Ne olduğuna dair fikir edinmek için yaptığım ilk girişimlerde tüm hayatım boyunca bununla yaşadığımın farkına vardım. Bu farkındalık anına kıvanç, içgörü ve umutla şekillenmiş bir DEB aydınlanması ya da muştulama diyebiliriz.
Toplumun ve insan gelişiminin bir problemi olarak başlayan bir şey artık neredeyse sadece tıbbi bir rahatsızlık olarak tanımlanıyor. Birçok durumda ilaçlar yardımcı olsa bile, DEB'in gerektirdiği şey, herhangi bir hastalıktan iyileşme süreci değildir. Bu bir bütün olma süreci – ki bu da aslında iyileşme sözcüğünün asıl anlamına tekabül ediyor.
DEB'li çocuklar çevrelerinin olumsuz yönlerine karşı oldukça hassas olabilirler ancak madalyonun diğer tarafı olumlu değişikliklere eşit derecede duyarlı olmalarıdır. Onları savunmasız kılan hassasiyet aynı zamanda onlara muazzam bir gelişim potansiyeli veren bir değerdir.
Kısa ve uzun vadeli hedefler arasındaki çatışmanın günlük bir örneği, sabahları ayağa kalkıp hazırlanma konusunda tembel hayvan kadar ağır davranan DEB'li çocukla ortaya çıkar.
DEB'li yetişkinler en azından kendilerine tefekkür içinde yalnızlık için günlük bir fırsat vermeyi düşünmelidir. Tefekkür içinde yalnızlık, bir odada yalnız kalmaktan, okumaktan, müzik dinlemekten veya hayaller içinde kaybolmaktan farklıdır. Kişinin hayatına, düşüncelerine ve duygularına biraz dikkat çekmek anlamına gelir.
Birçok dua türü de dahil olmak üzere tüm geleneksel meditasyon ve tefekkür uygulamaları, amaç olarak, insanlarla, nesnelerle, arzularla, düşüncelerle ve korkularla olan endişelerimizden bir süre uzaklaşmamıza, kendimiz ve yaratılışın geri kalanı arasında aktif bir şekilde bağlantı için çabalamamıza yardımcı olur. Herkes için son derece faydalı olan ruhsal çalışma DEB'nin kendi kendine tedavisinde olmazsa olmaz bir unsurdur.