Mutlu olmak pek az sayıda insanın payına düşerken, acı çekmek her insanın yazgısıdır. İnsanlar arasında dayanışmanın en güçlü temellerinden biri kişinin kendi acısını, acı çeken diğer kişilerle paylaşma deneyimimde yatar.
“İçimde hala acıyan bir yer vardı, ama iyi şeyler vaat eden bir acıydı bu, tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcak, ama yumuşak bir acı.”
“Aslına bakarsan hala anlayamadığım şey, insanın tehlikesini bilerek bir suçu işledikten sonra itiraf etme cesaretini bulamayışıdır. İtirafı engelleyen bu basit korkuyu her türlü suçtan daha zavallıca buluyorum.”
Korku başlı başına bir hayatı nasıl esir alır, nasıl yaşanamaz hale getirir ve en önemlisi de bir takım paranoyalara nasıl mahal veriri okuyoruz eserde. Korkularımızı düşünmediğimiz, akışta kaldığımız bir hayat dileğim… #başucumdakiler