Ve saat tıkırtısında,
Uğuldayan rüzgârdadır
Dallar arasında,
Bir kadeh rakının
Puslu beyazlığında,
Yalnızlık asıl yürektedir ama.
Ya sen! Ey sen! Esen dallar arasında.
Bir parıltı gibi görünüp kaybolan.
Ne istersin benden akşam saatinde?
Ormandaki dallar öyle yoğun ki yağmuru hissedemiyorsun.
Şimdi gökyüzü yeşil renkte. Fırtınadan sonra gökyüzü hep yeşil renkte olur. Yeşil dallar, nemlenip canlandığında, ayna gibi yansıtırlar...
Sayfa 99
Ormandaki dallar öyle yoğun ki yağmuru hissedemiyorsun.
"Yitirdiklerinle umutsuzluğa kapılırsan, boşuna yiyip gitmiş olurlar. Ben kaybettiğim her şey için, kazanacak bir şeyim olduğuna inanırım. Bu, yitirdiklerini yaşatır, kayıplarına anlam katar. Rüzgar eser yapraklar dökülür,kış gelir dallar kurur, güneş açar ki yeniden çiçeklensin ağaçlar. Yaprakları döküldü diye ağlarsan yeni açacak çiçeğe haksızlık etmez misin? Bir yaşam bittiğinde başka bir yerde başka bir yaşam doğar, bu sadece yaşama değil ölüme de bir anlam katar."
