Jeanne gülümsedi. Bedeninden memnun olmak. Evlenmek. Çok geçmeden çocuk sahibi olmak. Ve çalıştığı enstitüde ilerlemek. Sıradandı belki, ama o kadar da kötü değildi. Özellikle de aşk özürlü ve basit projelerde başarısız Jeanne'ın gözünde. Gülümsemesi kayboldu. Bu umutlar paramparça olmuştu.
- Yaralar, kesik izleri diğerleriyle tam olarak aynı mıydı?
- Tamı tamına. Gözler dışında. Bunu daha önce konuşmuştuk.
- Herhangi bir ipucu yok mu?
- En önemli ipucu, bütün cinayetlerin tam olarak birbirinin benzeri olması. Michael Foucault'nun ne dediğini biliyor musunuz? "Tekrarların uğultusu içinde sadece tek bir kez gerçekleşen bir şey vardır..."