dört kitap arasından en yüksek tempolu olan, en aksiyonlusu buydu ve ilk 3 kitaptan daha çok sevdim kesinlikle. nedense bu seri ile aramda gereksiz bir bağ oluştuğunu hissediyorum, bana 2010lu yıllarda alacakaranlık hayranı olduğumuz zamanları hatırlatıyor:)) keşke bu da zamanında film ya da dizi olsaydı da hazır whoa whoa whoa season gelmişken izleyip hasret giderseydik. neyse... okumak da güzel.
kitabın son 100 sayfası hariç çok beğendim.bu sefer daemon'ın da bakış açısından bölümleri okumak iyi oldu. katy ile birbirlerini sevdiklerine inanıyorum artık:)) bir yerden sonra "seni seviyorum, hayır ben daha çok seviyorum" şeklinde diyalogları sıksa da birbirlerine karşı duydukları aşka, sevgiye şahitlik etmek güzeldi. çok çok üzüldüğüm sahneler oldu, özellikle daemon'ın insanları iyileştirebildiğini garantilemek için katy'yi resmen parçaladıkları ve daemon'ın içeri girip katy'yi kanlar içinde paramparça gördüğü sahne çok üzücüdü anlatamam:( yazar biraz daha etkileyici yazsa ağlardım kesin.
kaçış sahneleri de oldukça iyi yazılmıştı, heyecanlandım okurken. kökenler ile ilgili gerçekler de beni şaşırttı doğrusu, sizi küçük, tatlı, bücür psikopatlar. sonraki kitapta kurtulmalarını umuyorum. lütfen artık kimse ölmesin.
kitapta 3 karakter öldü maalesef. 3'ü de bayıldığım kişiler değillerdi ama ölmeleri çok kötü oldu. ve gereksiz. sanki atv'de kardeşlerim dizisini izliyormuş gibi hissettim, her şey tek bir ailenin başına mı gelir yani??? ve tam da sevmeye başlıyordum, yazık oldu.
sonu iyi gibiydi aslında. ama nedense çok uzamış gibi hissettirdi. böyle bir şey olacaksa 3. kitaptan itibaren olmalıydı. kalan son kitapta nasıl olacak da galaksiler arası barış anlaşması imzalanacak merak ediyorum. ve yazar çok uzatıyor, sadece kurguyla değil yazım tarzıyla da. evet akıcı, ama
güzeldi. belki de seri gittikçe güzelleştiğindendir belki de kitabı açar açmaz karakterleri ve kurguyu ne kadar özlediğimi fark ettiğimdendir, okurken oldukça keyifli zaman geçirdim. seri kitapları zamana yayarak okumayı bu yüzden seviyorum :) karakterleri ve olay örgüsünü daha da benimsememi ve sevmeni sağlıyor.
bu kitap öncekinden biraz daha olaysızdı. daha çok katy'nin daemon ve arkadaşlarıyla ilişkilerine odaklanmıştı ama okurken sıkılmadım. katy'nin artık yavaş yavaş büyüdüğünü görmek güzel. önceki kitapta her şeyi daemon'dan saklamasına bi yerden sonra sinir olmaya başlamıştım ama bu kitapta daha az şey sakladı. son 2 kitapta hiç saklamadığını da görürüz inşallah:)
kitapta belki saysanız onlarca mantık hatası bulursunuz. bunlara pek dikkat etmiyorum açıkçası ama bir yerden sonra gözüme batmaya başladılar. karakterlerin - daha doğrusu katy'nin tepkileri bazen çok yetersiz kalıyordu. (okuyanlar ne demek istediğimi anlarlar) özellikle o malum karakterle aralarında geçenler falan, öğrendikten sonra cidden böyle mi tepki veriyorsun??? diye katy'nin üstüne atlayasım geliyordu. bir de içinde bulundukları durum belli, çok afedersiniz ama resmen iki ucu b0klu değnek ama dediğim gibi tepkileri çok yetersiz hatta baştan savma. ben bile daha az güvenirdim. (tam bi polyannayım).
ay bir de tepkileri yetersiz dedim ama bazen de çok fazla. katy bu kitapta tam bir sulu göz olmuştu. gerekli gereksiz her şeye ağlıyordu ama her şeye.
