Puan vermedi
Jodi Pıcoult /Deli Bal..
Tek çocuğunuz ölürse hala anne sayılır mısınız
“Birini sevdiğinde, onun kim olduğunu da sevmelisin. Sadece sana gösterdiği yüzünü değil.”
MUHTEŞEM.
Bu hikayeyi okumaktan çok keyif aldım.
İşte Jodi Picoult’un inanılmaz hikaye anlatma becerilerinin ve parlak ortak yazarının aldığı cesur yaklaşımın ötesinde bu kitap.
Jodi Picoult severek okuduğum yazarlardan. Her kitabında gerçekten özenle hazırlanmış, ince detaylı bir hikayeyle karşılaşıyorum ve dilini de çok akıcı ve güzel buluyorum.
Çok detaylı olmasa da sizi meraklandırmak için biraz konusundan bahsedeyim.
Bu, iki annenin ve çocuklarının hikayesidir:
Delibal, annelik, kimlik, aşk ve adalet temaları etrafında dönen güçlü bir dramatik roman.
Kitap, bireylerin kimliklerini gizlemek ya da savunmak zorunda kalmasının yarattığı psikolojik baskıyı çok güçlü bir şekilde işler.
Olivia ile Asher’in ilişkisi, aşkın hem güven hem de tehlike içerebileceğini gösterir.
Kitap, iki kadının hayatını ve geçmişlerini anlatıyor: Bal üreticisi olan Lily ve oğlu Asher ile onun sevgilisi Olivia. Olivia’nın ani ölümüyle Asher cinayetle suçlanıyor ve olaylar geçmişin karanlık sırlarıyla bağlantılı bir şekilde çözülmeye başlıyor.
Lily öldürüldüğünde ve Asher cinayetinde baş şüpheli olarak tutuklandığında mutluluk bir kabusa dönüşür.
O mu yaptı
Kıyamayacağım.Fantastik
Caraval'dan sonra bu mutlu sona o kadar hasretim ki nasıl olursa olsun mutlu olsunlar da uzunu kısası farketmez artık. Karakterlere daha da fazla bağlandım. Yazarın anlatımına yabancı ya da geçmişlerini bilmiyor da değilim. Buna rağmen aynı hissetim okurken. Sanki ilk defaymış gibi. Ay çok üzgünüm şuan, aklımda delibal'ın şarkısı çalıyor. Sakin olun! Sonların alakası yok. "Mutlu son" çok geçiyor kitapta ondan. Neyse diycem AMA NEDEN YAZARIM??? JACKS BAŞROL YA HANİ? APOLLO VE AURORA DEĞİL!!! Neden Jacks'ten daha fazla sahneleri var bunların? Garezin mi var bu adama senin ya. Kaç kitaptır kırık bir kalbi var diyorsun final kitabında azıcık yer veriyorsun!!! O son sahnede o kadar kırılgandı ki gözyaşlarımı zor tuttum. Son ana kadar o ikisinin kötülükleri bitmek bilmedi. Greçekten onlar kazanacak sanıyorsunuz öyle sınırları zorluyorlar. Apollo... manipülatör bir pislik olduğu için asla Evangeline'e bişey diyemem. Hatta helal olsun Jacks'ten vazgeçmediği için. Jacks'in kendinden vazgeçtiği anda bile pes etmek nedir bilmedi. Hak ettiğimizi aldın Eva, canımsın. Ama tabii bu oksijen israfı Apollo için seriyi harcayamam. Novella umudum var çünkü. Evajacks daha mutlu bir sonu hak ediyor. Özellikle Jacks için bunu çok bekledim. Sonra... okuduğum en en güzel şeylerden biriydiler. Bu kadar çok sihri hissedeceğim bir evreni daha da zor bulurum. Bulsam bile yeriniz çok ayırı. Evangeline'in her zaman dediği gibi "Herkesin sonsuza dek mutlu olma potansiyeli var" ama bu çok zor bir mutlu sondu. Bana da değerini bilmek düşer. Şimdi mutluluk anını tekrar tekrar okuyacağım. Çünkü elimde bir tek o var :(
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bal, herkesin bildiği gibi mucizevi bir şifa kaynağıdır. Eskiden "Tanrıların yiyeceği” denilen bal, ölümsüzlük sembolüymüş, hatta zenginlik ve mutluluğu temsil edermiş. Ben çocukken çevremden, "Bal tuttu" diyenleri çok duyardım. Bal nasıl tutar derdim çocuk aklımla. Bal şifadır ama. Sonra büyüdükçe anladım ki, her bal vücuda iyi gelmiyor. Bal zehirlenmesi yaşayan çok insan var. Yüzleri kızarır, kalpleri hızlı atar, baş dönmesi başlar. Tüm bunları niye mi yazdım? Çünkü Deli Bal, bal zehirlenmesine verilen admış. Arılar bazen orman güllerinden ve dağ defnelerinden polen toplarmış. Bunlar zehirle dolu olurmuş...
