Çay Edebiyatı Final Boss
Puan vermedi
Bir efsaneye göre çay edebiyatının görüldüğü ilk metin, bir hobbitin çukur evinde bulunmuş. Çayın kaynarken çıkardığı fokurdama seslerinde romantik bir anlam arayışına çıkılması ve çaya kavuşmanın dağlardan ve elf diyarlarından geçme serüvenlerine değecek bir uğraş haline gelmesi de ilk olarak bir hobbit çukurunda filizlenen düşüncelermiş. Sonra bu hikayeye Took soyu ufak dokunuşlar yapmış ve hikaye; yaşlı bir büyücü tarafından çayından mahrum bırakılmak suretiyle yolculuğa çıkarılan bir hobbitin çayın evrensel sıcaklığını uzak yollara ve farklı ırkların taştan şatolarına taşımasına, hatta ve hatta daha çok çay içebilmek için bir ejderhanın koruduğu hazineye göz dikmesine dek evrilmiş, Tolkien'ın kalemine konu olmuş. Çayın bu dünyayı dolaşan hikayesine eşlik etmesi için mağaralarda yaşayan, işi gücü şarkı söylemek olan ve fantastik soyunu ilelebet besleyecek olan ırklar yaratılmış. Neyse ne, Hobbit böyle doğmuş olmalı zannedersem.
Hobbit'i okurken, kendimi ateşin başında Tolkien'ın hikayeyi anlattığı çocuklarından biriymişim gibi hissettim gerçekten. Hiçbir zamana ait olmayan, çimenlere şarkılar söylenen, maceraların ve savaşların dehşetengiz şeyler olmadığı, yalnızca ateş başı hikayelerini besleyen soylu meşgaleler olduğu bu tarz öyküleri çok seviyorum. Öyle ki okurken dedim ki keşke küçücük bir çocuk olsam ve ejderha ha uyandı, ha uyanacak diye endişelenerek benimle aynı endişeleri paylaşan dinleyici ortağıma sarılabilsem. Yani diyeceğim o ki, Hobbit hikaye anlatıcılığının çok samimi bir örneği gerçekten ve Bilbo, sen ne kadar tatlı bir mahluksun! Sırf daha az yük bindirdiği midillisi onu çayına daha hızlı ulaştırsın diye uğruna ejderha inine girdiği hazineden vazgeçen Bilbo, dünyanın hikayecilik tarihinde olmasaydı çay romantizmi bugünün öykülerinde böylesine
Şiddet pornografisini biraz abartmış Bazterrica1000Kitap
• Dehşetengiz, ciddi rahatsız edici, ince ama okuması/hazmetmesi/algılamadı mide isteyen bir kitap.
• Fikir bir distopya için yaratıcı ama biraz fazla şiddet pornografisi gibi geldi bana, ki bu kadarını sevmiyorum. İnsanın habisliğini daha şiirsel, daha ustalıkla ve hatta özenli, incelikli anlatabilen zeki eserleri tercih ederim. Bunda bir zeka göremedim ama merakla okuyor insan.
• Bu kadar uzun ve kan revan şiddet ballandırmaları yerine, kısa bir öykü olsaymış daha çarpıcı olabileceğini düşünüyorum ya da belki katmanları daha derin işlenmiş uzun bir roman. Sosyolojik tarafı daha derin anlatılsın, karakterlerin iç dünyalarına daha bir girilsin isterdim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çocuklukta her gün bir ton çeker.1000Kitap
“Nasıl yapılır?
İnsan kendi çocukluğuyla konuşup aslında kim olduğunu ona nasıl anlatır?
İnsan nasıl ben, senim der?” s.181
Kitabın özeti bu cümlelerdir sanıyorum. Bir Tarih Öğretmeni olan Vidar’ın çocukluğuna gidiyoruz distopik ve ütopik bir kurguyla. Olaylar dehşetengiz akıcı, çözümlemek için elinizden bırakamıyorsunuz. Anlatım zaten klasik Schulman akıcılığında, yanıltmıyor. Yine kendimizden mutlaka bir şeyler buluyoruz, bulduruyor. E tabi yine sonunda ağlatıyor..
Malma İstasyonu ‘ndan sonra okuduğum 2. ve en yeni 
Alex Schulman kitabı beni asla yanıltmadı. Sanırım yazar ne yazsa alıp okurum bundan sonra. Eğer geçmişinizle bir takım hesaplaşmalarınız varsa (hangimizin yok ki!) bu kitap sizi derinden etkileyebilir. Tavsiyedir efenim ;)
Malma İstasyonu ‘ndan sonra okuduğum 2. ve en yeni Alex Schulman kitabı beni asla yanıltmadı. Sanırım yazar ne yazsa alıp okurum bundan sonra. Eğer geçmişinizle bir takım hesaplaşmalarınız varsa (hangimizin yok ki!) bu kitap sizi derinden etkileyebilir. Tavsiyedir efenim ;)
Bu eser, bizzat Hitler'in emrinde bulunmuş iki yaverinin Sovyet istihbaratı tarafından yapılan sorgulamalarıyla oluşturulmuş, redakte edilmiş ifade tutanaklarıdır. Otto Günche ve Heinze Linge; 12 yıllık Hitler iktidarında ve savaş boyunca bizzat Hitler'in yanında, olayların içerisinde olmuşlardır. Kısacası; olayların içerisinde olup kendi gördükleri ve duyduklarının ve aynı zamanda yaşadıklarının anlatımıdır bu kitap. Özellikle Berlin Savaşı'nın son günlerinde umut ve ümitsizliğin bir arada, arka arkaya yaşandığı, psikolojik yıkımların gerçekleştiği yer altı sığınağı Führerbunker'de yaşanılanların anlatıldığı kısımlar; kaotik hali ve bunaltıcı atmosferi son derece canlı ve açık bir şekilde resmediyor. Sadece bu da değil; birçok önemli ismin ızdırapları ve kurtuluş mücadelesi dehşetengiz bir biçimde anlatılıyor.
