Dilek Çilingir
@dcilingir
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Büyük Umutlar, Büyük Hayal KırıklıklarıEdebiyat
Hayatımda çok önemli bir yere sahip olan İki Şehrin Hikayesi kitabından sonra Büyük Umutlar, Dickens' tan beklentimin çok yüksek olmasından dolayi tereddütle uzun süre beklettigim bir kitapti.
Öncelikle çok beğendim ve kitabın insanı derinden sarsan, Pipin yaşadığı herşeyi yüreğimizin ta içinde hissetmemizi sağlayan bir gücü var.
Pipin büyük umutları ve bu umutlarının tek tek elinden gitmesi bizde de büyük hayal kırıklıkları yaratıyor. Toylugun ve paranın verdiği gücün etkisiyle yaptığı hatalari biz de içimiz burkularak takip ediyoruz.
Birçok okur gibi beni de en çok etkileyen karakterin Joe olduğunu söylemek yanlış olmaz. Hayatta böyle insanların var olduğunu bilmek bile insan olmanın, iyilik ve güzelliğin devam edebilme umudu yaşatıyor. Joe saflığın, iyi niyetin, cehalet görünümü altında saklanan bilgeliğin sembolü. Pip de hayatı boyunca ona karşı yaptığı nankorlugu sorguluyor ve biliyor ki geri dönüşü olmayan bir pişmanlık bu.
Sonuç olarak Pip bizi öyle bir yolculuga çıkarıyor ki yaşadığı bütün duygulari kitap bitene kadar biz yasamis kadar yüreğimizde hissediyor ve keskelerle dolu esere buruk bir tebessümle son veriyoruz.
Kitapta, bilginin ve gerçeğin sorgulanışı, kitabın sonunda açıkça hikayenin bir kurmaca olduğunun okuyucuya hissettirilmeSi ve birçok postmodern ögeleri görebiliyoruz ancak bu durum kitabın o güzel orta çağ havasından bizi koparmıyor yazar kendisinin de söylediği gibi döneme o kadar hakim ki sanki dönemi yaşamış ve gerçekten Adso’nun değil kendi gözlemlerini aktarmış gibi düşündürüyor. Teolojik bilginin çok ayrıntılı verilmesi biraz sıksa da heyecanla sonunu merak etme isteği kitabın ilerlemesini sağlıyor. Bir solukta okunacak bir kitap değil ama üzerinde emek verilen, dolu ve kendimize bir şeyler katabileceğimiz, orta çağ ruhunu fazlasıyla yaşayacağımız tabi bu sırada birçok değeri de sorgulayacağımız güzel bir kitap.
İçmize İşleyen DuygularEdebiyat
“Büyük hastalık geçirmeyenler, her şeyi anladıklarını iddia edemezler.” Duygular içimize işliyor ve aynı kederi bize de hissettiriyor, pansumanların verdiği acıyı, sevdiğin insanın karışısında yaşanılan gururun yerin dibine girme hissi, hastanedeki soğuk ve duygusuz ortam, doktorların görevlerini yapıyorken senin varlığını hiçe saymaları yalnızca oradaki bir obje olarak görmeleri. Benzer yollardan geçtiğim için fazla empati kurmuş olabilirim o sebeple duyguları fazlasıyla hissettim. 15 yaşa göre kaldırması çok zor duygular ama neyseki sonunda iyileşiyor olması bir tebessüme sebep oluyor her şeye rağmen ve günümüzün deyimiyle öldürmeyen güçlendiriyor galiba...