Canan Tan - Yüreğim Seni Çok Sevdi
Piraye'de olduğu gibi yine eğitimli, aşka mesafeli ve uçarı bir kız; zengin ve bunu göğüslemeye çalışan bir erkek, yazlık ve çalıştığı için buraya gelemeyen baba, erkeğin ailesinin kızı istememesi, sevgilisi olan en yakın arkadaş (tam Türk dizisi) senaryosudur. O eserde de karakter davranışlarında bir şımarık çocuk tutarsızlığı, sinamekilik tadında olaylar cereyan ederken bunda da benzerleri yaşanır. Canan Tan'ın çok derinlikli bir yazar olmadığını düşündüm. Bence Elif Şafak çok çok daha derin bir isim.
Aslı Bursa'da yapılacak akademik bir etkinlik için rektörden davet alır. Hem tez yazmaktadır ve az bir zamanı kalmıştır hem de maziden kalan bir yara olan ve konuşma yapacağı yere Bursa Ticaret Odası Yönetim Kurulu Üyesi olarak katılacak olan Murat Alkanlı'yı davetliler listesi içinde görmüştür. Yine de ismi görünce daveti kabul eder.
Aslı özgürlüğüne düşkün ve uçarı bir kızdır. Murat onun üniversite aşkıdır. Kızlar ona hayrandır ancak onun ilgisi Aslı'nın üzerindedir. Aslı da ondan hoşlanmaktadır ancak onun aşık olmak konusunda bir yetersizliği vardır.
Aslı'nın babası İTÜ inşaat fakültesi mezunu bir mühendistir. Aydın ve solcu, bababacan bir adamdır. Aslı da İTÜ İşletme Fakültesi'ni kazanır. En yakın arkadaşı Ferda da aynı fakülteyi kazanmıştır ve birlikte okurlar. Ferda'nın dersaneden Bursalı Emre isminde bir erkek arkadaşı vardır. Çocuk sürekli Murat isimli çok yakın bir arkadaşından bahseder. Alkanlı Holding'in veliahtı, hazırlık okumamak için İngiltere'ye dil okuluna gitmiş, sırf dershane okumak için İstanbul'a gelip arkadaşını da yanında götürmüş bir gençtir. Sosyalist temayülle büyütülen Aslı daha hiç tanımadan çocuk hakkında adeta bir sınıf kini duyar. Sonunda Murat'la tanışırlar ve Aslı'nın çocuğu oldukça beğenir. Murat'ın arabası olmasına rağmen okula
Emily Henry sevdiğim bir yazardır. Ortalama bulduğum kitapları da olsa da genelde severim kalemini. Ama bu kitapta o kadar sıkıldım ki… ilk olarak konusundan sonra da hislerimden bahsedeceğim.
Konusu,Daphne düğününe az bir zaman kala nişanlısı tarafından terk ediliyor. Terk edilme sebebi de Peter’in en yakın kız arkadaşına aşık olduğunu fark etmesi.Daphne, nişanlısının peşinden Waning Körfezi’ne geldiği için burada tanıdıgı hiç kimse yok. Yaşadığı ev de Peter’a ait olduğu için bu yaz sonuna kadar kalacağı bir yer bulması gerekiyor.Nişanlısının Daphne’yi terk etmesi sebebi bu olan malum arkadaşın da hayatında biri var,Miles.O da terk edilince iki derbeder Miles’in evde yaşamaya başlıyorlar. Çiftimizin yaşadıklarını okuyoruz.
Genel olarak eleştireceğim bir yorum olacağı için Spoiler verebilirim ,şimdiden uyarayım. İlk olarak çeviri kaynaklı mı yoksa yazarın kitabı mı böyleydi bilmiyorum kitap böyle elimde akıp gitmedi bir türlü. Çevirmene de haksızlık yapmak istemiyorum. Bu kitaba başlamadan önce çevirmenin diğer çevirdiği kitabı okuduğumu fark ettim. Orada böyle bir sorun yoktu. Ama daha önce yazarın okuduğum kitaplarında da bu tarz bir sorun olduğunu hatırlamıyorum. Çünkü olsaydı bu benim yazara bir daha şans vermemi zorlaştırıyor. Yani böyle sanki fantastik bir kitap okuyormuşum gibi aynı cümleleri dönüp dönüp tekrar okudum. Anlamadığım yerler oldu yani romantik bir kitaptan bahsediyoruz.
