Kızıl Yükseliş
kitabın evreni sizi içine çekiyor. başka işlerim olmasa elimden bırakamayıp 2- 3 günde bitecek akıcılıktaydı.
okurken darrow ile birlikte bende ayaklanmak istedim .Eo'ya onun kadar üzüldüm. arkadaşlarına onun kadar sevgi beslemeye başladım. hepsini yok etmek için aralarına girmiştik ama uluyanlarla bağımız güçlendi ileride bu bir sorun olmaz umarım.
enstitü bitti şimdi akademiye ve savaşlara hazırız....
Küllerinden Doğan Bir Devrim·552 syf.·1000Kitap
9/10
2025 17. kitabı
Sabah Yıldızı, Pierce Brown’ın Kızıl İsyan serisinin üçüncü kitabıdır. Altın Oğul’un o yıkıcı sonundan sonra, bu roman yıkılmış bir liderin küllerinden doğuşunu ve tüm Güneş Sistemi’ni kapsayan topyekûn bir devrimi konu alıyor.
Kitap, Altın Oğul’un travmatik finalinin ardından Darrow’un fiziksel ve psikolojik olarak en dipte olduğu noktada başlıyor. Dokuz aylık bir esaret ve işkence sürecinden sonra Ares’in Oğulları tarafından kurtarılan Darrow, bıraktığından çok daha bölünmüş, kaotik bir direniş bulur. Bu kitapta artık sadece Altınların arasına sızmış bir ajan değil; tüm ezilen renklerin umudu, isyanın resmi lideri ve "Azrail" kimliğiyle gerçek bir simgedir.
Bu kitapta Darrow artık öfkeyle hareket eden bir intikamcı değil; her hamlesinin maliyetini hesaplayan olgun bir lidere dönüşüyor.
Darrow’un eski düşmanlarıyla (Cassius gibi) kurduğu ilişkiler, "eski düşmanlar gerçek dost olabilir mi?" sorusunu derinlemesine sorgulatıyor.
Romanın ana felsefesi, tiranlığı yıkmanın kolay; ancak onun yerine adil bir sistem inşa etmenin ne kadar zor olduğu etrafında dönüyor.
Simdi burda aslında seri bitiyor gibi fakat 2 yil sonra yazar 4. kitabı yayımlıyor. Yeni kitapta ise 10 yıl sonrasını anlatıyor. Tabi burada ayrıntı vermeyeceğim. Ben 3 kitabıda keyifle okudum. Fakat 4. kitabı okumak için biraz kendime zaman tanıdım zira kitaplar giderek daha kalınlaşıyor. Ama distopik sever bir okuyucu olarak bu beni tabii ki yıldırmaz. Sizi de yıldırmasın. Şimdiden keyifli okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mars'ın Kızıl Kölesinden Altın Tiranlığına·448 syf.·1000Kitap
8/10
2025 13. kitabı
Pierce Brown tarafından kaleme alınan Kızıl Yükseliş (Red Rising), distopya ve bilimkurgu alanında sürükleyici ve sert örneklerden biri. Roma İmparatorluğu’nun kölelik düzenini zamanın çok ötesinde olan bir uzay operasıyla birleştiren roman, sınıf çatışmasını ve intikam temalarını muazzam bir tempoyla işliyor.
Kitap, insanlığın renk bazlı katı bir kast sistemine bölündüğü ve Mars’ın kolonileştirildiği bir gelecekte geçiyor.
Kızıllar: Toplumun en alt tabakasıdır. Zorlu madenlerde Mars'ı yaşanabilir kılmak için köle gibi çalıştırılırlar.
Altınlar: Toplumun en üst tabakasıdır. Kusursuz genetikleri, zekaları ve güçleriyle tüm sistemi yöneten acımasız elitlerdir.
Darrow: Hikayenin ana kahramanıdır. Yaşadığı derin bir trajedinin ardından, kast sistemini kökünden yıkmak için tehlikeli bir dönüşüm geçirir. Genetik olarak bir Altın'a dönüştürülerek, sistemi içeriden çökertmek amacıyla Altınlar'ın en prestijli eğitim akademisine sızar.
Kitap, Açlık Oyunları ve Sineklerin Tanrısı gibi hayatta kalma mücadelelerini andırıyor. Ancak şiddet dozu, stratejik entrikaları ve askeri dehası çok daha yüksek.
Darrow'un saf bir madenciden acımasız bir lidere dönüşürken yaşadığı psikolojik savaş, vicdan azapları ve dostluk ile ihanet arasındaki gidiş gelişleri çok başarılı aktarılmış.
Eleştiri olarak kitabın ilk 100 sayfası, klasik distopik genç yetişkin kitaplarını hatırlatabilir. Ancak Darrow akademiye girdikten sonra hikaye tamamen yön değiştirerek çok daha karanlık ve yetişkinlere yönelik bir askeri bilimkurguya evriliyor.
Sonuç olarak Kızıl Yükseliş, sadece bir başkaldırı hikayesi değil; güç, sadakat, ahlak ve adaletin sınırlarını sorgulayan bir kitap.. Bilimkurgu sevmeseniz bile, içindeki yüksek siyasi entrika ve savaş stratejileri sayesinde elinizden bırakamayacağınız bir tempoya
Çok güzeldi, başka ne diyebilirim ki…
Uzun zamandır okuma listemdeydi fakat bilimkurgu ilgimi çeken bir tür olmadığı için erteleyip duruyordum. Keşke bu kadar ertelemeseydim, Brown’un yarattığı evrene bayıldım.
