Gönlüm derbederEdebiyat
Âh-ı zâr oldum da ahım dindi sanma, pek beter,
Bâd-ı saba gibi estin, gönlüm oldu derbeder.
Bahr-i umman olsam aksam, yine sığmam bendime,
Bî-vefâ bir dert olup, feryat bıraktın kalbime.
Gözlerin bir kor gibi, yaktı canı, nâr eyledi,
Şu cihanı başıma, dar gelince dar eyledi.
Vuslatın hayaliyle, ömrü verdim yollara,
Bir hazan yeli gibi, savurdun beni tozlara...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sen şimdi uyuyorsun.
Uyu, sevdi seni kör,
Dilsiz sevdi,
Kötürüm ve derbeder.
Sen şimdi rüyadasın; ayakların yürüyor
bir masalın gizli resimlerinde.
Talihli bir adama (kadına) çay demliyorsun
buğusunda hindiba duyguları.
Sen şimdi mevsimlere şiirler okuyarak
çocuklara kalbini veriyorsun.
Nurullah Genç
Nurullah Genç
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı
yetim çığlıklarımı duyurmak üzre sana
koşup geldim; iliştir beni memnu bahtınaadını söylemek istemiyorum
her hecesi amansız bir kor dudaklarımda
her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım
zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım
adını söylemek istemiyorum
rüveyda dediğim zaman
anla ki, senin için yürüyor kelimeler
çığlığımın atardamarlarındanhangi yıldızdır bilmem, gözlerin
kayar da üzerime rüveyda
önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime
sonra açılır önümde ıstırab vadileri
silik renkleriyle adımlarıma
çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir
hayalin bittiği menfeze doğru
alaca bir at koşar içimde
zamansız, mekansız nefese doğruuslanmaz bir yürek taşıdığıma dair
yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda
oysa rüveyda
baştanbaşa ben
kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim.kitaplara sürdüğüm kapkara lekelerden
bir anlatsam nasıl utandığımı
bir doğrulsam eğildiğim yerlerden
Hangi mevsimin koynunda saklanır aslın bilemem.
Hangi lisana döksem anlaşılır ki feryadım?..
Gözlerim acının sürgününde kalbimi parçalayarak ezen
Solgun gölgenin sürükleyişinde ...
Bir derbeder yokuşlarda heyelanlar yürüdüğüm yol boyunca
bir çığlık yükseliyor sesimden se(n)sizliğime..
Kıyametler Kopuyor, mahşer günüdür yüregim
Boğazımı yırtarcasına susuyorum
Sustukça, boğuluyorum...
Aşiyana bir yüz imgesiyle kayıyor gökyüzü
İçtensizlik duyguların bağışladığı ruhlara
gözlerim de ateş çukuru bir kızgınlık…
en kavruk yalvarmalarımı gömdüm gecenin serinliğine....
Bir damla düşüyor alfabeme, sırılsıklam oluyor harflerim.
Solumda sancıyan acının adıydı mutluluğumun yetimliği …
Birşeyin tek şey o'nun adına dualar kurarken ellerim, dilimi unutmuştum feryad’ın gölgesinde…sahte hayatın tek sahici yüzüydü o!..
Mutluluğumuzun yetimliği yara almasın diye kelimelerimle örttüm garipliğimi ve garipsedim bu yeni hayatı....
Ve tek gecelik aşklar uğruna hayatla savaşımda..
Ebû Cehil’in cehaletinde kalan ruhlarınızı alıp gidin! masumluğumuzu kanatmadan, ezazilin koynuna…
SYN