DadoAlıntı
Şu anda krallığımın evresindeyim.
Sadece kalbini zarafetle gömen ve başını kimseye incitmeden kaldırabilenler ulaşabilir buraya.
Seninle konuşurken yalan söylediğini biliyorum;
Ama sormuyorum nedenini.
Çünkü sana yalanını kusursuzca sürdürmen için sessiz bir alan bırakıyorum.
Artık öfke ve hayal kırıklığı, göğsümde eski bir gölge gibi…
Ve ben, sükunetle, tahttaki yerimi koruyorum.
Ekim 1964'ün başında Eli Cohen İsrail'e gitmek üzere Paris'e hareket etti. İsrail'e gitme nedeni Nadia idi. Nadia hamileydi ve doğumda kocasının yanında olmasını istemişti. Paris'te Arjantin pasaportunu teslim edip, İsrail pasaportunu aldı. Kıyafetlerinden Suriye etiketlerini kopardı, Nadia ve iki kızına hediyeler aldı ve El Al uçağıyla İsrail'e uçtu. Eli ile Nadia'nın Lod Havalimanındaki buluşması öncekilerden daha duygu yüklüydü. Nadia, Eli'nin kulağına bir oğulları olacağını hissettiğini söylemiş, isim olarak Eli'nin Kasım 196l'de ölen babasının ismi olan Saul'u koymalarını teklif etmişti. Eli sevinçten ağlamış ve heyecanlanmıştı. Nadia tekrar Eli'nin kulağına eğilerek "seni burada, evimizde, benim ve çocuklarımızın yanımda istiyorum" dedi. Nadia hemen kocasındaki değişikliği fark etmişti. Eğlenceli tavrından eser yoktu ve parlak yüzlü kocası nadiren gülümsüyordu. İki kızının (Sofiya ve İrit) doğumundaki coşkusunun yerine bu sefer kasvetli, huysuz ve sinirli bir ruh hali hakimdi.
En ufak şeyde kolayca sinirleniyor, düşünceli ve unutkan gözüküyordu. Suriye'deki çift kimlikli yaşamı Cohen'ı bu hale getirmişti. 20. Yüzyılın en büyük ajanının dayanma sınırı çökmek üzereydi. Gedalia Halef değişimi şöyle özetliyor: "Eli gerçekte sakin ve ılımlı bir adamdı. Şam'da oluşturmak zorunda olduğu kişiliği onu gergin biri haline getirmişti:' Gedaliah, Eli Cohen'e Şam görevi verildiğinde onun başaramayacağını düşünmüş ancak daha sonra onun Şam'da güç merkezlerine nüfuz etme yeteneği karşısında çok şaşırmıştı. Nadia'nın hamileliği zor geçmiş, çok sancı çekmişti. Cohen, İsrail'e gelmeden önce Nadia eşine yalnızlığa artık dayanacak gücü kalmadığını ve gitmesine müsaade etmeyeceğini söylemeyi planlıyordu. Cohen geldiğinde bu planından caymıştı. Geçmişi unutmayı, anı yaşamayı ve
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dado kanlar içinde; cansız yere yığıldı. Öldüğünü düşünüp; onu çiğneyip geçtiler ve beni de yanlarına alarak yola koyuldular. Saf kafamla; beni de dövüp yarı yolda bırakacaklarını düşündüm: Ama hızlanarak Surp Sarkis Kilisesi'nin yıkıntılarına doğru yönelmişlerdi. Ancak o zaman; beni temelli götürdüklerini anladım. Tüm gücümü topladım; ağzımdan tıkacı attım ve ters yönde koşarak bağırmaya başladım:
"Yardım edin! Yardım edin! Kardeşlerim! Beni götürüyorlar! "
Yerler; yoğun yağmurdan dolayı ıslaktı. Çıplak ayaklarım kaydı; yüzüstü düştüm. Ellerinde kılıçlarla iki Kürt; bana doğru koşarken kendi dillerinde haykırarak tehditler savuruyorlardı:
"Kafir oğlu kafir! Ayağa kalk! Hemen! Musa Bey'in emri olmasaydı seni paralamıştık. Bir daha da kaçmaya kalkma."
Korkuyla ayağa kalktım ve deli gibi onlarla birlikte koşmaya başladım. Uzaktan; gitgide yaklaşan askeri birliğin tüfek sesleri duyulmuştu. Bir umut ışığı yeniden yüreğimi aydınlatmıştı ki; maalesef çok geçmeden söndü. Kürtler; yarım saat boyunca az sayıdaki askerin üzerlerine açtığı ateşe coşkuyla karşılık vermişlerdi. Yeniden yola koyulup ağır ağır; kıvrıla kıvrıla akan ve karanlıkta bize beyazmış gibi görünen Karasu yönünde ilerlemeye başladık. Kilisemizin çanının uzun ve kasvetli sesi; bu kanlı gecenin sessizliğinde yankılanıyordu. Komşu Ermeni köylerini yardıma çağırıyordu. Heyhat!
Artık yapacak bir şey yoktu; Kürtler amacına ulaşmıştı. Benim içinse; bir an görünür gibi olan zayıf umut ışığı; tamamen sönmütü.
Köyümün çan seslerinin yankısını duydukça acı acı ağlıyordum.
"Ne isterseniz götürün; paraları alın; malı mülkü alın ama Allah'ın; Peygamber'in aşkına kızı bırakın!"
....
Yarı ölü; zavallı Dado; ayakta zor duruyordu; ağzından burnundan kan geliyordu. Nefesim kesilmişti; ona yardım edebilecek halde değildim. Amcamın talihsiz karısının kanlar içindeki yüzünü görmemek için; gözlerimi kapadım. O esnada; dışarıda gözcülük yapan Kürtlerin sesi duyuldu:
"Lo Lo ! Acele edin; askerler geliyor!"
Bu uyarı; içeride büyük kargaşa yarattı. Ellerine ne gelirse toplayıp bohçaladılar.
...
VARTENİS KÖYÜ
Si Dios me ha dado la segunda oportunidad en vivir en otra vida, es porque me ha dado fuerza para poder abrir mi gran vida, que es el tercer ojos espiritual, de cuánto sufrí en mi vida pasada.
