M
@daybook
Özgür mü diyorsun kendine? Sana hükmeden düşünceni duymak isterim.
-Friedrich Wilhelm Nietzsche
48 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Bayrama kadar hangi kitapları okuyacaksınız
M
Hançer, 
Beni Zorla Sağma, Bırak Ben Emzireyim Seni bu ikisini bitirmeyi planlıyorum. :)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
yalın-ız…
Yalnızken, kelimeleri ısınmak için kullanır insan... Belleğinden toplayıp sürter onları birbirine... Kıvılcımında yakar kelimeleri de hatırlattıklarını da...
Yalnızken, yılları çekmece olarak kullanır insan... Tıka basa atıldıkları için kapağın kapanmasına engel olan hatıraları teker teker katlar ve kapatır o çekmeceleri..
Kalabalıkta hep birileri anlamaz ya bizleri, yalnızlık bizim kendi kendimizi anlamamamızdır....
M
Şu an yalnızlık konusunda geldiğim nokta şu ki; Sadece yalnızken yalnız değiliz aslında. Çünkü ancak yalnız kaldığımızda kendimizle başbaşa kalabiliyoruz. Kendimizle yalnız kalabiliyoruz ve yalın. Birisiyle olduğumuzda odağımız o kişide değilse o an o kişiyle değilizdir ya, eve döndüğümüzde yahut geçen günlerle neredeyse hiç hatırlanmayan sohbetlerin sebebi de budur ya.. Birisiyle olduğumuzda odağımız ondadır ve çok zaman ve uğraş gerektirir birisiyle olduğumuzda odağımızın aynı zamanda kendimizde de olması. Ve bu başarılsa bile paylaşılan bir odak var. Bunun içindir ki insan aslında sadece yalnızken yalnız değildir.
TUTUNAMAYANLAR AİLE
Oğuz Atay abimiz sorusunda ne kadar haklı: “Tutunamayanların romanı biter mi?” BİTMEZ! demiştim daha 
Kirpinin Zarafeti kitabının incelemesinde. Bu sefer başlık değişti, içerik değişti: “Tutunamayan Aile” romanına geçtik.
“Yersiz yurtsuz yaşadım ömrüm boyunca. Kendim tutunamayınca kimsenin bana tutunmasına da izin vermedim…Birbirimize tutunamadık, çarpıştık sadece, değdik ve uzaklaştık. “S:197
Kitabı dinlemeye başladım senkron şekilde gülmeye başladım, devamında kahkahalara boğuldum bi anda hüzne geçtim, daha duygu durumumu anlamadan gülmeye başladım. Şimdi soruyorum bunu kaç yazar başarabilir?
Kusursuz olay örgüsü, muhteşem karakterler, devamlı şok dalgası yaratan hikayeler, ters köşe olup bitti budur derken bir ters köşe daha. Empati nasıl yapılamaz! İçinde bulunduğun hayata ne kadar yabancısın! Aile demek ne demek! ,Toplum baskısından ötürü yaşananlar, Kalabalık ailede bir arada nasıl kimsesiz yaşanır,Kan bağı ile nasıl kardeş olunamaz bunlar ne kadar güzel anlatılmış. İnsanoğlu ne kadar bencil biliyoruz ama anlayamıyor bencil deyip işin içinden çıkıyoruz . Bencilliği herkesin bakış açısından mizah ile gülerken ağlamaya, sakinken öfkeye , severken tiksinmeye geçirecek duygu durumunuzu kontrol altına alamayacağınız bir roman.
Bir karakterle bağ kurarken ona hakaret etme isteği ( ben çok etmek istiyorum Spoiler olur diye “EMİN” olamıyorum çok sövdüm ona) içiniz acıya acıya mizahla karışık muhteşem gerçekçi hayat hikayeleri ile süslü roman.
Sigmund Freud dediği gibi yazar karakterliklerin çocukluklarına kadar indi psikolojik tahliller yaptı.
Nerede okuduğumu bilmediğim, okuyup etkilendiğim aklımda kalan kısa hikaye ise kitabın tam özeti;
“Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu aslanın bir ceylanıAile - Evlilik
Oğuz Atay abimiz sorusunda ne kadar haklı: “Tutunamayanların romanı biter mi?” BİTMEZ! demiştim daha Kirpinin Zarafeti kitabının incelemesinde. Bu sefer başlık değişti, içerik değişti: “Tutunamayan Aile” romanına geçtik.
“Yersiz yurtsuz yaşadım ömrüm boyunca. Kendim tutunamayınca kimsenin bana tutunmasına da izin vermedim…Birbirimize tutunamadık, çarpıştık sadece, değdik ve uzaklaştık. “S:197
Kitabı dinlemeye başladım senkron şekilde gülmeye başladım, devamında kahkahalara boğuldum bi anda hüzne geçtim, daha duygu durumumu anlamadan gülmeye başladım. Şimdi soruyorum bunu kaç yazar başarabilir?
Kusursuz olay örgüsü, muhteşem karakterler, devamlı şok dalgası yaratan hikayeler, ters köşe olup bitti budur derken bir ters köşe daha. Empati nasıl yapılamaz! İçinde bulunduğun hayata ne kadar yabancısın! Aile demek ne demek! ,Toplum baskısından ötürü yaşananlar, Kalabalık ailede bir arada nasıl kimsesiz yaşanır,Kan bağı ile nasıl kardeş olunamaz bunlar ne kadar güzel anlatılmış. İnsanoğlu ne kadar bencil biliyoruz ama anlayamıyor bencil deyip işin içinden çıkıyoruz . Bencilliği herkesin bakış açısından mizah ile gülerken ağlamaya, sakinken öfkeye , severken tiksinmeye geçirecek duygu durumunuzu kontrol altına alamayacağınız bir roman.
Bir karakterle bağ kurarken ona hakaret etme isteği ( ben çok etmek istiyorum Spoiler olur diye “EMİN” olamıyorum çok sövdüm ona) içiniz acıya acıya mizahla karışık muhteşem gerçekçi hayat hikayeleri ile süslü roman.
Sigmund Freud dediği gibi yazar karakterliklerin çocukluklarına kadar indi psikolojik tahliller yaptı.
Nerede okuduğumu bilmediğim, okuyup etkilendiğim aklımda kalan kısa hikaye ise kitabın tam özeti;
“Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu aslanın bir ceylanıM
Son damla da bu leziz inceleme oldu okuma listeme eklenmesi için.:) Ellerinize sağlık. :) 🍀