Barajla yaşam alanı oluşturan kunduzlardan doğaya zarar vermeden uzun yıllar yaşayan kaplumbağalara, doğanın gizli kahramanları arılardan iş birliği içinde çalışan karıncalara ve atıkları değerlendirip dönüştüren kargalara kadar hayvanlardan öğreneceğimiz ne çok şeyimiz var…
Mina ve Deha o gün gittikleri piknikte, görevden hiç aksatmadan yapan; kendi ihtiyaçlarını karşılarken, gelecek nesilleri de düşünen canlıları keşfetmişlerdi.
Sürdürülebilirlik bilincini onlara anlatan ailesiyle gurur duyuyorlardı. Ve o günden sonra öğrendikleri bir bilgi olarak kalmayacak, bu bilincin sorumluluğuyla yaşayacaklardı.
Doğaya karşı görevlerimizi yeniden hatırlatan, farkındalık kazandıran bu kıymetli kitapla her çocuğun tanışması dileğiyle…
Vladimir Nabokov’un Rusça döneminin en parlak, en hüzünlü ve geometrik şaheseri olan Lujin Savunması, 1930; deha ile cinnet, zihnin kurguladığı soyut dünya ile hayatın acımasız gerçekliği arasındaki o ölümcül çatışmayı işleyen kusursuz bir psikolojik romandır. Çocukluğunda bulduğu satranç tahtasında dış dünyanın kaotik kırılganlığından kaçacak bir sığınak bulan Aleksandr İvanoviç Lujin’in hikâyesi; Nabokov’un elinde basit bir takıntı öyküsü olmaktan çıkıp, kaderin kaçınılmaz hamleleriyle örülü varoluşçu bir kapana dönüşür.
Lujin için gerçeklik, siyah ve beyaz karelerin üzerindeki matematiksel kombinasyonlardan ibarettir. O, hayatı yaşanacak bir süreç değil, her an bir yerlerden saldıracak görünmez bir rakibe karşı geliştirilmesi gereken mutlak bir "savunma hattı" olarak görür. Nabokov, kahramanının zihnindeki bu klostrofobik daralmayı, satranç terimlerini edebi birer metafor olarak kullanarak ansiklopedik bir titizlikle ve soğuk, şairane bir realizmle dokur. Lujin’in İtalyan büyükusta Turati’ye karşı geliştirmeye çalıştığı o kusursuz, sızdırmaz savunma; aslında deliliğin sinsi adımlarına ve hayatın kontrol edilemez doğasına karşı verilmiş beyhude bir savaştır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bilim
Dâhiler Sınıfı: Einstein, çocuklara bilimi sevdirmek, onları tek tipleştiren eğitim kalıplarının dışına çıkarıp özgün düşünmeye sevk etmek için mükemmel bir rehberdir. Akıcı dili, esprili illüstrasyonları ve ilham veren kurgusuyla hem sınıf içi etkinliklerde (örneğin interaktif okuma projelerinde) kaynak olarak kullanılabilecek hem de bir çocuğun başucunda severek bulunduracağı zamansız bir başucudur.
Dinle Küçük Adam (Listen, Little Man!), Avusturya asıllı Amerikalı psikiyatrist, psikanalist ve bilim insanı Wilhelm Reich’ın 1945 yılında kaleme aldığı, insanlık tarihinin en içten, en öfkeli ve aynı zamanda en şefkatli sitemlerini barındıran sarsıcı bir manifestodur. Kitap, yazarın bilimsel bir araştırma metninden ziyade, insanlığın trajik durumuna isyan eden bir bilim insanının iç döküşü, adeta bir vasiyetnamesidir.
Wilhelm Reich, bu eserinde küçük adam olarak nitelendirdiği sıradan, ortalama insan tipine seslenir. Buradaki küçük adam ifadesi bir aşağılama değil; kendi haklarını, özgürlüğünü ve potansiyelini elleriyle teslim eden, otoriteye boyun eğen ve kendi kendini köleleştiren modern insanı tanımlayan sosyo-psikolojik bir tespittir. Yazar; faşizmin, diktatörlerin ve sömürü düzenlerinin tepedeki birkaç kötü insandan ziyade, bu küçük adamların korkaklığı, kıskançlığı, sorumluluktan kaçışı ve güce olan tapınma arzusu sayesinde var olabildiğini savunur.
