Yazı görür , mezarı ise düşüncelerimizle tavaf ederiz ; ihtişam çevremizde , karanlık ise içimizdedir. İkisi çarpıştığında ise birbirlerini göze çarpar hale getirirler.
“ Zayıf insan tek başına duramaz ! Ona her şeyi ver , kendi başına yapamaz , her şeyi geri verir , ona yeryüzü krallığını ver , bir dene - ne olacak sanırsın ? Hemen pabucuna gizlenir , o kadar küçülür. Ona hürriyetini ver , zayıf insan kendi başına yaşayamaz , hürriyetini geri verir. Aptal bir kalple hürriyet bir arada olmaz ! Böyle bir karakterle yaşanmaz.
“ Benim ihtiyacım olan şey , hayatımın anlamını öğrenmek. Onun sonsuz bir parçası olduğumu bilmem , ona bir anlam vermekle kalmaz , daha çok her türlü mümkün olan anlamın sonunu hazırlar.