Aynur
@darkbooks
bu yürek zaten yeterince fırtınalı
Terzi
ILİSEEUM
20 Ağustos
803 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Keyifli okumalar... Bir daha düşündüm de lafın gelişi yani1000Kitap
Konusuna hiç dokunmadan yorumumu yazıp neyi sevip sevmediğime değineceğim.
Serinin ilk kitabı tam istediğim gibi bitmemişti ama gizem kısmı o kadar hoşuma gitti ki, hemen ikinci kitaba geçtim. Her
Reklam
Psikolojik gerilimi pek sevmiyorum aşırı sinirim bozuluyor bu yüzden o türden kitaplara artık inceleme yazmıyorum. Çünkü amacı bu olan kitabı sevmememin tek sebebi benim:D Ama polisiye/ gizem/ dedektiflik konuları çok sürükleyici ve içine çekiyor okurken. Uzun süredir bu kadar yaşatan bir kitap okumamıştım. Bayıldımmm! Yüksek puanın nedeni tamamen beni kurtarmış olması da olabilir ya da gerçekten o kitap olduğu için de olabilir bilmiyorum. Ama polisiye her zaman sevmişimdir ve bu da her bölümde cevabı başkasına çeken bir kitaptı. En sevdiğim özellik. Ben çok beğendim ama bir şans vermeniz için konusunu da kısaca yazayım;
Daisy Mason ailesinin evde verdiği partide kaybolan 8 yaşında bir kız çocuğu. En azından ebeveynlerinin ihbarı bu yönde. Dedektif Adam Fawley aileyi sorguya çekerken bir tuhaflık olduğunu bizimle birlikte kendisi de görüyor. Onlara güvenmeyeceğinin farkında olan dedektif, aile içindeki gizli saklı gerçeklerin peşine düşer. Geçmiş gelecek arasında yaşananlar, her bölüm ortaya çıkan gerçekler her defasında şüpheliyi bir başkası yapıyor. Peki gerçekten Daisy Mason Nerede? 
Daisy Mason Nerede? 
Cara Hunter
Daisy Mason Nerede? Cara Hunter
“Seninle her şeye varım, Daemon Black.”1000Kitap
Çok güzeldiiii! Vedalar her zaman burukluk bırakır üzgünüm bir yandan ama öyle tanıdıktı ki herşey... ev gibiydi yine Bazı şeyler çok absürt, inanılmaz fantastik, çeviri dublaj gibi de olsa içine çekiyordu ya Daemon Black unutulmaz biri bence:) Bir tek o değil Archer'e ne kadar bayıldığımı söylemiş miydim??? Yıllar sonra bile olsa bunu düşünemez misin yazarcığım? Archer'e bu kadar geç kalmış olamam *ağlama emojisi Ayy hepsi çok tatlıydı bunların ya. Çıktığı dönemde okusaydım unutulmaz bir iz bırakırdı kesinlikle şimdi için de asla kötü değildi çerezlik bile olsa çok keyif alarak okudum. Ahhh Daemon ya çok şapşalsın dünya kadar sorun- pardon dünyalar kadar sorun varken bile kahkahalara boğuldum iç sesini okurken. Bir süre bu evrende kalmak istesem de rs'den paçayı kurtardığım için hiç duraksamadan yeni yolculuklara kaçıyorummmm!
“Sihir, uğruna yaşamak için yeterli değil mi?”1000Kitap
Gece Sirki, siyah-beyaz çadırlardan oluşan gizemli bir sirk etrafında dönen büyülü bir hikâye. Bu sirk aslında iki genç büyücü, Celia ve Marco’nun, ustaları tarafından başlatılan bir düellonun sahnesiydi... Yıllarca sürecek bu düello, onların sihirli yeteneklerini sergileyerek sirki büyütmelerine yol açar. Ancak rekabetin ortasında birbirlerine âşık olmaları, hem oyunun kurallarını hem de sirkin kaderini tehlikeye atar. Ama aşk kurallara uyar mı ki? Sonsuza dek sihire inanan okurlar bu kitaba bayılırdı ve beni içine çekmediği için o kadar üzgünüm ki... Yanlış zaman mıydı bekletimin bambaşka olması mıydı bilmiyorum ama olmadı. Kesinlikle yazardan anlatılmasaydı olabilirdi bence.
Giriş çok güzeldi. Buram buram sihir korkuyordu, gözlerim parlamştı "Ne tür bir sirk sadece geceleri açık olur?” yazısını okuyunca. Zaten başlamadan beklentim o kadar yüksekti ki girişteki fragman da eklenince benim hayal gücü aldı başını gitti:) Ama konuya başladığımız nokta ve yıl yıl irellememiz sıkıcıydı. Büyüsü Caraval tadındaydı, aşkı saftı ama yazarın dilini sevmedim. Karakterleri de ne kadar hoş bulsam da anlatımı yüzeysel kalınca büyük de bir iz bırakmadılar ne yazık ki. Beklentiyi düştük tutarsanız siz zevk alabilirsiniz umarım. Kafamda kurduğum gerçeğiyle uymayınca tamamen kopuyorum hikâyeden maalesef:(
Başka bir zaman yeniden okuyacağım.
Romcom ve ya romantik dramadan daha çok psikolojik ve sosyal farkındalık kitabı gibiydi. Yazarın diğer kitapları da farkındalık yaratacak konular üzerinden kurgulanmıştı ve ben ikisine de bayılmıştım. Tek fark onların aşk ilişkilerine de eriyip bitmiştim. Ama burada ilişki ve karakterlerin psikolojik sorunları dengeli bir şekilde değildi. Okurken sanki terapideymişim gibi hissettim ve Annan'ın sürekli ilişkilerinde alttan alan taraf olması sinir bozucu ve yorucuydu. Otizmli biri olmasını umursamayan 'yakınları' duygusal olarak tüketiciydi gerçekten. Umarım insanlar bu kitabı okuduktan sonra daha duyarlı ve hassas olabilirler. Onun dışında yılın aşk romanı adayı olacak kadar aşk dolu bir roman değildi bence. Toplumsal mesajlar barındıran, insanları daha hassas olmaya teşvik eden romantizm dozu düşük ama güven üzerine kurulu bir aşk olarak hatırlayacağım bu kitabı.
Reklam