Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"DİDİM KEHANETİ"
//ALINTILAR
#İnsan, bir zamanlar delicesine aşık olduğu birini, yarım yüz yıl sonra, başka bir bedende aynı sıcaklıkla yeniden tanıyabilir mi?
#Bazı hatıralar sessizliğe saklanır...
#Bazı sevgiler sesle değil, varlıkla anlatılır...
#İnsan, kendini kimliğiyle değil, haliyle anlatmalı...
#Hayat, bazen geç kalanlara ikinci bir melodi veriyor...
#Özgürlük, sadece çocukken mi vardı? Yetişkinlik dediğimiz şey, farkına bile varmadan içine düştüğümüz bir oyun muydu?
#Aşkta fırtına var ama çayımı içip kitabımı okuyabileceğim dinginlik yok...
#Zaman bir yük değil, sessizce eşlik eden bir dosttu artık...
#Gençlik, başkalarının üstünde tanıdık bir kıyafer gibi...
#Bazı çağrılar, kelimeyle gelmez...
#Rüyalar bazen sadece geçmişi değil, kaderi de fısıldar...
#Rüyalar nedensiz değildir...
#Bazen taşlar bildiğimizden fazlasını saklar...
#Buralarda rüyalar, sadece uyku süsü değildir...
#Ölmeden de gençleşebilir, yeniden doğabilirsin...
#Belki de her gün batımı, bir yerlerde gün doğumudur. Yeter ki günü şaşırma...
#Yoksa zaman, sadece hafızanın şekil değiştirmiş bir yankısı mı?
#Zaman, sadece hafızanın şekil değiştirmiş hali mi yoksa?
#Çocukluk bir anı mı, yoksa kaybolan bir vatan mı?
#Her adımı, her dönüşü içindeki kararlılığı ateşliyordu...
#Mücadeleye hazırım. Zorluk ne olursa olsun, insanlık için doğru olanı yapacağım...
#Onu anlamaya çalışmak yorucu, ama ondan vazgeçmek daha da zor...
Birgün, kendiyle barışırsa, belki ellerini yine tutarım...
#Bir ustanın bilgisi, çırağın kalbinde filizlenir.,
Gidenin izi, kalanın yolunu çizer.
Gözlerin tanımadığı biri geldiğinde, korkma,
Çünkü usta, çırakla yeniden tanışır...
"Dalida" ünlü sanatçı Dalida'nın biyografisi olmaktan ziyade, onun adını ve sanatsal imajını kullanarak aşk, yalnızlık, varoluşsal arayış ve hatıraların gücü gibi temaları işleyen lirik bir metin olarak kurgulanmıştır. Kitap, yoğun, şiirsel ve içsel bir yolculuğa davet eder. Eser metaforik ifadelerle doludur ve eserin felsefi-duygusal bir derinlik taşıdığını gösterir..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
2021 21. kitabı
Savaşı yaşayıpta yazan Errnest bence o duyguyu dibine kadar hissettirdi. Yaralandığında cankurtaranla hastaneye sevk edilirken üzerinde yatan diğer yaralının sıcak kanının üzerine akması daha nasıl acı anlatsın savaşı bu adam. Ama tabiki savaşın ortasında yolunu bulmaya çalışan henry nin tutunacak tek dalıda kırıldı. Neden bu kadar zalimsin savaş neden bitmezsin, neden barış kelimesini unutturmak zorundasın, neden bu kadar kötüsün insanoğlu. Ayrıca Sonda ki düzeltmelere bakınca bu yazarlarında senin benim gibi düzeltmelerle dünya klasiği çıkardığını farkettim.Okuyun,bir solukta bitirilecek bir kitap.
Spoiler İçerir!
Dalgalı bir denizde yelkenleri açarak ilerlemeye çalışan ancak ilerlemek bir yana yalpalayarak bulunduğu yerde batmak üzere bir grup insan… Uygarlıkların batışını daha iyi resmedebilir miyiz? Fazla mı kötümseriz yoksa, hala kurtulmak mümkün mü? Ya da Amin Maalouf’un dediği gibi belki de,
“….bu asrın kahredici çelişkisi de bu zaten: Tarihte ilk kez insan türünün başındaki her türlü felaketten kurtarıp bir özgürlük, kusursuz bir ilerleme, gezegen dayanışması ve paylaşılan refah çağına dinginlik içinde götürmenin araçlarına sahibiz; ama son sürat zıt istikamette ilerliyoruz.”
