Adil bir düzen rengi, ırkı, dili, düşüncesi ne olursa olsun her insan
için yaşama hakkını, mülkiyet hakkını, inanç ve düşünce
özgürlüğünü, nesil ve akıl emniyetini teminat altına alır.
İnsanlık yeni bir sisteme ihtiyaç duymaktadır. Bu sistem küresel
krize çare olabilecek bir sistem olmalıdır. Aynı şekilde bu sistem
bir ahlak üzerinde yükselmelidir. işte bu ahlak kişinin kendi için
istediğini başkaları için de istemesidir. Bu sistem dayatmacı olmayan,
kendinden olmayanı yok saymayan, herkes için adaleti
gözeten bir sistem olmalıdır. Yine bu sistem çalışanın emeğinin
gözetildiği, nimet ve külfet paylaşımında dengeyi salık veren ve
sağlayan bir sistem olmalıdır. Ayrıca bu sistem insanla, insanların
özgürleşerek bir arada yaşayabilme gereksinimiyle, çevreyle ve
evrenle barışık bir sistem olmalıdır. Işte bu barış düzenine adil
düzen denir.
Reklam
Təəssüf ki tamamilə doğrudur
Valideynlər!- Famil, başını yellədi- bu tamamilə dərin mövzudur. Ancaq məncə onların hamısı yalançıdır ! " İnsanı hər halı ilə qəbul edəcək tək insan onun valideynləridir !" Bu, valideynlər haqqındaki ən uydurma yalandır. Valideyn səni olduğun kimi qəbul edəcək son insandır ! Davamlı olaraq dəyişəcəyinə ümid edər. Doğulduqdan sonra belə həyatına bir ceninin ana bətnindəki vəziyyəti kimi davam etməyini gözləyər. Sakit, nə versən onunla razılaşan və qane olan, heç bir əlavə istəyi və ya etirazı olmayan bir varlıq. Əgər dediklərinin əksinə getsən böyük ümidlə yanıldığını anlayacağın günü gözləyərlər. Və əgər getdiyin yolda uğur qazansan buna heç vaxt tam olaraq sevinməzlər. Bunu onların hər baxışında sezə bilərsən !
“ Dünya necə qurulubsa, elədir, o, diqqətlə mənə baxaraq sözünə davam etdi. - O ən aşağı səviyyəli, ən kiçik motivlərlə hərəkətə gətirilir. Ən bayağı, ən gülünc, ən fani məqsədlərə xidmət edir. O, cənnət deyil, bir-birinə bağlı və mehriban qardaşlardan ibarət xoşbəxt bir ailə deyil. O özlərini insan zənn edən çərənçi, davakar meymun sürüsü ilə ifrat dərəcədə dolmuş bir koloniyadır. Keçmiş zamanlarda filosoflar belə bir düşüncəni təlqin etməyə çalışıblar ki, meymunkimilər məhv edilməli və əvəzində daha alicənab irq bərqərar olmalıdır. Lakin onlar əbəs yerə vaizlik ediblər. Heç vaxt kifayət qədər əsl insan olmayıb ki, sürətlə artmaqda olan vəhşi sürüsünə üstün gəlsin. Deyilənə görə, Tanrı özü də yanlışları düzəltmək və insanlığın təhrif olunmuş əsl surətini bərpa etmək üçün göydən yerə mələklər endirmişdi...”
“İnsan tək düşüncəsi ilə deyil, həm də hiss-həyəcanı ilə insandır. İnsan orqa- nizminin iki qütbü olmasını yetər ki hamı qəbul etsin. Beyin və ürəkdir bu qütblər. Tək beynin komandası ilə - ağılla insan yaşaya bilməz, belə olsaydı nə var idi ki. Heç kim səhv etməzdi, hər şey monoton axarında davam edərdi. İnsan çox zaman qəlbinin diktəsi ilə hərəkət edir, bax onda düşüncə, əql bir kənarda qalır, ürəyin verdiyi qərarlar isə bəzən yanlış ola bilir.”
İnsanlar xoşbəxtliyi başqa birində tapacağına inanır. Çünki xoşbəxtliyin nə olduğunu və nə olmadığını qavramırlar. İtirdiyin nəyinsə harada olduğunu bilmirsənsə, o şey hər yerdə ola bilər. Eyni məntiqlə, haqqında heç bir şey bilmədiyin nəyəsə inanmaq daha asandır. Ancaq həmin şey haqqında hər şeyi öyrəndikdən sonra inanmağa davam etmək, çətin olan budur. İnsanın gerçək kimliyini unutması yaşamın doğurduğu fövqəltəbii hadisədir. Və demək olar hər insan üçün qaçınılmazdır.
Reklam
Reklam