“Son İtiraf”ı okurken sürekli içimde bir huzursuzluk dolaştı. Hani bazı kitaplar vardır, sayfaları hızla çevirirsiniz ama içinizde ağır bir his bırakır ya… Bu kitap tam olarak öyleydi. Daha ilk bölümden itibaren bir şeylerin ters gittiğini hissediyorsunuz ve o gerilim son sayfaya kadar peşinizi bırakmıyor.
Lisa Revan karakterlerin psikolojik derinliğini oldukça iyi işlemiş. Özellikle ana karakterin iç çatışmaları, suçluluk duygusu ve geçmişle hesaplaşması çok gerçekçi geldi bana. Kim haklı, kim suçlu emin olamıyorsunuz. Yazar sizi sürekli şüpheye düşürüyor ve tam “tamam, çözdüm” dediğiniz anda yön değiştiriyor. Bu yönüyle kitap temposunu hiç kaybetmiyor.
Ancak yer yer bazı olayların fazla uzatıldığını düşündüm. Özellikle ortalarda tekrar eden duygu analizleri biraz ritmi yavaşlatmış. Buna rağmen final kısmı gerçekten etkileyiciydi. Son itirafın ortaya çıkışı hem şaşırtıcı hem de sarsıcıydı. Kitabı kapattığımda bir süre boş boş baktığımı itiraf etmeliyim.
Genel olarak psikolojik gerilim sevenler için sürükleyici ve merak uyandıran bir kitap. Büyük beklentiyle değil ama sağlam bir ters köşe okumak isteyenler için güzel bir tercih olabilir. Benim için akılda kalıcı bir okuma oldu.