Kitaptaki ana karakterlerin hiçbirini yükselmedim.Daphne’nin baba kaynaklı güven sorunları var anlıyorum. Ama mükemmel bir anne tarafından yetiştirilmiş. Elbette babasının yerine dolduramaz ancak Miles’in bir tane ebeveynini bile iyi değil. Ve berbat ebeveynlerine rağmen kız kardeşini onlardan korumak adına ciddi bir çaba sarf etmiş. Böyle bir durum olunca Daphne’nin hali biraz bana
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İdrar ve alkol kokan derbeder odasında, sarhoş olmuş ve içmeye devam eden genç şair, bir yandan da inanmak için Yaratıcıdan bir işaret bekliyordu. Böyle başlıyor roman.
Daha sonra geçmişe gidiyor zaman, zaman.
Genel anlaşılır anlamda değil ‘şehitlik’ kavramı burada. “Dünya şehidi”. (Var ilk kez işitiyorum).
Genç adam, bildiği kahramanlarla, sevdiği insanları zihninde konuşturur, kendisi de onları izlerdi. Hayal gücü göz kamaştırıyor.
İnsanın yaşamını ve ölümünü anlamlı hale getirme çabası…
Bel altı kelimeler içeriyor bazı bölümlerde,
çarpık ilişkileri çok doğal bir şeymiş gibi anlatıyor.
SPOİ İÇERİR!!
Dürüst olmak gerekirse kitabın büyük bir çoğunlugunda ana karakterlerimizin ilişkisini sağlıklı bulmadım bir gelecekleri olduğunu düşünmedim boşa kürek çekiyormuş gibi hissettirdi. Kitap boyunca Will'in korkak ve bencil olduğunu düşündüm, ama sonradan farkına vardım ki;kolay değil. Will hepimiz gibi belli kalıplar içerisinde yetiştirilmiş bir çocuk. Toplumun, ailesinin,arkadaşlarının ondan beklentileri çok farklı durum böyle olunca da korkuyor ve kaçıyor. Ama sonrasında kendi gerçeklerini yavaş yavaş kabullenmeye başlıyor-ki bana kalırsa bu adım en zor ve en önemli kısımdı, çünkü başkaları seni olduğun gibi kabul etsin istiyorsan önce sen kendini kabul etmelisin- tabii bu süreçte Will'in inişleri çıkışları oluyor, bu da Ollie'yi ve aralarındaki ilişkiyi zedeliyor. Ollie daha öncesinden çevresine açılmış, Wille karşı yeteri kadar empati kuramamasının temel sebebi çevrelerinin, ailelerinin farklı olması, Ollie daha açık, yeni fikirli bir ailede ve ortamda büyüdüğü için açılması onun için-hala zor olsa da- Will kadar zor olmuyor. Will kendini ve duygularını kabullendiğinde çevresine açılmak için de bir heves duyuyor ve cesaret ediyor.
Kusursuz ilişki yoktur,her iki tarafın da çabaladığı ilişki vardır.Birbirleri için göze aldıkları ve katlandıkları durumlar onların birbirlerini sevdiğini gösterir.
Son olarak eklemek istediğim bir şey var, bu kitapda ele alınan ilişkinin -iki tarafın cinsiyetinin de erkek olması dolayısıyla- 'hastalıklı' olarak adlandırılmasına birilerinin dur demesi gerekiyor. Bu etiketi yapıştıran insanlar hayatları boyunca bu fikirle büyütülmüş, başka bir perspektiften bakmalarına izin verilmemiş insanlar. Bundan dolayı da çok katı ve sığ bir bakış açısına sahipler. Bu insanlar empati kurmayı düşünmedikçe, açıp bu konu hakkında bir kitap
Mutfafta bir mevki, sarayda bir makam ya da Paşa kapısından bir ihsan değildi istediği. Onun istediği başkaydı ve Matbah-ı Âzam onun için sadece bir vasıtaydı.
Göremese de, giremese de Harem’in hemen arkasında olduğunu biliyordu. Ve bir tek ses bekliyordu. Doğru işi yaptığını gösterecek tek bir nağme…
Ona “Pir-i Lezzet” demişti İsfendiyar Usta. Bir mucizeydi o, nadide bir yetenek. Bir mutlak damağa sahip, cümle tatları en ince ayrıntısına kadar ayırt edebilen ve yeryüzündeki tüm lezzetlere hükmedebilen lezzetlerin hükümdarıydı Pir-i Lezzet.
Bir insan bir yemekten neden nefret eder ya da onu çok sever? Çünkü o yemekle ilgili muhakkak bir hatırası vardır. O lezzeti her tattığında o hatırayla birlikte, hatıranın hissi de yeniden uyanır.
