Ayşe Keleş
@dedimki
Ey zalim!
EY ZALİM!
Kuvvetli olanın haksız da olsa haklı kabul edildiği günümüz dünyasında
bir sınavın içerisindeyiz. Kanatlarımız var ama yükümüz çok ağır. Susup sabredip beklemek ve dua etmek lazım.
Anneannem anlatıyordu. Bir berber garip kendi halinde fakir bir adamı tıraş ederken o şehrin zenginlerinden biri gelip yaka paça tıraş olan adamı sandalyeden kaldırıyor. Adamın henüz tıraşı bitmemiş. Adam da berber de şaşkın. Zengin ve oranın tanınmış kişisi sandalyeye oturup berbere dönerek ’’Hadi be adam ne bakıp duruyorsun? Acelem var tıraş et de gideyim’’ diyor. Tıraşını olup acele ile çıkarken tökezleyip düşüyor ve kafasını taşa çarparak son nefesini veriyor.
Berber fakir adama dönerek adam seni sandalyeden yaka paça kaldırdı sen itiraz edip tek kelime söylemedin keşke bir şey söyleseydin cezası bu kadar ağır olmazdı demiş.
“Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor.”[3]
Hz. Peygamber (SAV) şöyle buyurdu: "Yüce Allah zalime mühlet verir. (Cezasını hemen vermez, bir müddet için erteler.) Ama gazabını indirmeye hükmettiğinde o kişiyi hiç kimse kurtaramaz."
“Ey zalim! Sen zulmüne devam ededur. Fakat şunu bil ki bana karşı yaptığın haksızlıkların cezasını şu dört yerde mutlaka çekeceksin:
Ölüm, bir gün hepimizi alıp götürecektir.
Kabir hepimizi içine alacaktır.
Kıyâmet hesaplaşmasında hepimiz bir arada toplanacağız.
En büyük hesap sorucu Allah -celle celâlühû- aramızda haklıyla haksızı ayıran en büyük ve en doğru hükmü verecektir.”
Allah bizi zulüm etmekten de zulüm görmekten de korusun.
Ayşe Keleş
Reklam
KARA DUT LEKESİŞiir
KARA DUT LEKESİ
Tamir edilmeye çalışılmış
Kırk yamalı bir vazo gibi kalbim
Artık eskisi gibi olamaz...
Kara dut lekesi gibi bazı acılar
Hiç bir leğende yıkanamaz...
Bağ bozumuna denk gelen gönül
Artık baharda şarkılar söyleyip kuşlarla şakalaşamaz...
Durup durup kızıyorum kendime
Ben hep dozunu kaçırdım sevmelerin
Hep dozunu kaçırdım beklemelerin
Sen beni sever gibi yapıp bir kaç şiir ödünç verdin
Oysa bütün şiirler biliyordu
Sen bir kalpsizdin...
Şimdi anlıyorum
Bozuk para gibi harcanmış sana giden yollarda kalbim.
Artık hayata el yordamıyla tutunuyorum
İçimdeki bütün kuşları başka iklimlere uğurluyorum
Ter içinde zaman,yorgun,neşesiz
Kalbimin istasyonu hiç olmadığı kadar sessiz
Artık bu gözler kimse için ağlayamaz
Bu yorgun yüreğimi benden başka kimse vuramaz.
Ayşe Keleş
Sabret
SABRET
Acıyı durdurmanın bir yolunu bul
Çitile dualarla yıka ruhunu
Arındır bu dünyanın kirlerinden
Ninniler yağdır yaralarına
Sımsıkı tut sevginin ellerinden
Kalbin huzurla yeniden doğsun
Mis gibi anne kokulu olsun.
Kapına dayanan uzun boylu da olsa keder
Kırılır beli elbet bir gün utanır o da gider
Neler bitmedi ki o da biter.
Acıyı durdurmanın bir yolunu bul
Sabret
Şükret
Sükut et
Kimsesiz değilsin
Kendini Allaha emanet et...
Ayşe Keleş
SUSKUNUM
Bütün kuşlar kalbime kondu sabah sabah
Eskisi gibi çiçekli şiirler söylememi bekliyor
Kaç sigara söndürüldü yüreğimin üzerinde
İs kokuyor
Yara bere içinde şimdi hiç biri bilmiyor...
Kederlerimin üzerini annemin namaz yazmasıyla örtüyorum
Özlemlerimi görmesinler diye gecenin koynuna gömüyorum
Hangi sızıma dokunsam sessiz sessiz ağlıyor
Yalancı bir gülüşe tezgah açıyor yüreğim
Hiç kimse bilsin istemiyor
Suskunluğum hepsinin üzerine çift dikiş atıyor.
Büyük bir törenden sonra çöpe atılmış çiçekler gibiyim
Elimde kırık bir vazo hangi rengine uzansam hayatın
Ellerimi kesiyor.
Mutluluk uzun zamandır uzaklarda
Çağırsam da dönmüyor.
Bitmeyen suskunluklarımı
Anlatmak kolay değil
İşaret dili bile yetmiyor.
Bir ben bir de Allah biliyor.
Ayşe Keleş
Reklam