Deli Bal, tam da ismine yakışır bir kitap. Bal tatlıdır, şifadır ama ne kadar tatlı olsa da bazıları zehir kusturur, kötücül tohumları etrafa saçtırır. Beyninizle ve kalbinizle dalga geçer, bazen de öldürür...
Kitapta, çevreye oscarlık performans göstererek, mükemmel bir koca gibi davranan canavar bir doktorun karısına sürekli fiziksel şiddette bulunmasını, karısının zamanla akıl sağlığını sorgulatacak derecede psikolojik olarak manipüle edilmesini, gen faktörünün önemini, trans birinin yaşadığı acı dolu geçmişi ve bir annenin oğlunun babası gibi şiddete meyilli biri olup olmadığını sorgulamasını okuyoruz.
Kitap baştan sona duygusal ilerledi. Bir yandan bir anne çocuğunu ne kadar tanıyor sorusunun cevabını ararken, diğer yandan da evladı ölen bir kadının çaresizliğini ve cinsel kimliğini arayan birinin acı dolu hayatına ortak oluyoruz. Beni en çok etkileyen bölüm ise, trans birinin geçmişte yaşadıkları. Maruz kaldığı alaycı davranışlar, ucube olarak görülüp toplumdan dışlanması ve iğrenç bakışlara maruz kalması beni derinden yaraladı. Bazen öyle şeyler yaşanır ki, insan insanlığından utanır. Ben utandım. Karşılarında bir birey olduğunu unutup, canavarca davranış
"DELİBAL"
"Sen benim bu dünyaya getirdiğim ilk yaprağımdın, ilk tomurcuğumdun ve ben bu yaprağın mevsimler, seneler geçse de hep aynı tazelikte, yeşillikte kalmasını istedim . Sonra sana baktım. Gözlerine ormanın tüm güzellikleri yansıdığında aklıma defne ağacı geldi, defne yaprağı geldi. Neden mi benim güzel kızım. Çünkü defne yaprağı her mevsim yeşildir tıpkı senin gibi."
İstanbul, Milano, Kapadokya üçgeninde geçen
Bal Arısı ve Baş Belası'nın hikâyesi.
Ülkemizin en gizemli, en ilgi çekici, turistik yeri olan Kapadokya da yaşıyordu Delibal ailesi.
Defne, Nevşehirli otelcilik ve sanayi sektöründe çalışan itibarlı, saygın iş adamı Yusuf Delibal'ın kızı. Kardeşiyle birlikte İstanbul’da üniversite okuyor. Seramik bölümünden mezun olacaktır. Bu mutlu gününde ailesi ona eşlik etmek için İstanbul'a gelir. Mezuniyet sonrası Boğazda bir tekne turu yapmanın ardından silahlı saldırıya uğrarlar. Annesi, babası ve kardeşi iki hafta yoğun bakımda kalmış, onca müdahaleye rağmen kurtulamamıştır. Gecenin bir vaktinde ailesini katleden, yüzleri maskeli, silahlı saldırganların babasıyla ne işi olabilirdi? Ne olduğunu anlayamaz, anlamlandıramaz. Yıkılır âdeta. Tüm bunları kafasında kurcalar, düşünür, cevapsız onca soruyla kalır baş başa.
İçinde yanan intikam ateşiyle toparlanmak için gittiği Milanoda teyzesinin yanında olmak ona iyi gelecektir. Defne yaşadığı içsel yolculugun sonunda ülkesine dönmeye karar verir. Yaşadığı kayıplardan sonra hayatın akışına uyum sağlamakta zorlanırken, devamlı panik atak krizleri geçirir. Ailesi için savaşmaya, güçlü kalmaya devam etmesi gerekiyordu. İyileştikten sonra tüm bunların sebebini araştırmaya koyulur. Defnenin önceliği katiller bulunacak ve alınacak bir intikamı vardı.
