Damla
@ddd789
528 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Ekonomik liberalizm, siyasal demokrasi, dinsel özerklik ve kişisel yaşamda bireycilik, özgürlük özleminin anlatımı haline geldi; bunlar aynı zamanda insanoğlunu özgürlüğü gerçekleştirmeye daha çok yaklaştırıyor gibiydi. Bir bağın ardından diğeri koparıldı. İnsan, doğanın egemenliğini yıktı ve onun efendisi oldu
Sayfa 22
Toplumsal sürecin temel nesnesi bireydir, onun arzuları ve korkuları, tutkuları ve düşünceleri, iyilikte ve kötülükte bulunma istekleridir.
Sayfa 10
Hayalgücü daha baskın olanların saf anlama yetenekleri hiç de gelişmiş değildir. Tersine, anlama yetenekleri baskın olup, onu olabildiğince geliştirenlerin hayalgücü daha ölçülüdür. Sanki bu hayalgücü, anlama yeteneğine bulaşmasın diye, dizginlenmiştir.
Sayfa 67
Herhangi bir şeyin tabii nedenini bilmiyorsak, yani tam da bu yüzden Tanrı’nın gücünün ne olduğunu bilmiyorsak, açıklama için sözkonusu güce başvurmak budalalık olacaktır.
Sayfa 65
Çakıl taşı, pırlanta, inci ve kum taneleri
Değerli olmak ne demek? Bu konu üzerine hiç düşündünüz mü? Bir şeyin değerini belirleyen kimdir? Değer biçen ilk ne ekmiştir ve ne biçmiştir? Bu kişiyi aranızda gören, bilen, tanıyan var mı? Varsa bi tanıştırır mısınız, kendisiyle iki kelam etmek, birkaç soru sormak isterim..
Pırlanta, kum tanesi, çakıl taşı, inci… Görünen o ki, ender bulunan, parlak olan, görünce insanın gözlerini yerinden çıkartan o “güzellik” değerli. İnsanın değerlisi nasıl olur?
Kendimizi “çok değerli”, “çok değersiz”, “çok özel”, “çok önemli”, “çok önemsiz” hissetmemizin bilhassa “önem” taşıdığı şu günlerde, hiçbir şeyden geri kalmayan ben de sordum bu soruyu kendime. Nasıl hissediyorum kendimi? Değerli miyim, değersiz miyim? Değerlerim düşük çıktı pek tabii. E rekabet ortamı, insan kendini nasıl değerli hisseder diye öğrenmeye çalıştım. Kadınlık şu yana, bedenim geldi ilk önce aklıma. Şöyle güzel mi güzelinden 90-60-90. Burnum az havada olaydı belki biraz değerli hissederdim dedim. Instagramda daha fazla takipçim olurdu, layk yağardı hergün. Biraz daha bakımlı olsaydım? Belki modayı bi tık yakından ama sanki uzaktaymış gibi çaktırmadan takip etseydim? Biraz daha sosyal olup, her gün bambaşka yerlerde gezseydim? Belki ağzım biraz daha laf yapsaydı? Şöyle reisi cumhur gibi bastıra bastıra konuşabilseydim? Böyle böyle gördüğüm 30 saniyelik çok değerli paylaşımlardan kafamda çizdiğim ideal tipe ulaşabilseydim? O zaman değerli hissederdim belki.
“İnsan, varlığını sürdürebilmek için önce şeylere değer biçti - şeylerin anlamını o yarattı, insanca bir anlam yarattı. Bu yüzden “insan” diyor kendine: değer biçen demektir bu.” diyor Zerdüşt’te Niçe.
Bu durumda değerli olmak pek de bizim seçimimiz gibi durmuyor? Daha çok bize bakan, bizi gözleriyle parlatan, oha diyen şey bizi değerli kılıyor. Değeri