Kongarizm1000Kitap
Koskoca bir Kongarizm okudum 
Emre Kongar hoca, hocaların hocası; hayata dair çok şeyi öyle güzel özetlemiş ki... O eğitici dili, donanımı, bilgisini sadeleştirerek herkesin anlayacağı seviyede madde madde döktürmüş. Tecrübelerini paylamış. Bu ülkeye katkısı olan nice değerlerin yaşamından bazı örnekler vermiş. Takdire şayan gerçekten. Kitabı dört bölüme ayırmış. Hayat, aşk, başarı, mutluluk. Her bölümde çıkaraılacak öyle güzel dersler var ki.. Kesinlikle okunmaya değer. Kendinize birşeyler katmak istiyorsanız. Evrendeki denge, dengesizlik, diyalektiğine sıkça yer vermiş ki hayatınızda denge sorunu olmasın diye. Bir de belirtmeden geçemeyeceğim. Kendi tabiriyle "Deli Dumrul Hastalığı" bir deyimi var ; hicivle birlikte bu deyimini çok kullanmış. Bence renk katmış. Çok beğenerek okudum. Kesinlikle tavsiye ederim.. Keyifle okunsun.
Emre Kongar hoca, hocaların hocası; hayata dair çok şeyi öyle güzel özetlemiş ki... O eğitici dili, donanımı, bilgisini sadeleştirerek herkesin anlayacağı seviyede madde madde döktürmüş. Tecrübelerini paylamış. Bu ülkeye katkısı olan nice değerlerin yaşamından bazı örnekler vermiş. Takdire şayan gerçekten. Kitabı dört bölüme ayırmış. Hayat, aşk, başarı, mutluluk. Her bölümde çıkaraılacak öyle güzel dersler var ki.. Kesinlikle okunmaya değer. Kendinize birşeyler katmak istiyorsanız. Evrendeki denge, dengesizlik, diyalektiğine sıkça yer vermiş ki hayatınızda denge sorunu olmasın diye. Bir de belirtmeden geçemeyeceğim. Kendi tabiriyle "Deli Dumrul Hastalığı" bir deyimi var ; hicivle birlikte bu deyimini çok kullanmış. Bence renk katmış. Çok beğenerek okudum. Kesinlikle tavsiye ederim.. Keyifle okunsun.2in1Edebiyat
Hemen yazıp kaçıp gideceğim buralardan. Ders çalışmam lazım ve ben yine kitap okumanın güvenli limanına sığınmış vaziyetteyim. Ders çalışmam lazım çalışmıyorum ama yanlış bir şey de yapmıyorum gibi bir rahatlık. İyi hissediyorum. Ama doğru sularda yüzmüyorum. Zweig okumanın sonu yok ki. Adam yazmış ha yazmış. İnsan okur ha okur. Öyle oldum.
Bu kitaptaki iki hikâyeyi de derinden seviyorum. Aldın eline bari tek tek alaydın dedim ama olmadı ikisini bir okumuş oldum.
Şimdi.
"Bir insan için bütün yaşamınızı bir kenara itiyorsunuz, o ise kayıtsızca elinin tersiyle kovduğu bir sinekten daha fazla değer vermiyor size."
Önce son okuduğum hikâyeyi yorumlayalım. Acayip beter bir his şu yukarıda yazdığım. Berbat ötesi. Ömür verilen şey değsin istiyor insan. Demeyince işte. Beter hissediyorsun. Bir de daha önce dikkatimi çekti mi bilmiyorum ama bu hikayenin asıl can alıcı kısmı bence bu da değil. Bazı kadınlar zannediyor ki ben yapmadığım için bunu yapan yaşayan aciz. Sen de o hisler yoksa otur şükret başkasını yargılama. Kalpte gücümüzün yettiği şeyler var ama belki yüzde birlik bir kısım. Çoğuna gücümüz yetmez. Ama senin kalbin bir his deryası değil diye sanmaki tüm kadınlar öyle. Sen kimsen artık.
Ben şahsen, bir kadının serbestçe ve tutkuyla içgüdülerinin peşinden gitmesini, alışılagelmiş olduğu gibi kocasının kollarında onu kapalı gözlerle aldatmasından daha dürüst bulurum. Yani.