Çünkü bu bir kaza değildi düpedüz suikastti. İntikam
Her şeyi başlatan kara gece
Defne üniversiteden mezun olmuştu Ailesi İstanbul'a gelir Defne'nin yanına onlar Ürgüp'te yaşamaktadırlar babasının orada Delibal adında bir oteli vardır yemek yenecek bir kutlama yapılacaktır
Defne için son akşam yemeğine dönüşecekti .
Defne kardeşi Kerim'e yemekte bir hayli takılır.
Tabii Kerem de ona.Eğlenceli geçen yemek sonrasında silahlar patlar bir anda o son kurşun Defne'yi de bulur ailesiyle beraber o gece cehennemi yaşarlar delibal ailesi.
Defne gözlerini bir hastanede açar babası annesi ve Kerem ölmüştür Defne uyanmak istemez rüyada onları görmek ister.teyzesi ile birlikte İtalya'ya gider
Aslında hedef Delibal Ailesi miydi? amaçları başka mıydı.
Defne İtalya'da biraz kendini toparladıktan sonra dönme kararı verir .Defne İntikam ateşiyle yanmaktadır Bu ateşi de sadece Defne söndürecektir ki bu nasıl olacaktı Defne'nin kuzenleri de Defne'ye hep destek olur İpek Mira ,İnci ,ipek her zaman onunla olurlar
Dönüş başlamıştır kalbi yangınlar içinde olan Defne yeni bir hikayeye doğru evrilmiştir bu yolculukta Defne'ye kimler eşlik edecek
Kader Ağlarını örüyordu boş durmuyordu tabii bir not bir ipucu kimdi gönderen katillerin yakında oldugunu söyleyen otelde onu bekleyen sürpriz neydi
Uçaktaki Kehribar gözlü gamzeli tam karşısındaydı Defne onu görünce ne yapacaktı işte burada ben de şaşırdım
Devrim uçaktaki gençti bu kadar kesisen .
Yollar tesadüf mü tevafuk mu olacaktı Yoksa her şey bir plan mı.Defne ailesinin katillerini bulacak mı dersiniz bir nebze olsun içi rahatlayacak mı dersiniz yeter bu kadar spoiler.Gerisi sizde okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum .ya bi film olsaydı ne izlerdim ama dedim enfes bir kurgu okudum okumama vesile olan 
Ezgi Özcan tesekkür ederim
"Babam sen gidersen benim neşeli yanım da gider, ışığım
Ezgi Özcan tesekkür ederim
"Babam sen gidersen benim neşeli yanım da gider, ışığım
Delibal romanı; aşk, cinayet, intikam ve aile içi olayların işlendiği bir eser. Yazar, bu konuları öyle güzel kurgulamış ki elimde olsa uyumadan okuyup bitirirdim.
Defne Delibal, ailesini hain bir cinayette kaybetti. Geriye sadece kendisi kaldığı zaman söz vermişti, ailesini ondan koparanlardan intikam alacaktı. Tabii, hayat biz planlar yaparken bize planlarını yaşatandır, Defne de bunu en kötü şekliyle tecrübe ediyordu. Hedefine doğru emin adımlarla devam ederken, işler rayından çıktı. Duyguları mı mantığı mı öne geçecek derken her şey ortaya çıkmaya başlamıştı. Ama hiç de tahmin edilmeyecek şekilde. Hep destekçisi olan Devrim, ikizler ve Mira… Hepsine güvenebilir miydi? Devrim, Defne’nin aşık olduğu adam mıydı?
Bu tarz bir eseri okumayalı uzun zaman olduğu için çok ilgimi çekti. Yazar, merakta bırakan yazımı ile hep sonrası ne olacak, diye okumamı sağladı. Özellikle diyaloglar konusunda çok iyiydi. İnci ve İpek’in savunma ve iğneleme sözlerine pek güldüm, okurken. Ortalara doğru, şüphelendiğim kişiler oldu, onlardan birinde doğru çıktım bence diğer şahıs da kendini ikinci kitapta ele verecek. Bu arada evet, ikincisi gelecek.
Yazarın anlatımı sade ve akıcıydı. Olaylar daha ilk sayfalardan başladığı için, içine çeken bir kurgusu vardı. Okurken duraksamadan, su gibi okunan bir eserdi.