"İnsanları ikiye ayırıyorum. Seni tanıyanlar, seni tanımayanlar. Seni tanıyanları ikiye ayırıyorum. Anlayanlar, anlamayanlar. Seni tanımayanlara yabancıyım. Seni anlamayanlara düşmanım."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sessiz acılarım vardı benim.
Hani ıslık çalan hayallerimin evinde.
Pencereye küskün olan duygular.
Sence gözyaşları ayrılıkta sağ kalır mı?
Sence de seni seviyor muyum?
Nerede ağlar hıçkırıklar?
Nerede sabahlar yıllar?
Bak yine beyaza büründü yollar.
Bu sene de karlar kapladı şehri.
Sen yine yanımda yoksun.
Sen benim gittiğim yolsun.
Sen benim en son umudumsun.
Yalnız bir kalbin sancıları nereye kadar saklanır?
Elbet kendini ele veren gerçekler yaşarsın.
Bu hayatın yarısı mezar, yarısı yaşam.
Merkezinde alev alan yollar sensin.
Küllerin rengi senin nefesini taşıyor.
Bendeki mevsimler hep seni anlatıyor.
Söyle, nereye savrulur yıllar.
Sen bana bir türlü gelmezken,
Ben kendimi hangi ruh halinde ifade edebilirim?
Sancı çeken gökyüzü değil midir?
Benim bu dünyada kimselerim yok.
Dertleşeceğim, bir anımı anlatabileceğim.
Umudu son kez de olsa yaşayabileceğim.
En kötüsü de sensizliği taşıyabileceğim.
Kudret Alkan