gözlerine aşina olduğum günden beri
ben artık hır gece sesleniyorum
düşe kalka
yorgun argın
derbeder
yapayalnız
Sarhoş GemiŞiir
Ölü sularından iniyordum nehirlerin
Baktım yedekçilerim iplerimi bırakmış;
Cırlak kızılderililer, nişan atmak için
Hepsini soyup alaca direklere çakmış.
Bana ne tayfalardan; umurumda değildi
Pamuklar, buğdaylar, Felemenk ve İngiltere;
Bordamda gürültüler, patırtılar kesildi;
Sular aldı gitti beni can attığım yere.
Med zamanları, çılgın çalkantılar üstünde,
Koştum, bir çocuk beyni gibi sağır, geçen kış
Adaların karalardan çözüldüğü günde.
Yeryüzü böylesine allak bullak olmamış.
Denize bir kasırgayla açıldı gözlerim;
Ölüm kervanı dalgaları kattım önüme;
Bir mantardan hafif, tam on gece, hora teptim:
Bakmadım fenerlerin budala gözlerine.
Çocukların bayıldığı mayhoş elmalardan
Tatlıydı çam tekneme işleyen yeşil sular;
Ne şarap lekesi kaldı, ne kusmuk, yıkanan
Güvertemde; demir, dümen ne varsa tarumar.
O zaman gömüldüm artık denizin şi'rine,
İçim dışım süt beyaz köpükten, yıldızlardan;
Yardığım yeşil maviliğin derinlerine
Bazen bir ölü süzülürdü, dalgın ve hayran.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim, ürpertiyle dolar nerdesin?
Yıllar var ki arıyorum ben onu,
Aşıkıyım beni Çağıran sesin
Gün olur sürüyüp beni derbeder
Bu ses, rüzgarlara karışır gider,
Gün olur peşimden yürür beraber,
Ansızın haykırır bana nerdesin?
Geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
Derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
Yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı
Yetim çığlıklarımı duyurmak üzre sana
Koşup geldim, iliştir beni memnu bahtına...
Ne cefa ettiysen, vefalar geldi, bilmiş ol
Ruha rahattır gamın, cana safa, bilmiş ol
Gerçi derbeder ettin, saldın belâ girdabına
Yüz çevirmez eski dostlar, bilmiş ol
Yanına kalır ne yapsan, padişahsın dostum
Şanına layık değil ama cefalar, bilmiş ol
Gözyaşı ırmağını öyle kabardı ki bir gün
Gökyüzünün değirmen taşını yuvarlar, bilmiş ol
Can ipimi zülüflerin öyle bir düğümledi ki
Çözmeye kadir değil müşkül çözenler, bilmiş ol
Sayfa 309 - Ayrıntı Yayınları
