"Adamın yüzünde manalı hatlar vardı. Sevilmemişlerin, çok üzülmüşlerin, sarhoşların, bir zaman güzelken çirkinleyivermişlerin, okumuşların, içi rahatsızların yüzlerindeki ifade."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Eğer ben öldükten sonra yazmak isterlerse
yaşamöykümü,
Bundan daha kolayı yoktur.
Yalnızca iki tarih konmalı: doğum günümle ölüm
günüm.
Bu ikisi arasındaki bütün günler benimdir.
Kolayca tanımlanabilirim.
Görmek yedi bitirdi beni.
Duygusallığa hiç kapılmadan sevdim eşyayı.
Gözüm hiç dönmediği için karşılıksız kalan
hiçbir isteğim olmadı.
İşitmek bile görmeme eşlik eden bir destek
olmaktan öteye gitmedi.
Her şeyin gerçek ve tümüyle birbirinden ayrı
olduğunu anladım.
Bunu gözlerimle anladım, asla kafamla değil.
Bunu kafamla anlamak hepsini aynıymış gibi
görmeme yol açardı yoksa.
Günler uykumu getirirdi çocuklar gibi.
Gözlerimi kapar uyurdum.
Tek Doğa şairiydim ben, bunun dışında."