acımak'la alakasız acımak'ın tesirleriRoman
ilk incelememin böylesine bir kitap olması düşündürtüyor beni hâlâ ama yazacağım.
hani olur ya böyle okuduktan sonra kitabı bir köşeye bırakıp etrafta ne olup bittiğini algılayamadan sadece boşluğa bakarsınız. işte bu kitap tam olarak öyle. ama genele kıyasla bunu sonunda yaptırmıyor sadece neredeyse her günlük yazısından sonra bunu hissediyorsunuz. önyargı demek doğru olur mu bilmiyorum ama sanırım yapılan davranışların yahut sözlerin nedenini derinlemesine bilmek yoruyor insanı. bunu günlük hayatımda yapmam ben, çok da sallamam insanları bu sebeple sanırım ilk defa birinin eylemlerinin nedenini bu kadar derincesine bilmek bana pek iyi gelmedi. çünkü öbür türlüsü işime geliyor. insanlar kendini nasıl göstermek isterse ben de öyle görüyorum, üstüne düşersem yorulacağım çünkü, ben de bunu bildiğimden kolaya kaçıyorum. sanırım iyi ki yapıyormuşum diyeceğim ders almak yerine çünkü hayat...
hayat cidden ansızın vuruyor ve ben de kafamı sanırım hâlâ bunlara yormak istemiyorum.
neyse güzel kitaptı, çok güzeldi hatta.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Ben birini çok sevdim mi adını kimseye söylemem. Bir parçasını başkasına vermek gibi gelir bana."
