Damla
@ddd789
528 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bana da bir zamanlar, gel şu üniversiteye gir
demişti; asistan olursun. Hayır, ben zengin olacaktım; kendi başıma yaratamadığım heyecan havasını, parayla satın alacaktım. Şimdi onun arabası var, katı var; bir insanın daha başka neyi olabilir ki? Ben, otobüse biniyorum; yüksek düşüncelerimi anlamayacak kimselerle birlikte yolculuk ediyorum, yüzlerine bakıyorum: Hayır, anlamıyorlar.
Sayfa 42
Reklam
Hayal gücüm kuvvetleniyordu. Bu mektubun içinde ne olduğunu öğrenmeliyim, cahil bir gurur içinde yüzmemeliyim. Aydın bir kişi gibi nedenlerini bilerek övünmeliyim kendimle. Yalnız yaşayan insanların, kendi içlerinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.
Sayfa 41
Artık eski şakacılığımı da kaybetmiş olduğum için, şimdi hissettiğim istihzayı da duymuş olamazdım.
Sayfa 36
Bazı şeylerin gerçek olması için gerçek olması gerekmez. Tek söylediğin şey şu: Gerçek mi? Gerçek mi? İşte bu yüzden Don Quijote’yi sevmiyorsun. Gerçek olmadığını düşünüyorsun.
Sayfa 30
