Kimileyin alıp başımı, nereye gittiğini bile sormadan bir otobüse, bir gemiye binip bir yerlere gitmek geliyor içimden. Ama insan her gittiği yere kendisini de götürmek zorunda olduğuna göre, insanın kendinden kaçıp kurtulması olanaksız.
Ah, insanlar birbirleri hakkında en temel şeyleri bile bilmiyorlar. Birbirlerini zerre anlamadan en iyi arkadaş olduklarını sanıyorlar. Yaptıkları hatayı asla anlamadan sürdürüyorlar yaşamlarını ve aralarından biri ölünce ardından konuşma yaparken ağlıyorlar.
Geride bırakılan bir tek ben vardım, insan toplumundan sonsuza dek kaçan, içeriden biri ya da dışarıdan biri ayrımına bakılmaksızın, Horiki tarafından bile terk edilmiş bir soytarı.