Damla yüce
@damlayc
85 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Güçtü, ama yılmıyordu. Bir cimle üstünde saatlerce durmak vardı: Kafasına yuruyenlerden birini seçmenin sorumluluğu vardı. Kelimelerin yetersizliğini öğreniyordu.
Reklam
Bilinçli okumaya başladığımdan beri okuduğum en etkileyici toplumsal gerçekçi romanlardan biriydi.
1906 yılında yazılan kitap, Litvanya'dan Chicago'ya Kapitalizmin insafına bırakıldıklarından haberi olmayan, bir bavul dolusu umutla gelmiş Jurgis ve ailesinin yaşadıklarını anlatıyor. Eserde dönemin sosyal ve ekonomik özelliklerini, denetimsiz kapitalizm yüzünden işçilerin karşılaştığı zorlukları ve uzun çalışma saatlerini, göçmen işçilerin maruz kaldığı baskıları, iş garantisinin olmayışını, düşükk maaşları ve et sektörünün acımasız arka planını konu ediniyor. Yaşananları gözünüzle görmesenizde acının ve çaresizliğin vermış olduğu ifadesizligi başta Jurgis olmak üzere tüm kahramanların gözünde hissedebiliyorsunuz.
Kitabı cok değerli kılan noktalardan biride yayınlanmasının ardından ABD deki et sektöründe iyileştirme çalışmaları başlamış ve yasal düzenlemeler getirilmiş olması. Anlayacağınız dönemin koşullarına cok ciddi etkileri olmuş gerçek bir romandan bahsediyoruz. Yazarı ve haliyle kitabı bu kadar müthiş kılan şey ise bu eseri yazabilmek adına 2 ay boyunca Chicago'da mezbaha ve et üretim tesislerinde çalışıyor olması, işçilerle çalışmış, onlarla uyanmış, uyumuş ve yemek yemiş olması. Yani okuyuculara kapitalizmi, kapitalizmin içinden aktarmış olması. Zaten yazar eserden kazandığı parayla Sosyalist bir koloni kurmayı amaçlıyor fakat bu konuda başarı sağlayamadığı için yazmaya devam ediyor.
Geçtiğimiz yüzyılın başlarında yazılmış bu roman her ne kadar acı, sömürü, kapitalizm kavramlarıni irdelememize yardımcı olsada bugün tüm canı kanı vahşiliğiyle kapitalizm aramızda. İnsan ve para yeryüzünde olduğu sürecede bizleri, ürettiklerimizin ve tükettiklerimizin kölesi yapmaya devam ediyor...
Adalet ve şerefin, kadın bedenleriyle erkek ruhlarının pazarda satılığa çıktığı, insanların çukura düşmüş kurtlar gibi üst üste alt alta debelenip dövüştükleri bir şehrin iç yüzünü gözler önüne serebilirlerdi; arzular kızgın bir alev, insanlar yakıttı burada; insanlıksa kendi yozlaşmışlığında kokuşmakla, için için yanmakla, çamurlarda yuvarlanmakla meşguldü.
Reklam