Ayşe Keleş
@dedimki
AH YORGUN YÜREĞİMŞiir
Ah yüreğim!
Sen
avuçlarında yorgun cümleler
biriktirirken,
hayallerim öperdi ilkbaharın ellerini...
İsterdim, çöllerin
yağmuru sevdiği gibi sevilmeyi.
Aldanmışlığını yok sayarak,
enginlere bırakırdım kağıttan gemilerini.
Anlamak istemezdim, diretirdim.
Hayaller, düşler bitmezmiş.
Oysa aşk için
sadece sevmek yetmezmiş.
Ürkektin, korkaktın.
Kapılarını çoktan aşka kapatmıştın.
Sana içten içe çok kızardım,
aldırmazdım.
Hayallerim
hala kapının ardındaki masallara inanıyordu.
Bilseydim masal olduğunu,
seni de inandırmaya çalışmazdım...
Ah yorgun yüreğim!
Sen kırgınlıklarına
kırk yama yapmaya çalışırken,
hayallerim kocaman mutlu bir dünya kuruyordu.
Zamanımı harcadığım insanları izliyorum...
Emek verdiklerimi,
El uzattıklarımı,
Sarıldıklarımı,
Kucakladıklarımı,
Taşıdıklarımı,
Yaralarını sardıklarımı,
Sesleri olduklarımı izliyorum...
İnsanı oynayan yalancıları izliyorum...
Sonra tükenen uçup giden ömrüme bakıyorum....
Adaleti olmayan bir dünyanın ihanetleri içinde gecen gençliğime yanıyorum..! (Alıntı) Bu anlamlı şiire bu güzel parça eşlik etsin. youtube.com/watch?v=knycWcY...
AFFEDER Mİ ZAMAN BİZİ ?Şiir
AFFEDER Mİ ZAMAN BİZİ ?
Göç vakti diyordu yağmur
Yapraklarımı döktüm
Bütün kuşları bıraktım
Yüreğimi bıçak gibi delip geçen bir türkü
Duvarıma annemin gülüşlerini astım
Sonra eğildim yalnızlığıma
Bir gelincik bıraktım.
Gönlümce sevmeyi de sevilmeyi de başaramadım ben
Hep bağbozumuna denk geldi yüreğim
Hep geç kaldım.
Şimdi baharın elleri ile tarasam saçlarımı
Ruj yerine mutluluk sürsem dudaklarıma
Sürme gibi sevdayı çizsem gözlerime
Kırk yama yapıp diksem acılarımı
Olur mu sandın?
Tükenen bir kalemim ben
Tükenmez duygular içinde hala ruhum
Kalbimin harabelerine beyaz çerçeveli evler çizsem
Bahçesine bin bir renk çiçekler diksem
Uzansam sevdanın,mutluluğun,huzurun ellerinden öpsem
Bu kalp küllerinden yeniden doğar mı sandın?
Affeder mi zaman bizi?
Affeder mi pişmanlıklar bizi?
Bazı acılar geçer mi sandın?
Ormanlar yanıyor şimdi içimde
Bir avuç umutla bu yangın söner mi sandın?
Ayşe Keleş
AH ALMA KARDEŞİMİnsan ve Duygular
💙AH ALMA KARDEŞİM♥️
Yakın zamanda yaşadığım ilginç bir olayı anlatmasam olmaz. Kiracı bir tanıdığım var. Okumuş,kültürlü, kariyerinin son noktasında, insan mı insan temiz kalpli, sevgi dolu bir insan. Durmadan kira ile ilgili arayıp aldığı para ile yetinmeyen bir ev sahibi var. Bir toplantı esnasında bu tanıdığımı yine arıyor. Tanıdığım çok sinirlense de o an çevresindeki arkadaşları yüzünden gereken cevabı veremiyor. Toplantı bittikten sonra kendi kendine ‘’Bu kadar para hırsı nedir?Ölsün ya yok olsun böyle insanlar’’ diyor.
Aradan 10 gün gibi bir zaman geçiyor. Adamdan ses soluk yok.Bir gün oğlu arıyor. ''Babam vefat etti artık kira işleri ile ben ilgileneceğim’’ diyor.
Duyduğumda ben de inanamadım ama bu yakın zamanda ve gerçekten yaşandı. Her şerde de bir hayır varmış o tanıdığım da oradan taşınıp yeni bir ev satın aldı.
Gördüğün göremediğin göz Onun,
Bildiğin, bilemediğin öz Onun,
Dediğin, diyemediğin söz Onun,
Kelamı dudaktan, dilden mi sandın?
O dilerse azlar çok olur,
O dilerse varlar yok olur,
Allah dilerse açlar tok olur,
Tokluğu paradan, puldan mı sandın?
İlahi adalet diye bir şey var unutmayın.
Para için vicdanını satma
Güç benim, mal benim, mülk benim deyip
Hırsına esir düşüp zulüm yapma
Sen de fanisin ben de
Ah alma kardeşim ah alma...
Ayşe Keleş
SEVDALAR ÇOCUK KALIR
Limanda ışıkları izledik ayrı ayrı
Karanlıktaydık
Kireç badanalı bir odada
Sarılsaydık sımsıkı
Kimsenin görmediği bir yıldız olurduk
Zamanla değişir büyür insanlar
Rüyalar çocuk kalır
Oysa yaşlanmak vardı seninle
Ve paylaşmak tüm yaşamı
Sabahı birlikte karşılamak
Birlikte yaşamak akşamı
Başaramadım sevdiğim
Bağışla...
Sevdalar çocuk kalır...
Suna Talaytal