Not: Özellikle Profesör Henrik Eberle’nin neredeyse her sayfanın altına iliştirdiği dipnotlar ve kitabın sonundaki kısa ama oldukça detaylı özeti takdire şayan.
Siyonizm: Rasyonel Stratejiden Apokaliptik VahşeteSiyonizm
İnsanlık onurunu, inanç değerlerimizi, köklü Türk tarih ve töresini ortak paydada buluşturan en temel duruşlardan biri, her türlü ırkçılığa ve bu bağlamda Anti-Semitizme karşı sarsılmaz bir set çekmektir.
Zira bir topluluğu inancından veya kökeninden ötürü hedef almak, Medeniyet Tasavvurumuza tamamen aykırıdır.
Ancak aynı kararlılıkla ifade edilmelidir ki; Anti-Siyonizm, dini değerleri kendi sapkın ideolojik emellerine kılıf yapan bir yapıya karşı yükseltilmesi gereken, İnsani ve Ahlaki Bir Zorunluluktur.
İsrail ordusunda bizzat görev yapmış Yahudi asıllı bir tarihçi tarafından kaleme alınan bu eser; Anti-Semitizm tuzağına düşmeden, tamamen objektif bir perspektifle Siyonizm’in röntgenini çekmektedir.
Kitap, Yahudi inancını araçsallaştırarak onu yıkıcı bir ideolojiye dönüştüren bu yapının; İsrail’in kuruluş öncesinden bugüne kadar hedeflerine ulaşmak adına her türlü İnsan Hakları, Evrensel Hukuk vb. Norm, Yasa ve Uluslarası Hukuka aykırı davranarak, aynı zamanda tüm bu hukukları çiğnerken, hiçbir İnsanlık dışı yöntemi kullanmaktan çekinmediğini de çarpıcı belgelerle ortaya koymaktadır.
Orta Doğu’da bir kanser hücresi gibi türeyen ve günümüzde küresel bir metastaza dönüşerek tüm İnsanlığı topyekûn bir felakete sürükleyen bu 'demir duvar' stratejisi, yazarın kaleminde bir suç duyurusuna dönüşmektedir.
Avi Shlaim’in bu eseri, İsrail’in kuruluş stratejisini "askeri bir duvar" olarak tanımlarken, güncel gelişmeler bu duvarın sadece beton ve silahtan değil, aynı zamanda rasyonellikten uzak, sapkın bir teolojik zırhtan örüldüğünü göstermektedir.
Shlaim'in arşiv belgeleriyle ortaya koyduğu "güç kullanımı" , günümüzde Küresel Finans Kapital ve Dini Fanatizmin birleştiği bir "Yeni Dünya Düzeni" aracına dönüşmüştür.
İnsanlık tarihi boyunca Dinler,
Unutmamamız gereken bir kitap: 1984
Aşağıdaki alıntıyı okuduktan sonra uzun süre düşündüm. Sanırım Orwell'in günümüz dünyasına gelse şaşıracağı bir nokta var. Kitap boyunca partinin yarattığı evreni artık günümüz sistemleri çok daha kolay yaratabiliyorlar. İnsanları dışarı çıkmaktan, sohbetten muhabbetten men etmeden hem de. Artık dijitalleşme dediğimiz kavram var. Harika ötesi bir kitaptı 1984. Gerçekten bu kadar akıcı bir kitabı okuduğum için mutluyum. Fakat sonlara doğru biraz tekrara düşüyor. Olsun, bu kitabın tekrarı da önemli.
Winston, birden çağdaş yaşamın asıl özelliğinin acımasızlığı ve güvensizliği değil, yavanlığı donukluğu ve kayıtsızlığı olduğunu fark etti.
...
Parti'nin erişmeye çalıştığı ülkü; muazzam, dehşetengiz ve heybetli bir şeydi: ürkünç makineler ve korku salan makinelerden oluşan bir çelik ve beton dünyası. Uygun adım yürüyen, hepsi aynı şeyleri düşünen ve aynı sloganları atan durmadan çalışan, savaşan, zafer kazanan, zulmeden bir savaşcılar ve bağnazlar ulusu. Hepsinin yüzü birbirine benzeyen üç yüz milyon insan.