Toplumsal hiyerarşinin renkler üzerinden kodlandığı bir evrende en dipten -Kızıllardan- yükselen bir karakteri okuyoruz: Darrow.
Darrow ilk başta kendisine sunulanlarla yetinmeyi bilen, itaatin erdem olduğunu düşünen bir karakter. Hayatın kendilerine karşı acımasız olduğunun farkında olsa bile bunu sorgulamamayı seçiyor çünkü Kızılların yüce bir amaca hizmet ettiğine inandırılmış. Mecbur bırakıldıkları bu hayata ve adaletsiz düzene karşı kör olmasının nedeni de bu inanç. Daha da önemlisi, kendi dünyasının dışında -bundan daha iyi- bir dünyanın varlığından bile haberdar değil: Ta ki, görmemesi gereken bir şeyi gördüğü ve bedellerini çok ağır ödeyeceği o geceye kadar.
Darrow’un kırılma noktası da o geceden sonra başlıyor. Kendisinden alınan her şeyin bedelini ödetmeye yemin eden bir silaha dönüşüyor. Böylelikle düzen, en büyük tehditini kendi elleriyle yaratmış oluyor.
Darrow artık bir Kızıl değil; bir Altın. Her yeri kızıla boyamak için yükselmek zorunda olan bir Altın.
Yükselmek içinse oyunu onlar gibi oynamaktan çekinmiyor. Bu kanlı çarkın dişlilerinin arasında ezilmektense o çarkın ta kendisi olup, kendisini durdurmaya çalışan her şeyi parçalamaya başlıyor.
En iyi distopya??
Puan vermedi
O KADAR GÜZELDİ Kİİ
Bu kadar güzel bir üçleme okumayı uzun zaman olmuştu. Ve bu seri her yönden harikaydı, akıcılık, karakterler, diyologlar, savaşlar..beni en çok etkilenen kitap altın oğul olur sanıyordum ta ki sabah yıldızını okuyana kadar. Ters köşe olmaya bayılan biri olarak bu kitap beni büyüledi. Öncelikle karakterlerden bahsetmek istiyorum. İkinci kitapta Roque'un ihaneti beni kahrettiği için ölümü beni daha çok etkiledi, Darrow'un onun için yıkılışı da çok gerçekçiydi. Kendini suçlaması, daha çok sevmeliydim demesi beni mahvetti.
Ve kitapta ennnn sevdiğim sahne Cassius ve Darrow'un eğitimdeki anılarını izledikleri an. Onların arasındaki düşmanlık o kadar iyi yazılmıştı ki Darrow'un bir türlü ona kötü his besleyememesi, Cassiusun da affedememesi... Bilmiyorum arkadaşlıkları beni çok etkiledi. Sevro'nun öldüğünü sandığım an kalbim durdu resmen. Seride en sevdiğim karakterlerden biridir. Victra ile evlenmeleri hele ki?? Şok oldum.
Kısrak ve Darrow'un iyi bir sonu kesinlikle hak ettiğine inanıyorum ve o yüzden sonunu beğendim. Lakin Darrow'un kitabın bir noktasından sonra kendi ideallerini, insan yaşamına önem veren kişiliğinin yok olduğunu görmek beni çok üzdü. Kızılların ölmesine göz yumup nükleer bombalar yüzünden ölenlere ise savaş bunu gerektirir demesi??? Nerede benim Darrow'um yani.
Sonunu hiç beklemiyordum.
-Spoiler-
Kitabın başında Darrow yanlız kalacağından, öldürülmekten korkuyordu. Kitabın sonunda ise bambaşka yerdeydik...
Serinin ikinci kitabında üzümlü kekim ne yapsa elinde kalacak Darrow'un, onca ölen can sebebiyle içsel sorgulamalarını görüyoruz. Şu an ben de artık tüm Renkler için ideal bir düzenin olmadığına inanıyorum. Bence geldiği gibi gitmeli. Darrow'un annesi ile konuşmasında annesinin "Bunca Kızıl ne olacak?" sorusuna katılıyorum. Yeni düzende bunca yalandan sonra Kızılların savaşı olacak ve ölüm ölümü, ölüm ölümü getirir. Bu saatten sonra Darrow değil de ancak toparlarsa Kısrak olayları düzeltebilir.
Hızımı alamayıp sondan yazmaya başladım. Genel kitap hakkındaki düşüncelerime gelirsem savaşlar ve sıfırdan büyümek... Okuması oldukça zevkliydi. Önceden öngörmeler ile yapılan planlarla katlanarak artan büyüme ivmesi, iki tarafta sürekli hainler ya da casusların çıkması heyecanlıydı. Bu seriyle ilgili sevdiğim şey kimseden nefret edememek. Roque, Cassius, Çakal... Hepsi kendince haklı. Darrow zaten haklı. Yine de bu kitapta çok kişi öldü ve rahatsız oldum.
Seriye bir miktar ara verip nefes alacağım. Karakterle fazla empati yaptım ve Darrow'un çaresizliğinden içim sıkıldı :D.