İnsan..
Kaybolmayı ister insan.
Ve kaybolmayı,
Tâ çocukluktan öğrenir oynayarak
Ve kaybolunca
bilemez yıllarca bulunmayı.
Tân yeri kararmadan ister bulunmayı.
Dolunaysız karanlıklardan,
Çün korkar insan.
Belkide bir ağaç koğuğunda,
Gündüz kaybolmak.
Kaybolmayı isteyince insan
Korkusuzlaşıyordu.
Kayboluyordu ya insan,
Yine kimse bulmuyordu.
Kendinde kayboluyordu
Ve kendini buluyordu.
Bir adamın kaybolduğu gözlerinden okunuyordu da
Bir kadın kaybolunca,
Asırlar sır oluyordu mühürlü dudaklarında.
Tâ ki bir çocuk sesi
Bir çocuk tebessümü çıkagelsin..
Bulurdu onu..
O kadının kırgın dallı ruhunu.
Bulununca
Tomurcuklanıp çiçeklenirdi kırgın dallar.
O gümüş ruhlu adamlar
Şu altın ruhlu kadınlar..
Kaybolmayı da nerden öğrendiler.
Kaybolmak genc-i dili bulmakmış.
Bir şeyler oldu.. Bir daha kimse eskisi gibi olmadı. Saksıdaki çiçek köklerine sitem etti, Kırılan dallar bir daha kök salmadı...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir bahar uyanır her sabah içimde, hiçbir kış hükmüne muhalefet edemez…
Geceden kalma ayazlar hükümsüzdür artık, çünkü adın değince gönlüme, bütün dallar çiçeğe durur.
Seninle gelen her nefeste tomurcuklanır umut, seninle gülümseyen her anda çözülür içimdeki bütün buzullar.
Mevsimler Sen’i tanımaz sanırdım, meğer bütün mevsimler Sana çıkarmış.
Kış da Sana boyun eğer, güz de Sana döner, bahar ise sadece gelişini haber verir.
Ve ben, içimde uyanan bu baharın sahibini hep aşkla bildim: O Ebedî Sevgili.
Ben O’na iman ettim…
O diledikçe bahar olurum, O sustukça yaprak dökerim.
Ey gönlümün Ebedî Bahar’ı, solmam Sendendir, açmam Sendendir.
Ey Sevgili,
Beni sonsuza dek ölü gönüllere hayat bahşeden aşkınla yaşat.
___ /Güven Taşdemir
Nisan'a kaç var?Şiir
Yazmadım seni daha,
Sevmeye ayırdım tüm zamanları,
Yazmaya bu yüzden vaktim olmadı.
Ben düşünmeye başlayınca seni
-Ki bu bir önceki düşünmenin sonundan çok öncedir
İnan ki dağlar, taşlar, inan ki bulutlar, yağmur ve kar
Toprakla su ve gökyüzü, güneş ay ve yıldızlar
Onlar da benimle birlikte
Ve onlar da benim kadar seni düşünürler...
Benim kadar diyemem ama
Yemin ederim onlar da seni özler.
Hep dalgınım bu günlerde
Saati cezveye koyup yumurta tutuyorum,
Bir gün takvime bakmasam yılı unutuyorum.
Aklım başıma gelmiyor, başıma çarpmadan dallar
Yolda yürürken dalıp dalıp gidiyorum.
Nisan'a kaç var diyorum saati sorarken.
Hiç böyle olmamıştım.
Bilenlere sordum; 'aşk bu' dediler!
Metin Vural
Metin VuralÖldüm..Şiir
Damla damla gözlerimden düşerken, kalbime takıldın,
Tıka basa seninle dolup taşmış, sevgi dallarına düştü gözyaşlarım..
Farkettim ki kurumuş dallarım, dökülmüş yapraklarım..
Çiçeklerim çoktan solmuştu, yoksa niye düşer ki insan gözden..
Niye tutuşsun o dallar bir kıvılcımdan..
Neden birden bire dökülsün yaş gözlerden,
Ağlayıp yanıp tutuşsun insan..
Hiç düşündün mü?
Sevilmeyen ruh çiçek açar mı?
Yeşerir mi yaprakları, sulanmasa toprağı?
Kurur muydu dallarım,
Ölür müydün sevsen?
Ölüyorum sevgisizlikten,
Öldüm sensizlikten..
Ruhefza1i..
youtu.be/3z0IT3bXm_E?si=...
Hep dalgınım bu günlerde
saati cezveye koyup yumurta tutuyorum,
bir gün takvime bakmasam yılı unutuyorum.
Aklım başıma gelmiyor,
başıma çarpmadan dallar
yolda yürürken dalıp dalıp gidiyorum.
Nisan'a kaç var diyorum saati sorarken.
Hiç böyle olmamıştım.