Kitap boyunca Reich, sıradan insanın gerçek büyüklük ve deha karşısındaki düşmanlığını, kendisini kurtarmaya çalışanları nasıl çarmıha gerdiğini ve buna karşılık kendisini ezen zalimleri nasıl kutsadığını keskin bir dille eleştirir. Küçük adamı kendi korkularıyla, cinsel tabularıyla, dedikoduculuğuyla ve basiretsizliğiyle acımasızca yüzleştirirken, ona gerçek özgürlüğün ancak kendi içindeki bu köle ruhunu yok etmesiyle mümkün olacağını hatırlatır.
Dinle Küçük Adam; bireyin toplumsal cinnet ve totaliter sistemlerdeki payını gözler önüne seren, psikoloji ile sosyolojinin kesiştiği, her okuyucunun aynaya bakmasını sağlayan sarsıcı ve zamansız bir başucu eseridir.
Mustafa Kemal, gazeteci ve yazar Yılmaz Özdil’in uzun yıllar süren araştırmalar, arşiv taramaları ve tanıklıklar ışığında kaleme aldığı, modern Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün hayatını benzersiz bir perspektifle ele alan anıtsal bir biyografi çalışmasıdır. Yayımlandığı dönemde çok büyük bir yankı uyandıran eser, Atatürk’ü sadece bir askeri deha veya devlet adamı olarak değil, tüm insani yönleriyle, zevkleriyle, alışkanlıklarıyla ve vizyonuyla okuyucuya tanıtır.
Kitap, kronolojik bir tarih anlatısının çok ötesine geçerek, Mustafa Kemal’in çocukluğundan itibaren karakterini şekillendiren olayları, okuduğu kitapları, sanata, spora ve doğaya olan tutkusunu detaylandırır. Yılmaz Özdil’in kendine has, kısa cümlelerden oluşan, vurucu ve akıcı üslubu; Atatürk’ün sofrasını, giyim kuşamındaki zarafeti, hayvan sevgisini, çocuklarla olan bağını ve arkadaşlık ilişkilerini adeta bir belgesel tadında gözler önüne serer. Bununla birlikte, onun liderlik sırlarını, devrimleri hayata geçirirken sergilediği entelektüel derinliği ve bir ülkeyi küllerinden doğuran o sarsılmaz iradeyi de çarpıcı anekdotlarla aktarır.
Mustafa Kemal, resmi tarih kitaplarının mesafeli anlatımından sıyrılarak, bir liderin "insan" olarak portresini çizen, duygusal derinliği yüksek ve her Türk vatandaşının kitaplığında bulunması gereken çok kıymetli bir başucu eseridir.
7/10
2026 46. kitabı
Bu kitap ilk kitaba göre biraz sönük kaldı. İlk kitabı baya heyecanlı okuduğumu hatırlıyorum ama bu görüşüm bu kitap için geçerli olmadı maalesef. Tabii ki kitabın sonlarına doğru bir şok yaşamadım değil, aslında bildiğimiz gerçeklerin daha farklı olduğunu, Deha'nın çok iğrenç bir insan olduğu ortaya çıktı. Aynı zamanda kitapta Derin ve Aziz Ata'nın arasında sürekli gerilim, bir birini tersleme okuyorduk, bu fazla olduğu için sıkıldım. Aziz Ata'nın annesinden ise çok fazla nefret ettim, çok kötü bir kadındı.
Kitabın son bölümleri gayet iyi olabilir ama ondan önce çok basit olaylar oluyordu, zaten sürekli hastane ve hapishane arasında gidip geliyorduk. Derin'in yaşadıkları gerçekten çok kötü ama olaylar bu kadar uzatılmamalıydı diye düşünüyorum. İlk kitabın bölümlerini biraz artırsaydı yazar ikinci kitaba hiç gerek yoktu gerçekten. Tabii bu benim bu kitap hakkında şahsi düşüncem.
