Nilgün
@daytraveller
49 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Kitap, otobiyografik bir roman niteliğinde ancak ilk bölümü Kurtuluş Savaşı Ankara’sına ayırması, ülkenin kurucu insanlarına ve büyük Ata’ya saygı duruşu taşıyor.
O dönemin Ankara’sını anlamak, tanımak açısından okuduğum belki de en keyifli bölümdür.
Yazar doğma büyüme bir Ankaralı olduğu için şehri adete bir yuva gibi kucaklıyor anlatımıyla.
Uzun yıllardır bu şehirde yaşamış biri olarak her ne kadar bu şehire aidiyetimi sorgulasam da, kendi yolculuğumu gerçekleştirdiğim şehir bilinci ile Ankara’ya sevgi tohumunu içime serpiştirenlendir kendisi.
Evet, Ankara diye insanlar vardır.
Ankara Diye İnsanlar Vardır
Bige Güven Kızılay
Ankara Diye İnsanlar Vardır
Bige Güven Kızılay
Reklam
Bazen aradığımız şeye o kadar odaklanırız ki başka hiçbir şeyi göremeyiz. Hep bir şeylerin peşinde koşarız, ama şu anın değerini unuturuz. Oysa ihtiyacımız olan huzur, tam da şu anda saklıdır. Başkalarının yoluna saygı duymak ve onların değişimine destek olmak önemlidir. Hayatımıza giren ya da çıkan herkes bizi değiştirir. Biz, bu değişimlerle şekilleniriz.
Geçmişteki hâlimiz, gelecekteki hâlimizi hazırlar. Her deneyim, bizi biz yapar. Gerçek bilgelik, başkasında değil, kendi içimizde mevcut.
En sonunda fark ederiz: Aradığımız cevap hep içimizdeydi. Sadece gözlerimizi ve kalbimizi şu ana açmamız gerekiyordu. 
Siddhartha 
Hermann Hesse
Siddhartha Hermann Hesse
Emre Kongar’ın Kızlarıma Mektuplar adlı eseri, yurtdışında doktora eğitimine giden ikiz kızları Ebru Kongar ve Elif Kongar’a duyduğu özlemi dile getirdiği, aynı zamanda hayata dair sorgulamalar ve öğütler sunduğu 22 mektuptan oluşuyor. Yazar, bir babadan çok arkadaşça bir yaklaşımla, kendi yaşam deneyimlerini kızlarının hayatına da ışık tutacak şekilde aktarıyor. Bu yönüyle eser, yalnızca kızlarına değil, tüm ebeveyn ve gençlere rehber olabilecek nitelikte.
Ben kitabı, örnek bir ebeveyn–çocuk ilişkisi nasıl olur sorusuyla okuduğum için, eseri biraz da psikolojik ve kişisel gelişim boyutuyla değerlendirdim. İçtenliği, samimiyeti ve hayatın farklı alanlarına değinen bakış açısıyla Kızlarıma Mektuplar, hem duygu yüklü hem de yol gösterici bir kitap olarak öne çıkıyor. 
Emre Kongar 
Kızlarıma Mektuplar
Emre Kongar Kızlarıma Mektuplar
Yazarın, “Freud’un Kız Kardeşi” kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı.
Yazar sürekli aynı konuları işleyip kendini okuyucuya aktarmakta şüpheye düştüğünden midir yoksa kitabı yazarkenki iç dünyasının kısır döngüsünden midir bilmiyorum; kitabı büyük güçlükle okuyup bitirebildim. Yazar, kitapta sürekli cinsiyet farketmeksizin mastürbasyon fantezisi ile ruhun sonsuzluğu ve bedenin sınırsızlığı kavram felsefi yaklaşımına sığınmaya çalışmış. Ayrıca, kitabın başlarında Türklerin barbar olduğuna dair bir bölüm bulunuyor.
Yaşamadan öğrenemeyiz
Bazen hayatta öyle kötü olaylar silsilesi tecrübe ederiz ki yaşam, sözcük anlamını yitirmiş gibi hissederiz.Yaşa(ya)madıklarımız içimizde pişmanlıklar ukdesine dönüşür.
Pişmanlıklarımız, sırtımızda taşınmaz bir yüke dönüştüğü anlarda kitabın baş kahramanı Nora gibi kendimizin farklı versiyonu 'keşke'lerimizi tecrübe ettiğimiz paralel evrendeki bedenlerimize seyahat etmek çok fantastik ve öğretici olurdu. Hayatın farklı noktalarında yapılan seçimlerimiz bizi sonsuz olasılıkla tanıştırıyor. Nora'nın paralel evrende yolculukları bana, sonsuz olasılığın içinde minnettar olunabilecek hayatı aramaktansa bulunduğumuz hayatın içinde minnettarlık aramayı/yaratmayı düşündürdü. Kitapta sıklıkla vurgulanan 'Neye baktığın değil ne gördüğün önemlidir' sözünden yola çıkarsak aslında pişmanlıklar kitabımızı yakıp kül ettiğimizde mükemmel hayatın içinde, akışta olacağız. Keşke'lerin yerini iyi ki'lerle doldurmak ümidiyle...
Reklam