Sen her gün, her saat, her dakika biraz daha her şeyim oluyorsun.
Sayfa 124
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni...
Sayfa 13
bunca yıl sönmemiş umudum
nisan değilse mayıs
perşembe değilse pazar
ben belma sebil'i bulurum
Sayfa 81
Ölmekse daha kolay ne var
Yaşamaksa sensiz mümkün değil
Sayfa 19
Her şeyi unutmuş gibiydi. Boş gözlerle bakıyordu çevreye. Bambaşka bir dünyaya göçmüş gibi duygusuzlaşmış , sağırlaşmıştı. Sadece boğucu, acı bir duygu vardı içinde; babasının hastalığı, ölüm kuşkusu... Aklına geldikçe beyni bulanıyor, bir yerleri karışıp gidiyordu.
Sayfa 77
