#k:257elif Elif Şafak
Kitabımız Elif Şafak ' ın bir dönem çok ses getiren -belki isminden ötürü- "Baba ve P*ç" romanı. Öncelikle kitabı okurken daha maskülen bir roman beklerken buram buram feminen bir kitap okudum. Kitapta o kadar kadınsal bir anlatım var ki okurken haremde gibi hissediyorsunuz. Öncelikle kitabın soy ağacı çok karışık anlamakta güçlük çekebilirsiniz. İkinci olarak kitap Ermeni- Türk sorununa değinmek istese de sanki fazla Ermeni taraftarı olmuş. Yazarımız Ermenlileri savunurken kalemini sağlam konuşturmuş ancak iş Türk kısma gelince kalemin ucu körelmiş. Kitabımız iki kız üzerinden gidiyor en başta. Armanuş ve Asya. Armanuş kültür çatışması yaşayan biri Asya' ysa yaşına göre hiç iyi yollardan gitmiyor bence.Ama altında psikolojik sebepleri var. Bir de dikkatimi çeken üç karakter daha var: Banu, Zeliha, Mustafa. Banu öyle bir yazılmış ki İslâm ' da günah olan fal,cin gibi şeyler Banu karakteriyle okununca İslam ile ilgiliymiş gibi geliyor. Kesinlikle Elif Şafak ' ın İslam ' ı yanlış anlatma sorunu var. Zeliha ise içinde tuttuklarını içinde tutmamalıydı. Yazılan o hoyrat kadına uymuyor yaptıkları. Mustafa' yı eleştirirsem spoiler olur o yüzden eleştirimi ufaktan burda bırakıyorum. Aile fertlerime güvenimi sarsan acaba dedirten okunmasa da olur dediğim bir kitaptı.
Erken KaybedenlerEmrah Serbes
Şöyle ki kitap ilk bakışta Türkiye erkek çocuklarının karanlık tarafını anlatıyor. Kitap farklı farklı birbirinden bağımsız hikayelerden oluşuyor. Kitapta ilk takıldığım problem olayların çok abartılı anlatılması. Okuyunca hadi ordan dediğim kısımları çokça oldu. İkinci problem bir hikayede sürekli Kürt' lere atılan laflardı. Yazarlar, edebiyatla ilgilenenler insanı kucaklamalı; ayrıştırmamalı. Üçüncü problem edilen küfürlerdi, asla yerinde değildi yine çok abartıydı. Aynı yazarın Behzat Ç kitaplarını okuyan ben için kitap ciddi bir hayal kırıklığıydı. Okumamak size hiçbir şey kaybettirmez.