Dava, bir sabah nedenini bilmediği bir suçlama yüzünden aniden tutuklanan banka memuru Josef K.'nın, kendisini labirenti andıran anlamsız ve karanlık bir adalet sisteminin içinde buluşunu anlatır. Franz Kafka, bireyin bürokrasi karşısındaki çaresizliğini, suçluluk psikolojisini ve modern toplumun saçmalığını kasvetli, sürreal ve sarsıcı bir dille işler.
Kitaptan Kalanlar: Dava Franz KafkaEdebiyat
Kitaptan Kalanlar:
Franz Kafka – Şato
Kafka’nın ne yazık ki okuduğum ilk kitabı…
Ve kendisinin yayımlanmasını istemediği, ölümünden sonra arkadaşı tarafından basılan, tamamlanmamış bir eser.
Kitaba başladığımda;
karanlık bir köy,
iş için köye gelen bir yabancı,
bu yabancıya oldukça kaba davranan köylüler
ve uzakta beliren bir şato…
İlk sayfalarda zorlandım.
Hatta bir noktada bırakmaya yaklaştım.
Bu aşamada @sozyazarkitap hesabının yönlendirmesiyle okumaya devam edebildim.
İlerleyen sayfalarda ise;
karmaşa ve belirsizliğin içinde
kendimi giderek daha fazla içine çeken,
aktif ve merak uyandıran bir akışın içinde buldum.
Bir şato…
Görünmeyen bir Kont…
Farklı seviyelerde memurlar…
Ve bir köy:
Şatoyu neredeyse kutsallaştıran köylüler,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Terra Alta // Javier Cercas
İspanya İç Savaşı’nın izlerini ve Franco diktatörlüğünün gölgesini taşıyan, ülkenin gözlerden ırak ve huzurlu bölgesi Terra Alta, sarsıcı bir olayla uyanır.
Bölgenin en varlıklı çifti olan Adell’lerin çiftliklerinde vahşice işkence edilerek öldürülmesi, insanların alışık olmadığı bir şiddet dalgasını beraberinde getirir.
Bu karanlık cinayeti aydınlatma görevi, Barselona’daki terör saldırılarını önlemedeki başarısının ardından dört yıl önce bu bölgeye yerleşen genç polis memuru Melchor Marin’e verilir.
Dışarıdan bakıldığında eşi ve kızı Cosette (Victor Hugo’nun Sefiller'indeki karaktere bir gönderme olarak) ile mutlu ve huzurlu bir yaşam süren Marin, aynı zamanda tutkulu bir okurdur. Ancak cinayeti çözmeye başladıkça, kendi derinliklerine gömdüğü geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır.
Babasıyla hiç tanışmamış olan Marin’in hareketli gençliği, kaçınılmaz bir tutukluluk süreciyle kesintiye uğramıştır. Tam da o zorunlu yalnızlık döneminde bir "amansız okur"a dönüşen Marin için bu soruşturma, sadece bir dava değil, kendi bastırdığı karanlık geçmişiyle bir hesaplaşma fırsatıdır.
Terra Alta, dingin bir hayatın ardına gizlenmiş bir adamın hikâyesidir. Javier Cercas; iyilik ve kötülük dengesi, adalet arayışı ve geçmişin asla tam olarak silinemeyeceği gerçeği üzerine kurulu bu eserinde, okuru amansız bir ahlaki sınava davet ediyor.
İki cisim çarpıştığında her zaman onun çemberindeki cisimler de etkilenir.
Terra Alta’da olduğu gibi.
Melchor’un yaşadıkları beni etkiledi.
Adıyla tavladı beni ilk olarak kitap. Bacağı kırılan atların bir daha eski haline gelmeyeceğinin bilindiği ve acı çekmesinin engellenmek istenmesi üzerine vurulması gibi… Gloria’da yaralı ve hiç iyileşmeyecek, tek çözüm vurulması. Kitap iki koldan ilerliyor: Robert’in dava hükmünün verilmesi ve Gloria’yla tanışmasından başlayarak öldürmesine kadar olan süreç.
Fakir, hayatın sillesini yemiş, ufak bir rol için debelenen GLoria ve Robert yolda karşılaşırlar ve bir dans yarışması için partneri olurlar. Dans yarışmasında çiftlerin ödülü kazanabilmesi için durmadan dans etmeleri gerekmektedir. Bu danslar esnasında yavaş yavaş tanır Robert Gloria’yı. Ve Gloria’da gün geçtikçe ölüme bir adım yaklaşılır. Dans organizasyonunun bir cinayet sebebiyle iptali sonrası Robert Gloria’nın acısını sonlandırır ve hüküm verilir : Ölüm cezasına çarptırılmasına…
Robert acaba Gloria’yı öldürürken kendi infazını da onayladığını fark etmiş midir ?