genel olarak beğendim dediğim gibi. akıcıydı, yeri geldiğinde duygusal yeri geldiğinde komikti. katy'nin esprileri beni güldürdü çoğu zaman. sonu da güzeldi ama artık kitapların sonu ne kadar heyecanlı olursa olsun eskisi kadar etkilemiyor beni. ki etkilese bile hemen bir sonraki kitaba atlamazdım. 1 ay sonra görüşürüz -belki daha fazla. iyi
Reklam
Seri ilerledikçe duygusal bağım da güçleniyor bunlara karşı sanırım. Luxenleri ve Arumları benimsedim, süper güçleri bana havalı gelmeye başladı falan ne oluyor???:D Çok güzel ilerliyor! Böyle genç kurgulara bayılıyorum mis gibi akıyorrr! Ve bir de seriye ara vermediğim için tekrardan bu böyle olduğu için şu da şöyleydi gibi gereksiz detayları baştan okumadığım için mutluyum. yazar öyle gizemler, ters köşeler, ikilemde bırakmalar yaptı ki artık ne uzaylılar ne güçleri bana imkansız gelmeye başladı:D Yine nasıl yaptı bilmiyorum evrenin bir parçası gibi hissettirdi. Seriye devam etmek şart artık. VE abartmamız gereken bir Daemon'ın değişimi ve karakter gelişimi var ki BA-YIL-DIMMM!!! Bu çocuk tatlı bir âşık oldu çıktı çünkü! Ama bu bir sırmış koruması gereken itibarı varmış:))
Luxenler hakkında yeni bilgiler öğrendik bu kitapta. Daemon ve Katy arasındaki bağ olayını çok sevidim. Mutasyon uğramış bir melez mi? Bayıldım bu kurguya! Katy'in kitaplara tutkusu en sevdiğim özelliklerinden. Bunu çok vurgulamıştı yazar ve tabii kitap kurdu yanım onu kendine çok yakın hissetti. Lafını eksik etmemesini de çok seviyorum ama bir noktada ergenliği tutuyor...17 yaşında olduğu için anlayışlı olmalıyım belki ama o yaşlarda bile boşvermişliğe çok uzak olduğum için empati kuramıyorum galiba. Öyle çok sinirimi bozdu diyemem tabii ve Daemon'a neden bir türlü inanmadığını anlayabiliyorum. Sadece inadına aksini yapması ve sürekli inkar etmesi çocuksu geldi. Daemon fazla süründü sanki, hemde... yok yok spoiler olmasın. Bir sonraki kitapta 5 yıldız vermeyi umuyorum. Yanıltmayın beni<3
Oniks
Lux serisinin 2. kitabı. İlk kitapta olay örgüsünün basit ve tahmin edilebilirliğine rağmen nedense seride potansiyel olduğu düşüncesine kapılmıştım ve bu kitapta potansiyelini yavaştan gerçekleştirmeye başladığını fark etmek beni çok mutlu etti. Puanımdan da anlayacağınız üzere ilk kitaptan çok daha güzeldi (ilk kitaba 4 vermiştim, o da zar zor.) İlerleyen kitaplarda serinin daha da güzelleşeceğini umuyorum.
İlk kitabı okumayanların spoiler yememesi için konusundan bahsetmeyeceğim, ki milattan önce kalma seri olduğu için okuyanlar bile eminim unutmuştur çoktan:))
Kaldığımız yerden bir gün zaman atlaması bile olmadan yeni gelen karakterlere devam ediyoruz. Yeni gelen karakterlerimizden biri Blake, ya da Daemon'ın deyimiyle Bob, Bobby, Bunks, Bilbo Baggins veya B harfiyle başlayan herhangi bir isim:) Kendisini ekibimize yeni bir arkadaş olarak tanıtıyor,peki gerçekten öyle mi yoksa Katy'nin bütün sırlarını bilmesine rağmen bunun daha masum bir sebebi mi var?
Kitabın yorumlarından anladığım kadarıyla okurlar bu kitapta Katy'ye çok sinir olmuş. Ben de sinir olacağımı düşünüyordum ki çok değil, 3 ay önce okumuş olsam bile eminim sinirlenirdim ama okurken nedense Katy'ye karşı çok anlayışlıydım. Yani bilemiyorum, bu kız 17 yaşında ve çoğu 17 yaşındaki kızın olduğu gibi kaygısız, şımarık, dünya kendi etrafında dönüyormuş sanan biri olmalı ama onun sırtında kocaman bir yük var:( neden bu kadar duygusalım ona karşı bilmiyorum ama bütün çelişkili davranışlarını sırf bu sebepten sineye çektim kitap boyunca dhhdhf. Yine de bir yerden sonra her şeyi saklaması ve kendi başına çözmeye çalışması bıktırmaya başladı ama neyse ki kitap bitti o zamana kadar. Hem de nasıl bir bitmek:)
Katy dışında da kitabın diğer karakterlerini yavaş yavaş benimsemeye başladığımı fark ettim. Daemon,
Jennifer L. Armentrout'la tanışma zamanı:)))
Herkese selammm!
Nihayet bitirdim... Öncelikle siz benim verdiğim düşük puana kanıp kitaba önyargıyla başlamadan önce size kurgunun çok güzel olduğunu söylemek istiyorum. Ne zamandır bu tarzda bir uzaylı kurgusu okumak istiyordum ve bu kitaba başlamam iyi oldu. Daha önce 
Theo'yu Seçmek'i okumuştum uzaylı kurgusu olarak ve benim düşündüğüm aksine sadece romantizm odaklı olduğu için hayal kırıklığına uğramıştım ama bu seriden umutluyum, bence güzel işlenecek bir kurgusu var -eğer yazar harcamadıysa.
