ayşenur k.
@dearmyselfs
21 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öğretmen eli değmiş gibi...1000Kitap
Puan vermedi
Başarılı bir profesör olduğu üniversiteden istifa edip sıradan bir köyde öğretmenlik yapmaya başlayan bir öğretmen isterse neleri başarabilir? Küçük adımlarla girdiği bu yolda, büyük dönüşümlere imza atan bir öğretmen Raçinski. Onun umudu, azmi, fedakarlıkları bir ülkeyi sefaletten, cehaletten ve tembellikten kurtarmak içindir. Bir öğretmen isterse çok şey başarabilir. İyi okumalar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ölümün çoksesliliği üzerine...1000Kitap
Puan vermedi
Çok sesli bir ölüm, ölüm teması üzerine kurulmuş dört farklı öyküden oluşuyor. İlk üç öykü kırsal kesimde geçerken son öykü ise şehirde geçiyor. Öykülerde genel olarak ölüm düşüncesinin farklı yaşamlarda bıraktığı, özünde aynı, ama yaşantıda farklı izleri görüyoruz. O yüzden ölümün çok sesliliğinden bahsediliyor olsa gerek. Daha derinlerde ise karakterlerin zihinsel çatışmalarını, iç hesaplaşmalarını yoğunlukta görüyoruz. İnançların, vicdanın, korkuların bireyin zihninde nasıl ikilemlere sebep olduğunu görüyoruz.
Özellikle “Çatışma” adlı öyküde, bireyin iç dünyası ile dış dünya arasındaki çatışma psikolojik olarak çok güzel ele alınmış. Bireyin geleneksel değerlerle modern hayat arasındaki sıkışmışlığı, yazarın dilinin etkileyiciliği ile de resmen bir film sahnesi çekilmiş. Öykülerin içerikleri bir yana, yazarın diline ayrıca hayran kaldım. Çok basit bir durum bile öyle güzel betimlenmiş ki, bazen kitabı okumadım izledim resmen, hem de hiç sıkılmadan. Virgüllerle defalarca ayrılmış uzun, devrik cümleler, uzun uzun anlatılan duygular, düşünceler, hisler… Kelimelere dökmekte zorlandığımız bazı hisleri ise öyle güzel tarif etmiş ki, dilin güzelliği en çok da burada ortaya çıkıyor sanırım. “Sözcüklerle somutlaştırma sanatı.” diye tarif etmek istiyorum ben de bunu. Öykü seviyorsanız kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum
“Sen öyle çağırmasan, ben böyle gelmezdim.”1000Kitap
Puan vermedi
Nar Ağacı, göçlerin, ayrılıkların, savaşların, acıların ve nihayetinde kavuşmaların romanı. Birbirlerinden habersiz yaşanan mücadele ve acı dolu hayatlar, nasıl oluyor da bir yerde birleşiyor?
Karakterimizin dedesi ve anneannesinin hayatlarını öğrenmek istemesi ve fotoğraflarla geçmişe yolculuk etmesi ile başlıyor hikaye. Yaşadıkları onca acılara şahit oluyor, ayrılıkları, savaşları, göçleri ve tüm mücadelelerini izliyoruz iki ayrı hayatın. Ve nihayetinde kavuşmalarını. Sanki tüm olaylar Zehra ve Setterhan kavuşsun diyeymiş, sanki sonunda kavuşmak için çekilmiş tüm acılar. Sanki sonunda kavuşmak varsa acı çekmek bile güzelmiş…
Yazarımızın el emeği göz nuru romanında karakterler ve olaylar öyle incelikle işlenmiş ki, özenle seçilen kelimeler, özenle kurular cümleler, zengin betimlemeler… Sanki romanın içine girmişsiniz de Zehra ve Setterhan’ı siz izliyorsunuz gibi hissettiriyor. Hem iki farklı coğrafyanın tarihlerine şahit olurken hem de iki farklı yaşamın anlarına dahil oluyoruz ve bence böylece bir kitaptan alınabilecek maksimum keyfi alabiliyoruz. Bazen çok detaylı anlatımları olsa da bu titiz çalışmanın hakkını vermeye engel değil, hatta bazen detaylarda kaybolmak beni çok iyi hissettirdi. Yani aslında kitabı okumayacak, yaşayacaksınız. O zaman iyi okumalar mı diyeyim, yoksa iyi yaşamalar mı?
Oysa...1000Kitap
Puan vermedi
Bir baba ile kızının “sıradan” gözüken yaşantısı, arkasında söylenmemiş cümleler barındırabilir. Adından da anlaşıldığı gibi yazar babasının kendindeki yerini anlatıyor. Babasının ölümü ile başlayan kitabı yine babasının ölümü ile bitiriyor. Ve arada tabi ki yaşam var. Sanki öldükten sonra konuşamadıklarını yazmak ister gibi, babasının yaşamını yazıyor. Bir babanın işçi sınıfı içerisinde zorluklarla geçen yılları, kızını bu sınıftan kurtarma isteği ve nihayetinde “burjuva” sınıfına dahil olan kızı ile uzaklaştığı yıllar. Belki hiçbir zaman yakın da olamamışlardır zaten. Oysa cebinde sakladığı gazete kağıdını sessizce saklamasaydı, kızı da bunu bilseydi ne olurdu?
Ah Nemecsek, üzümlü kekim...1000Kitap
Puan vermedi
Savaş, yalnızca çocukların kendi dünyalarında bir oyun olduğunda güzeldir… Dünyanın en pis, en yıkıcı şeyi olan savaş bile çocukların dünyasında güzelleşmiş sanki bu kitapta
Kitap boyunca Pal Sokağı çocuklarının verdiği mücadele içimi ısıttı, öyle ki bir ara sanki gerçekten de “çok da önemli” bir mücadeleyi okuyorken buldum kendimi. Hoş, çocukların verdikleri bu mücadele onların dünyalarının en önemli meselesiydi aslında. Ve bu mücadelenin ortasında bile değerlerinden hiç ödün vermeyişleri, her şeye rağmen dürüst kalmaları, küçük mutlulukları, heyecanları, telaşları, tertemiz ve saf kalpleri… çocuklar ve onların kocaman yürekleri, bir yetişkinin sahip olmayacağı kadar kocaman yürekleri iyi ki varlar dedim… ve sevgili küçük Nemecsek, yüreğine sığmayan cesaretinle iyi ki vardın. Her zaman, kurduğunuz o güzel dünyada mücadele vermeye devam ediyor olacaksınız kalbimde.