Maalouf, Uygarlıkların Batışı isimli denemesinde tam da bu noktayı, tarihsel süreç içinde Zeitgeist-tarihin ruhu- içinde ışık tuttuğu tarihsel dönemeçler ile günümüzde geldiğimiz noktayı aydınlatıyor. Bunu yaparken, büyüdüğü Doğu Akdeniz coğrafyasının değerlerini, Mısırlı şarkıcı Ümmü Gülsüm, Leyla Murad, Dalida, Şairlerin emiri Ahmed Şevki ve sinemada Omar Shariff’den bahsederken, ailesini, ilk gençliğini de dönemin olayları ile aktarıyor. İlerleyen bölümlerde ise 1952 Mısır Devrimini, 1956 Süveyş Kanalının millileştirilmesini, 1960’larda Arap siyasal yaşamının karakteristiğini, Şubat 1958’de kurulan Birleşik Arap Cumhuriyeti’ni ve elbette öne çıkardığı iki olayı; 5 Haziran 1967 ile başlayan Arap umutsuzluğu ile 1979 muhafazakar devrimlerini uluslararası ilişkilerin dinamiklerini, hakim ideolojilere, toplumsal eğilimlere ve sosyolojik yapıya göre irdeliyor.
Ve hayıflanarak biraz hüzünle soruyor: Giderek artan milliyetçilik ve toplumları bir arada tutan çimentonun yok olduğu hoşgörüsüzlüğün ağır bastığı günümüzde, olaylar farklı gelişseydi, Doğu Akdeniz modeli gibi çoğulcu çok kültürlü etnisiteli bir yapı başarılı olabilir miydi?
Ve bu soruyu son kısımda kamusal-özel alan ayrımının giderek
Bir ağaç bir gürgen ağacı bir ormanda çocuk bir ağaç, orman toplum gürgen dalıda toplumda yeni yeni düşünmeye başlayan bir çocuk ve insanın doğayı katlediş serüveni.
Şimdi desem ki Tebriz-Tiflis- Bakü- Batum- Trabzon-Istanbul..bu zaten kitabin kapağında da yazıyor.
Balkanlarda kaybedilen topraklar, Bolşevik ihtilali, 93 harbi, 1.Dunya savaşı.. bunuda herkes biliyor.
Ama muhacirligi, açlığı, kıtlığı, işgali, sürgünü pek azımız biliyor. Aşkı benim gibi pek çoğumuz bildigini sanıyor.
Nazan Bekiroğlu'na gelince kalemi kimi zaman taş islemeli gümüş bir hançer, kimi zaman bahçede bir Nar dalı, kimi zaman Balkanlarda bir kılıç olup deliyor insanın bağrını.. Nar dalida deler miymiş insanin bağrını demeyin! Gövdesinden baltalanip inatla yeniden ışkın veren bir nar dalı deler. Bu topraklar iyi bilir komşuyu, emaneti, namusu, ana babaya hürmeti ama en cok da çayı.. Bilir bilmesine de bir de öğretmek gerek unutturmamak gerek. Kitap bu değerleri fazlasıyla hatirlatiyor, yüklüyor insanın bellegine.
Hayal gucum geniş oldugundan mıdır bilmem; bende yazar gibi fotoğraflarin degil ama kelimelerin icine düştüm. Öyle ince yerler vardı ki tutamadım ağladım.
Ve hayıflandım niye bu kadar geç okudum diye. Oyle cümleler vardı ki içi dopdolu anlamakta güçlük çektiğim. Anlatım, üslup bana zaman zaman Iskender Pala'yı hatırlatsa da yine de farklı sıkmayan orjinal bir anlatım. okuma listenizde başı almaya deger, okuduğunuza pişman olmayacağınız bir kitap.