"Kolayca baştan çıkarılanlara" göre kendini daha güçlü, daha akıllı ve daha temiz hissetmek bazı insanlara haz veriyor olmalı. Ama ben bazı şeyleri anlamak için bazı kadınlarda atan bir kalp olması gerektiğine inanıyorum en başta. Öncelikleri kendisi olan insanların bunu anlaması da imkansız. Sana değer vermeyen birine değer vermek diye bir şey var hayatta. Kendine yazık eden bir adam kıyamamak var.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu - Bir Kadının Hayatından 24 SaatStefan Zweig · Can Yayınları · 20248,6bin okunma
Reklam
Kalbinizi kırar…Edebiyat
Ah mesafeler…
Bağıra bağıra konuşurken bile birbirimize ulaşmayan sesimiz…
Yan yana dururken bile aramızda uzayıp eskiyen, sökülen zaman…
Gözenekleri geçirgenliğini yitiren bakışlarımız..
Bizi gözlerimizin önünde di’li geçmiş zamanın koynunda aldatan şimdilerimiz..
İçimizdeki kesikleri dikmekten aciz kusurlu kelimelerimiz..
Kırgınlıkları biriktirdiğimiz sessiz kuyularımız..
Biliyor musun baba, diye başlayışlarımız söze, içimizden..
Kalabalıkların içinde biri koluna değsin diye yürüyen yalnızlıklarımız..
Sarılmayan kollarımız, yorgunluktan birbirine değemeyen hayatlarımız, kaçırılmış yakınlıklarımız..
Ah mesafeler…
VASAT ÖTESİ!Askeri kurgu
Canım ciğerimden çıkmadan kitabın kapağını sakince kapatıp, tozlu sayfalara, ardından da satarak elden çıkardığım bir kitap oldu kendisi.
Beni "Reading Slump" denen illete sokan acayip sıkıcı ötesi bir kitapla karşınızdayım.
Recep İvediğin de dediği gibi "AK GİT YA! AK GİT!"
Gitmiyor.
Eğer kendinize ve vaktinize saygınız varsa ara verin, sonra tekrar deneyin ama zorlamayın yoksa bir yerinizden çatlama garanti.
Lafı uzatmayacağım.
Tek kitap neyimize yetmiyordu yazarcığım...
İşin kötüsü bundan önce 
Baytar Hanım 1 ve 
Baytar Hanım 2 - Saye var.
Sıfır kitaplar almış başını gitmişken, böyle kitaplarla paranızı zebil ziyan etmeyin. En azından kaliteli içerikler üretin de insanların verdiği paraya değsin.
Sırf bu tarz kitaplar yüzünden ikinci el alıyorum. Ve ummadığım bu ikinci el kitaplar ne hikmetse güzel çıkıyor...
Söyleyeceklerim bu kadardı.
Baytar Hanım 1 ve Baytar Hanım 2 - Saye var.
Sıfır kitaplar almış başını gitmişken, böyle kitaplarla paranızı zebil ziyan etmeyin. En azından kaliteli içerikler üretin de insanların verdiği paraya değsin.
Sırf bu tarz kitaplar yüzünden ikinci el alıyorum. Ve ummadığım bu ikinci el kitaplar ne hikmetse güzel çıkıyor...
Söyleyeceklerim bu kadardı.
Ey Okur, Ey Okur, Ey Okur... Bu kelimeleri görmekten, duymaktan, mideniz bulanabilir. Yazarın kendisine olan aşırı özgüvenini, kitabın her satırında hissediyorsunuz. Bu bazen kibir noktasına ulaşıyor. Hayattaki her konu üzerine bilgece yazılan nasihatler ile dolu bir kitap. Peki yazara böyle bir kitap yazma yetkinliğini kim verdi?
Varlığıyla müsemma*Duygu ve Düşünce
Bir kitapçıya girdiğimde hangi kitap beni çağırıyor, diye beklerim. Elim rafta gezinirken bu kitabın üzerinde durdu. Hemen o anda kavuştuk. Bir daha ayrılmamak üzere, diye umuyorum.
Acibe kız artık benim yaka iğnem, nereye gidersem yanımda götüreceğim bir ses oldu. Bize çok şey gösterdi, hikâyesiyle mest etti. Kitabın sonunda gözümden akan yaşları tutamadım, Acibe'nin ruhuna değsin. Onu çok özleyeceğim.
Reklam
Reklam