değişik geliyor. Adapte olmakta güçlük çekiyorum :)
Martin Eden sen naptın bana böyle. Beni öyle derinden yaraladın ki tüm fikriyatını, tüm hissettiklerini iliklerime kadar hissettim. Seni öyle iyi anladım ve sana öyle hak verdim ki bunu nasıl izah edebilirim diye düşünmekteyim. Bedenin kadar kalbinde büyük ve sonsuz. O kalpte herkese yer var.
SPOİLER
Nacizane kitapta beğenmediğim tek bir nokta var o da Martin Eden'in sürekli dergiler tarafından reddedilen bir yazar halinden ünlü bir yazara dönüşme aşamasındaki ani geçiş. Ben Martin Eden'in ünlü bir yazar olacağını biliyordum ama bu ünlülüğe geçişin yavaş olmasını ve bir olaya dayanmasını bekliyordum. Bir tesadüf bir karşılaşma vs. gibi. Ama hiçbir olay olmadan direk ünlülüğe geçiş beni biraz şaşırttı ve o kısmı bende eksik bıraktı. Onun dışında söyleyecek söz yok. Kitap harikulade. Okuyun okutturun.
Satranç'tan sonra okuduğum 2. Stefan Zweig kitabıydı. Açıkçası beni çok etkilemedi. Tamam kötü kitap değil ama bir Satranç kadar etkilenmedim doğrusu. Çok okunduğu ve övüldüğü için almıştım. Beklentilerimi pek karşılamadı. Yine de alınıp okunabilir. Ama beklentinizi aşırı yüksek tutmamanızı öneririm.