İşte Açıbaşı’nın kabiliyeti lezzetlerin uyandırdığı tüm gizli hislere hükmedecek kadar kuvvetliydi. Ona bu öğretildi. Ehil bir aşçı haline gelmek için uzun bir yolculuk geçirecekti.
Bu yolculuğun başlangıcında tanıdı Kamer’i. Onun sesinin yankısı hiç bitmesin istedi. O günden sonra yemekleri aktardığı kapların en altına Kamer için küçük bir hediye yerleştirmeye başladı Aşçıbaşı. Karşılık olarak da Kamer, her öğün sonrası odasının penceresinden dışarı doğru bir şarkı söylüyordu. Ama uzun sürmedi. Sirrah ve Adem Usta ayırdı onları.
Ne var ki ilerleyen zamanlarda Aşçıbaşı o gün hissettiği ekşi elma kokusunu unutmayacak, derbeder bir vaziyette çıkacağı yolculukta,yine bir kadın tarafından aklı başına devşirildiğinde neyi yapmadığını anlayacaktı…
İşte o vakit Itırlar Hanım’ın sözleri, Aşçıbaşı’nın içine sakladığı bütün hatıraların kapısını aralayacaktı:
“Bütün bunları yapabilmen için önce insan denen o varlığı çok iyi tanıman lazım. O varlığı tanıyabilmen için de önce kendi varlığından haberdar olmalısın. Lakin sen kendi hislerinden
Puan vermedi·310 syf.·
2026 365. kitabı
Kapıları aralık bırakma.
Ya sonuna kadar aç ya da
bir kereye mahsus kapat.
Aralıklardan, boşluklardan ve çatlaklardan; sadece yarım rüzgârlar, yarım doğrular
ve pek çok akılsızlık geçer.
Cecília Meireles
Pinti amcasıyla birlikte Dublin’de yaşayan miskin ve derbeder bir üniversite öğrencisinin öyküsünü anlatıyor. Dublin sokaklarında aylaklık eden, fırsat buldukça kafa çeken, ahbaplarıyla felsefi ve edebi konularda sohbet etmeyi seven bu genç, vaktinin çoğunu yatağında okumakla ya da romanını yazmakla geçirir.
Yazar her ne kadar sürekli olarak okurun altından sandalyeyi çekiyor olsa da, dikkatli okur, yazarın açtığı tüm parantezleri kapattığını, her alıntının, çıkmanın metin içinde bir görevi olduğunu görecektir...s:14
Yazmakta olduğu romanda, kendisi gibi yatağına düşkün, tuhaf mı tuhaf bir yazar olan başkarakter Trellis de bir roman yazmaktadır. Trellis’in yarattığı ve diğer yazarlardan ödünç aldığı kurgu karakterler zaman içinde kontrolden çıkıp başkaldırarak kötü yazarlığının bedelini ona
fena ödetirler...
İrlanda kültürü hakkında alabildiğine komik bir parodi olarak da 
Ağaca Tüneyen Sweeny
Flann O'Brien ’ın çılgın zekâsı ile İrlandalılara özgü hiciv ve espri anlayışının adeta dizginlerinden boşanmışçasına dans ettiği; absürd, grotesk, kara mizah, mitoloji ve en saf haliyle saçmalığın baş döndürücü bir şekilde harmanlandığı Ağaca Tüneyen Sweeny, tüm bunların yanı sıra, Joyce’un Ulysses’te yaptığı gibi benzersiz bir Dublin betimlemesi sunuyor. Ağaca Tüneyen Sweeny
“Hakiki bir mizah duygusuna sahip, gerçek bir yazar.” 
James Joyce söylemiyle bitirelim Ağaca Tüneyen Sweeny
Ağaca Tüneyen Sweeny
Flann O'Brien ’ın çılgın zekâsı ile İrlandalılara özgü hiciv ve espri anlayışının adeta dizginlerinden boşanmışçasına dans ettiği; absürd, grotesk, kara mizah, mitoloji ve en saf haliyle saçmalığın baş döndürücü bir şekilde harmanlandığı Ağaca Tüneyen Sweeny, tüm bunların yanı sıra, Joyce’un Ulysses’te yaptığı gibi benzersiz bir Dublin betimlemesi sunuyor. Ağaca Tüneyen Sweeny
“Hakiki bir mizah duygusuna sahip, gerçek bir yazar.” James Joyce söylemiyle bitirelim Ağaca Tüneyen Sweeny