Konusu; kahramanımız Katy'nin babasını kaybettikten sonra annesiyle birlikte başka bir kasabaya taşınmasıyla başlıyor. Katy komşuları olan Daemon ve kızkardeşi Dee ile arkadaş olmaya çok hevesli ama Daemon değil. İlk karşılaştıkları andan itibaren Katy'ye karşı sinir bozucu davranıyor ve kızkardeşinin de Katy'iyle arkadaşlık kurmasını istemiyor. Katy bunun gereksiz ve anlamsız bir nefret olduğundan emin, ki bence de gereksiz ve anlamsızdı, ama Daemon ve Dee ile ilgili bilmediği bir sır var. İkisi de uzaylı ve onları avlamayı görev edinmiş düşmanları var! Üstelik Daemon Katy'yi bir araba kazasında kurtarınca Katy'nin üzerinde izi kaldığı için bu düşmanların hedefinde Katy'de var.
Ben kitabın kurgusunu beğendim. Galaksiler arası savaşlar, uzaylılar, süper güçler tam aradığım kitap shxhjx. Asıl sorunum yazarın ciddiyetsiz anlatımıyla. Bunun yazarın ilk kitabı olduğunu düşünüyorum çünkü çok acemiydi. Ay anlatım o kadar 2010'du ki... Nasıl desem yani, kitabın kapağında 'hey yakışık, hangi gezegendensin sen?' yazıyor tamam mı? Bu yazıyı ve kitapta kızın kurduğu bütün cümleleri Bella'nın 'ne aptal bir kuzu' derkenki ses tonuyla okudum zhxhbdbd. Şimdi ben okuduğum kitapları 2020'de yazılsalar bile 2020 standartlarıyla değerlendiririm ama bu kitabın anlatımı 2010 standartlarına göre
Theo'yu Seçmek'i okumuştum uzaylı kurgusu olarak ve benim düşündüğüm aksine sadece romantizm odaklı olduğu için hayal kırıklığına uğramıştım ama bu seriden umutluyum, bence güzel işlenecek bir kurgusu var -eğer yazar harcamadıysa.
Konusu; kahramanımız Katy'nin babasını kaybettikten sonra annesiyle birlikte başka bir kasabaya taşınmasıyla başlıyor. Katy komşuları olan Daemon ve kızkardeşi Dee ile arkadaş olmaya çok hevesli ama Daemon değil. İlk karşılaştıkları andan itibaren Katy'ye karşı sinir bozucu davranıyor ve kızkardeşinin de Katy'iyle arkadaşlık kurmasını istemiyor. Katy bunun gereksiz ve anlamsız bir nefret olduğundan emin, ki bence de gereksiz ve anlamsızdı, ama Daemon ve Dee ile ilgili bilmediği bir sır var. İkisi de uzaylı ve onları avlamayı görev edinmiş düşmanları var! Üstelik Daemon Katy'yi bir araba kazasında kurtarınca Katy'nin üzerinde izi kaldığı için bu düşmanların hedefinde Katy'de var.
Ben kitabın kurgusunu beğendim. Galaksiler arası savaşlar, uzaylılar, süper güçler tam aradığım kitap shxhjx. Asıl sorunum yazarın ciddiyetsiz anlatımıyla. Bunun yazarın ilk kitabı olduğunu düşünüyorum çünkü çok acemiydi. Ay anlatım o kadar 2010'du ki... Nasıl desem yani, kitabın kapağında 'hey yakışık, hangi gezegendensin sen?' yazıyor tamam mı? Bu yazıyı ve kitapta kızın kurduğu bütün cümleleri Bella'nın 'ne aptal bir kuzu' derkenki ses tonuyla okudum zhxhbdbd. Şimdi ben okuduğum kitapları 2020'de yazılsalar bile 2020 standartlarıyla değerlendiririm ama bu kitabın anlatımı 2010 standartlarına göre
11 yıl önce basılmış olsa da yeni okumaya başladığım bir serinin yorumunu yapmaya geldim.
Uzaylılar...
Şey ne kadar uğraşsam da sıcak bakabildiğim bir şey değildi açıkçası ama kitap umduğumdan daha komikti.
Daemon oldukça komik bir karakter. Katy ise çok tatlı bir kediciik.
Kitabın olay örgüsü ve olayları basitti. On bir yıl önce yazıldığına bakarak çok takılmadım. Çok bir şey beklemezseniz keyif alarak okunabilecek bir seri.
Dee de oldukça komik bir karakter ileride ne olacak merak ediyorum. İkinci kitabı da en kısa zamanda okuyacağım. Kitap hakkında denilecek fazla bir şey yok.
Okumayı düşünen herkese keyifli okumalar dilerim.
Reklam
Reklam