GÜL VE ÖLÜM
Gül ve ölüm kalır geriye
Seni sevmek için yetiştirmem gerekir bir gülü en olmayacak yerinde
Sahi saçların gür ve kaderine boyun eğmişti kesilirken
Saçların zamanın karşısında kendi kaldı mı?
Zaman yalandır ve bir yerde bitmek zorunda değildir
Zamanın yıktığı dağların başında bir ölüye bakıyorum
Dağın ölümüne ağlıyorum
En büyük dağ ölüyor, gül ölüyor yüzünde.
Zemheride bir kurşun sekiyor.
Bütün fotoğraflar eskiyor.
Gülü açan dal da üşüyor.
Seni sevmek için bir gül kokluyor.
İlk ellerinde başlıyor ölmek
Kurşun kalbini parçalayıp kanına karışıyor
Ölende üşünmüyor.
Sahi saçların gür gür kaderine boyun eğmişti kesilirken
Daha uzuyor mu bir bilek gibi incecik kesileceğini bilerek.