İnsanların tehlikeli olduğunu bile bile o işi yapmalarını ve sonra da hatalarını söyleyecek cesaretlerinin olmamasını hiçbir zaman anlamadım. Tek bir sözcük, suçunu itiraf eden tek bir kelime o anlamsız korkuya bir son verecektir.
İnsana özgü bu sefillikle, toprağın yüzünde gün be gün yaşamamız gerekiyor yine.
Vebayla ve baş dönmeleriyle, savaşlar ve deniz kazalarıyla, aşklarımızla, yaralarımızla. Hiçbir tanrısal felaket, hiçbir görkemli tufan gelip boğmayacak korkuları ve ihanetleri.