Kitapta çok güzel bir kısım vardı: Robert senden önce başaracağıma inanıyordum diyordu Gloria’ya ama seninle tanıştıktan sonra bütün umutlarım yok oldu. Gerçekten öyle değil mi ? Çevremizde umudumuzu emen insanlar olduğunda biz de tükeniyoruz. Dibe batıyoruz…
Kitabın konusu: Son sınıfa geçen Pip, okul projesi için olabilecek en ilginç konuyu seçer. 5 yıl önce gerçekleşen Andie Bell cinayeti ve aslında katili de çoktan ölmüş, dava kapanmıştır. Ancak dava da uyuşmayan şeyler vardır ve Pip peşine düşmekten kendini alıkoyamaz.
Bu kitabı neden bu kadar beklettiğimi bilmiyorum ama bana o kadar iyi geldi ki. Holly abla da Freida abla vibe'ı verdi ancak sonunda bir şok yaşamadım değil. Tabi bu hikayede asıl üzüldüğüm Sal oldu, öyle ki ağlayasım bile geldi yani. Kitap inanılmaz akıcı ilerledi ve merak duygusu ön plandaydı. Uzun süre sonra bir kitapta cidden gerildiğimi hissettim. Ravi ve Pip'i çok sevdim ve serinin iki kitabı daha olması beni mutlu etti. Gizem/gerilim seviyorsanız kesinlikle okumalısınız. +15 bir kitap diyebilirim.
Spoi olabilecek yorumuma gelirsek Barney'e de çok üzüldüm. Masum insanlara/hayvanlara bir şey olması bu hayatın gerçekleriymiş gibi hissettirdi. Andie'nin bir yerlerden çıkmasını da beklemedim değil. Her an çıkacak gibiydi. Artı olarak Pip çok cesur ve akıllıydı, ben onun gibi olamazdım. Tehditlerden sonra davayı bırakmayı bile düşünmesine hak verdim. Cidden katil korkunçlaşmaya başlamıştı. Victor, Leanne ve Josh'u da çok sevdim. Özellikle Victor, Pip kendi kızı olmamasına rağmen her zaman yanındaydı. Cara ve Naomi'ye üzüldüm. Ah Ravi, cidden çok sevdim. Max ve Andie... Cidden iğrenç insanlar. Kasabada o kadar çok iğrenç insan varmış ki.
Kısacası kitabı sevdim. Kesinlikle öneririm!!! Bugünlük yorumum bu kadar, kendinize iyi bakın!
Bir imparatorluğun son nefesini izlemek, bazen tarih kitabı okumaktan daha ağır gelir; çünkü tarihte sayı olan insanlar, romanda yüz kazanır. Elveda Güzel Vatanım, okuru Osmanlı’nın çözülme yıllarına, İttihat ve Terakki’nin gölgeli koridorlarına, ideal ile ihanetin birbirine karıştığı o sert döneme götürür. Burada sadece devlet yıkılmaz; inançlar, dostluklar, gençlik hayalleri ve “vatan” denilen büyük kelimenin içindeki masumiyet de çatırdar. İnsan bir yere kadar davasını taşır, sonra dava insanı taşımaya başlar; asıl kırılma da orada başlar.
Romanın merkezinde Şehsuvar Sami vardır. Gençliğinde büyük ideallerle yola çıkan bu adam, zamanla hem siyasi mücadelenin hem de kendi iç hesaplaşmasının ortasında kalır. Ester’e yazdığı mektuplar, sadece bir aşkın izleri değildir; aynı zamanda geçmişe açılan bir iç mahkeme gibidir. Bir yanda memleketi kurtarma arzusu, diğer yanda bu uğurda kaybedilen insanlar, susulan gerçekler ve insanın kendi vicdanına yenildiği anlar vardır. İttihatçıların dünyası burada kahramanlık posteri gibi değil, kanı, korkusu, inancı ve yanılgısıyla anlatılır.
Bu eser, vatan sevgisini süslü bir slogan gibi değil, insanın sırtına yüklenen ağır bir emanet gibi gösterir. Çünkü bazen insan en çok sevdiği şey uğruna kendinden eksilir. Şehsuvar Sami’nin hikâyesi de tam burada etkili olur: Bir dönemin siyasi çalkantısı, tek bir insanın kalbinde kişisel bir enkaza dönüşür. Roman ilerledikçe “kim haklıydı?” sorusundan çok “bu kadar büyük davaların içinde insan ne kadar insan kalabilir?” sorusu öne çıkar.
En güçlü tarafı, geçmişi kuru bir tarih anlatısı olmaktan çıkarıp vicdanı olan bir zamana dönüştürmesidir. Her sayfada biraz hüzün, biraz pişmanlık, biraz da geç kalmış bir veda hissi dolaşır. Bu yüzden metin yalnızca Osmanlı’nın son dönemini değil,
